محیط زیست و مشکلات ان در جهان

سيستم هاي مهندسي تصفيه فاضلاب

فاضلاب چيست؟

همه جوامع هم به صورت مايع و هم به صورت جامد ، فضولات توليد مي کنند . بخش مايع اين فضولات  يا فاضلاب اساسا همان آب مصرفي جامعه است که در نتيجه کاربردهاي مختلف آلوده شده است.

در هر جامعه اي فاضلاب و آلاينده هاي هوا توليد مي شود و فاضلاب توليد شده ضرورتا مي بايست دوباره به آن  باز گردد. از نقطه نظر توليد ، فاضلاب به صورت ترکيبي از آب و يا هر مايع ديگر و مواد زائد موجود در آن که در مناطق مسکوني ،تجاري و يا صنعتي توليد مي شود تعريف مي شود . فاضلاب ها مقدار زيادي مواد خارجي دارند و فاضلاب خانگي از تهيه غذا ،نظافت منزل،شستشوي ترشحات و فضولات بدن ناشي مي گردد.عمليات صنعتي نيز باعث آلودگي آب مي شود زيرا برخي از محصولات اصلي و فرعي صنعتي بطور عمدي يا غير عمدي وارد آب مي گردد.

هرگاه  فاضلاب  تصفيه نشده تجمع پيدا کند ،تجزيه مواد ارگانيک موجود در آن منتهي به وضعيت آزار دهنده از جمله توليد گازهاي بد بو مي شود.بعلاوه فاضلاب تصفيه نشده حاوي تعداد زيادي ميکروارگانيسم هاي بيماري زا است که مي تواند در بدن انسان رشد کنند. فاضلاب همچنين حاوي مواد غذايي مناسب براي رشد گياهان بوده و ممکن است حاوي ترکيبات سمي و يا ترکيباتي با قابليت ايجاد سرطان نيز مي باشد . به دلايل فوق حذف سريع و بدون مشکل فاضلاب از منابع توليد کننده آن ،تصفيه ،آماده سازي جهت استفاده مجدد و يا دفع به محيط  ، امري ضروري به جهت سلامتي افراد و نيز محيط زيست است .

 اهميت دفع فاضلاب

الف) تامين شرايط بهداشتي براي زندگي مردم : فاضلابهاي شهري هميشه داراي ميكروبهاي گوناگوني مباشند كه قسمتي از آنها را ميكروبهاي بيماري زا تشكيل ميدهند.

 ورود فاضلاب تصفيه نشده به محيط زيست و منابع طبيعي آب مثل رودخانه ها و درياچه ها موجب آلوده شدن اين منابع به ميكروبهاي بيماري زا ميگردد و در اثر تماس انسان با اين منابع خطر گسترش اين بيماري ها بين مردم به وجود مي آيد

ب) پاك نگه داري محيط زيست : وارد نمودن فاضلابهاي تصفيه نشده به محيط زيست موجب آلودگي اين محيط شده كه علاوه بر خطرهاي مستقيم كه براي بهداشت مردم دارد،نتايج ديگري از قبيل ايجاد مناظر زشت ،بوهاي ناخوشايندو سرانجام توليد حشرات مخصوص مگس و پشه به همراه دارد كه اين حشرات خود وسيله اي براي جابجا شدن ميكروبهاي بيماري زا و آلوده سازي محيط زيست با اين ميكروبها مي باشند

ج) بازيابي فاضلاب : با توجه به اينكه مقدار نمكهاي معدني محلول در فاضلاب به مراتب كمتر از آب درياهاي آزاد ميباشد و فاضلاب جزو آبهاي شيرين ولي آلوده به حساب مي آيد.استفاده مجدد از فاضلاب تصفيه شده به جاي آب شيرين جهت آبياري زمينهاي كشاورزي به ارزانتر از شيرين سازي آب درياهاي شور است.

كاربرد ديگر فاضلاب تصفيه شده جهت آبياري و كشاورزي علاوه بر صرفه جويي در مصرف آب شيرين به علت وجود مواد كودي در فاضلاب تصفيه شده مي تواند منبع غذايي خوبي براي گياهان و تقويت زمين كشت باشد. به كار بردن فاضلاب خام و تصفيه نشده جهت آبياري كشاورزي مشكلات زيادي در بر دارد تا جايي كه استفاده از اينگونه فاضلابها را غير ممكن ميسازد. در هر صورت براي رسيدن به نتايج مطلوب در كاربرد مجدد فاضلاب در كشاورزي نياز به مطالعه و بررسي كامل دارد

انواع فاضلاب:

صنعتي: خواص آن بستگي به نوع صنعت دارد. فرايند تصفيه بسيار متغير مي باشد. بسياري از فرايندهاي مورد استفاده جهت تصفيه فاضلاب شهري در مورد فاضلاب صنعتي نيز استفاده مي شود.

شهري: حاوي آلاينده هاي بسياري است. ترکيب فاضلاب با فصل ممکن است تغيير کند که ناشي از استفاده مختلف آب مي باشد.

فاضلاب های سطحی : اين دسته از فاضلابها ، شامل آبهاي ناشي از بارندگي ، ذوب برف و يخ در معابر شهري مي باشد . اين آبها به دليل وجود آلودگي هوا ، محيط شهري از غلظت آلودگي خاص خود برخوردار است. البته به گروه مي توان آبهاي جاري در کانالها و جويها را اضافه کرد

اين گروههاي عمده باهم تفاوتهايي دارند که ناشي از رنگ ، بو، غلضت ، مواد خارجي موجود در فاضلاب و .... مي باشد .

مهم ترين اجزاي تشکيل دهنده فاضلاب :

جامدات معلق: عمدتاً شامل پسماندهاي غذايي، فضولات بدن انسان، کاغذ، پارچه و ذرات خاک مي باشد.

مواد آلي فاضلاب : عمدتاً شامل پروتئينها (40 تا 60 درصد)، کربوهيدراتها (25 تا 50 درصد) و ليپيدها (تقريباً 10درصد)

عوامل بيماريزا: انواع عوامل بيماريزا با منشأ آبي يافت مي شوند که شامل باکتريها، ويروسها، پرتوزوآ و انگلها مي باشند.

 روشهاي جمع آوري فاضلاب شهري

روشهاي جمع آوري فاضلاب شهري ‚که در 2 قالب سنتي ونوين قابل بررسي است

شيوه سنتي

شيوه سنتي يا روش متداول روشي است که بطور ثقلي آب مصرف شده را بطور صحيحي جمع آوري و به تصفيه خانه منتقل مي کند، که خود به 2 روش کانالهاي جدا ازهم و روش درهم تقسييم مي شود

در روش کانالهاي جدا از هم فاضلابهاي سطحي از طريق يک خط لوله مجزا و فاضلابهاي خانگي بوسيله لوله ديگر به تصفيه خانه انتقال داده مي شوند. در روش درهم ، فاضلابهاي خانگي و سطحي از طريق يک خط لوله به تصفيه خانه منتقل مي گردند

بر اساس تحقيقاتي که در دهه 1960 و 1970 بر روي وضعيت جمع آوري فاضلاب در جوامع کوچک انجام دادند به اين نتيجه رسيدند که هزينه هاي سيستم ثقلي و يا متداول 4 برابر هزينه هاي تصفيه و دفع فاضلاب مي باشد. از اين رو جهت اجتناب از اين مسايل، سيستم جديد را پيشنهاد داده اند

روش هاي نوين

 روش سپتيک تانک ثقلي Septik Tank Effluent Gravity) { STEG })

در اين روش يک پيش تصفيه بر روي فاضلاب صورت مي گيرد و مشکلي جهت تامين سرعت خود شستشويي وجود ندارد چون مواد جاند معلق درشت در سپتيک تانک مانده و اختلالي در تامين سرعت خودشستشويي ايجاد نمي کنند. 200میلی مترو يا بالاتر انتخاب گردد در سپتیک تانک لازم نیست که قطر لوله ها 200 میلی متر باشد

اين روش براي جوامع کوچک کاربرد دارند و چون قطرها کوچک هستند، مي توان از لوله هاي پلاستيکي استفاده نمود زيرا خوردگي اين نوع لوله ها کمتر است و مشکل نشتاب وجود ندارد

فاضلاب بدون هيچ پيش تصفيه اي وارد شبکه جمع آوري شده و به صورت ثقلي به سمت تصفيه خانه حرکت مي کند. حداقل قطر لازم 150 تا 200 mm است. جهت جلوگيري از رسوب جامدات معلق، حداقل قطر 0.6متر بر ثانيه حفظ بايد گردد. جهت تميز کردن آنها وجود منهول الزاميست. بدليل آب بند نبودن کامل شبکه جمع آوري سنتي، يکي از مشکلات اصلي Infiltration يا نشتاب به داخل و Exfiltration يا نشتاب به خارج مي باشد. در اين روش قطر  و لوله هاي پلاستيکي مورد استفاده قرار مي گيرند

لوله هاي خروجي از منازل، در ابتدا وارد سپتيک تانک مي گردند. بدليل اينکه در اين حالت مواد جامد قابل ته نشيني وجود ندارد. سيستم با قطر کم و شيب کمتر قادر به انتقال فاضلاب خواهد بود. اين سيستم به دليل اينکه کاملا آب بند مي باشد، امکان نشتاب به داخل و يا خارج وجود ندارد. اين سيستم براي اولين بار در سال 1961 در استراليا و سپس در سال 1977 در آمريکا مورد استفاده واقع شد. عمق کارگذاري لوله ها در اين سيستم حدود0.9متر مي باشد

 روش سپتيک تانک با پمپ ( Septik Tank Effluent Pump )

اين روش، شامل شبکه تحت فشار مي باشد. در اين روش، سپتيک تانک مجهز به صافي و پمپ با فشار بالاست. فاضلاب خروجي توسط لوله هايي با قطر کم، که تحت فشار مي باشند، پمپاژ مي شود. شبکه جمع آوري فاضلاب اصلي نيز در اين روش تحت فشار مي باشد

قطر لوله هاي تخليه در اين سيستم 25تا38 mm است. قطر لوله هاي اصلي حداقل 50 mm مي باشد. مانند سيستم STEG مشکل نشتاب در اين سيستم نيز وجود ندارد. در اين سيستم شبکه در عمق بسيار کم گذارده مي شود و لوله ها داراي انعطاف کافي هستند، به همين دليل نياز به شيب دهي نيست..تنها مشکله مربوطه، زماني است که سطح آب زيرزميني بالاست و منطقه سنگلاخي است. اين سيستم اولين بار در سال 1968 و در آمريکا بکار برده شد

 Pressure Sever With Grinder Pump

اين سيستم شبيه روش دوم است ولي بجاي استفاده از پمپ ساده از پمپي استفاده مي شود که قدرت بيشتري دارد. در اين سيستم براي شبکه جمع آوري از سپتيک تانک استفاده نمي شود و بجاي آن از يک پمپ خردکننده براي خرد کردن جامدات استفاده مي شود. بنابراين مي توان از شبکه هايي با قطر کوچک استفاده کرد. مانند روش STEP اين شبکه نيز با قطر کم و عمق کارگذاري کم استفاده مي شود ولي در اين روش به دليل عدم استفاده از پيش تصفيه مقدار جامدات معلق، چربي و روغن بيشتر خواهد بود

 روش خلاء

در اين سيستم از شبکه اي استفاده مي گردد که تحت فشار منفي و خلا قرار دارد. در اين روش جايگزين نيز مانند حالت هاي قبلي، قطر لوله ها کم ، عمق کارگذاري شبکه نيز کم و شتاب نيز وجود ندارد

سيستم هاي تصفيه فاضلاب شهري:

تصفيه اوليه (فیزیکی) - تصفيه ثانويه (زیستی) - تصفيه ثالث (شیمیایی)

تصفيه اوليه:

هدف جداسازي مواد جامد از فاضلاب ورودي  و جدا کردن نخاله هاي بزرگ توسط غربالها و يا خرد کردن آنها با تجهيزات خرد کننده  ، جداسازي جامدهاي معدني در کانالهاي دانه گير و بيشتر جامدات معلق آلي با ته نشيني ، جداسازي تقريباً نيمي از جامدات معلق که تقريباً 30% BOD کل فاضلاب ورودي را تشکيل مي دهند.

طراحي تصفيه اوليه:

1) غربال کردن يا آشغال گيري: حذف جامدات درشت از فاضلاب ، غربالهاي درشت از ميله هاي عمودي به فاصله 1 سانتيمتر از يکديگر و غربالهاي ريز از سيمهاي بافته شده و يا صفحات سوراخدار تشکيل شده اند. مقدار جامدات حذف شده در غربال کردن به اندازه روزنه هاي غربال بستگي دارد. دفع در محل دفن بهداشتي زباله، خرد کردن و باز گردانيدن به جريان فاضلاب ، خاکسترسازي متداولترين عمليات دفع جهت جامدات غربال شده به شمار مي رود.

2) خرد کردن: مواد غربال شده گاهي پس از خرد کردن به جريان فاضلاب باز مي گردانند. خرد کننده معمولاً جامدات درشت را تا اندازه تقريبي 8 ميليمتر خرد مي کند و به فاضلاب بر مي گرداند. دستگاه هاي خرد کننده بايد جلوتر از دستگاههاي پمپاژ قرار بگيرند.

3) شن گيري يا حذف دانه : دانه يا grit شامل گونه ها و انواع مختلفي مانند جامدات معدني شامل نخاله ها، شن، گل و لاي، پوسته تخم مرغ، شيشه و خرده فلز و يا ترکيبات آلي سنگينتر و بزرگتر مانند تکه هاي استخوان، دانه ها و تفاله هاي چاي و قهوه مي باشد. از يک ميليون متر مکعب فاضلاب 15 متر مکعب دانه جدا مي شود. دانه هاي داراي مواد آلي يا در محل دفن بهداشتي دفع مي شوند و يا همراه با مواد غربال شده سوزانده و سپس دفع مي شوند.

4) اندازه گيري جريان : دانستن شدتهاي هيدروليکي جريان براي عملکرد بسياري از راکتورها در واحد تصفيه فاضلاب ضروري مي باشد. اندازه گيري شدت جريان جهت تخمين ظرفيت مورد نياز در آينده لازم مي باشد.

5) ته نشين سازي مقدماتي : عمليات واحدي است که براي تغليظ و جداسازي جامدات آلي معلق از فاضلاب طراحي مي شود. زماني که تصفيه اوليه کافي تلقي مي شود ته نشين سازي مقدماتي مهم ترين قسمت واحد تصفيه مي باشد. عملکرد اين بخش جهت کاهش بار آلودگي وارد شونده به جريانهاي طبيعي آب بسيار حساس مي باشد. اين عمل بدون افزايش منعقد کننده هاي شيميايي و اختلاط مکانيکي و يا عمليات لخته سازي مي باشد. مواد آلي اندکي از آب سنگينترند و ته نشين مي شوند و مواد سبکتر مانند روغنها در سطح فاضلاب شناور مي شوند. جداسازي کف توسط لجن روب و جداسازي مواد شناور توسط يک سر ريز کف انجام مي گيرد. ته نشين سازهاي اوليه يا به شکل مخازن مستطيل بلند و يا مخازن استوانه اي مي باشند.

تصفيه ثانويه سيستم هاي تصفيه فاضلاب شهري:

تبديل بيولوژيکي مواد آلي کلوئيدي و محلول به جرم زنده که بعداً به وسيله ته نشين سازي جدا مي شود. تماس بين ميکروارگانيسم ها و مواد آلي در اثر معلق بودن جرم زنده در فاضلاب و يا عبور فاضلاب از سطح جرم زنده چسبيده به سطوح جامد معروفترين سيستم جرم زنده معلق لجن فعال مي باشد.جرم زنده توليد شده توسط کاتابوليسم خود خوري و يا ساير ميکروارگانيسم ها قابل تجزيه مي باشد.

معمولاً تصفيه بيشتر لجن ثانوي توسط فرايندها بيولوژيکي بي هوازي صورت مي گيرد. محصولات نهايي گازي شکل، متان، دي اکسيد کربن و مايعات و جامدات بي اثر توليد مي شوند. متان داراي ارزش حرارتي است.مايعات با غلظت هاي بالاي ترکيبات آلي به واحد تصفيه بازگردانده مي شوند. جامدات با مقدار زيادي از ترکيبات معدني به عنوان تنظيم کننده مواد خاک و يا کود در زمينهاي کشاورزي مصرف مي شوند. بقيه جامدات را با سوزاندن و دفن بهداشتي دفع مي کنند.

گاهي تصفيه اوليه و ثانويه همراه با هم انجام مي شود. فاضلاب در حوضچه هاي اکسيداسيون ريخته مي شود و فاضلاب در سطح به طور هوازي و در عمق به صورت غيرهوازي تجزيه مي شود در سيستم لاگون هوادهي شده، اکسيژن در اثر هوادهي مکانيکي تأمين مي شود و تجزيه در کل عمق برکه به صورت هوازي مي باشد. در اغلب موارد تصفيه ثانويه جهت دستيابي به استانداردهاي جريان خروجي کافي مي باشد.

طراحي تصفيه ثانويه:

جريان خروجي از تصفيه اوليه هنوز داراي 40 تا 50 درصد از مواد جامدمعلق و تقريباً تمام مواد آلي و معدني محلول اوليه مي باشد. جهت حذف مواد آلي در تصفيه ثانويه از فرايندهاي فيزيکي، شيميايي و يا بيولوژيکي استفاده مي شود. در تصفيه بيولوژيکي مواد آلي فاضلاب به عنوان غذا توسط ميکرو ارگانيسم ها مصرف شده و به سلولهاي بيولوژيکي يا جرم زنده تبديل مي شود. ارگانيسم هايي که در سيستم هاي آبهاي شيرين طبيعي به تجزيه مواد آلي مي پردازند. ارگانيسم هاي دخالت کننده در تصفيه فاضلاب مي باشند. جداسازي جرم زنده تازه توليد شده از فاضلاب جهت تکميل فرايند تصفيه ضروري مي باشد.

لجن فعال: يک سيستم کشت ميکروبي معلق است که از اوايل قرن بيستم توجه و استفاده مي شود. لجن ته نشين شده حاوي ميکروارگانيسم هاي زنده و فعال مي باشد و به همين سبب لجن فعال ناميده مي شود. لجن فعال از نوع كشت ميكروبي معلق با لجن بازگشتي مي باشد وبه صورت اختلاط کامل يا جريان لوله اي مي باشد. فرآيند هوازي است و اکسيژن به وسيله تزريق هوا تأمين مي شود.

هوادهي لجن فعال : در فرايند لجن فعال سرعت مصرف اکسيژن هميشه از سرعت جايگزيني طبيعي آن بيشتر است. اکسيژن به طور مصنوعي در اثر هوادهي مايع مخلوط در راکتور بيولوژيکي تأمين مي شود. سرعت مصرف اکسيژن تابعي از خواص فاضلاب و راکتور مي باشد. تکنيک هاي هوادهي عبارتنداز: پخش کننده هاي هوا (ديفيوزر) براي تزريق هواي فشرده و همزنهاي مکانيکي براي اختلاط شديد جهت توزيع هوا در مايع و استفاده از هواي پخش شده در سيستم هاي جريان لوله اي و هواده هاي مکانيکي در سيستم هاي کاملاً مخلوط شده اند

برکه ها و لاگونها : در برکه ها که معمولاً کم عمق هستند، فاضلاب براي مدت نسبتاً طولاني جهت فرايند پالايش طبيعي و رسيدن به تصفيه مطلوب نگه داشته مي شود. در برکه ها حداقل قسمتي از سيستم بايد هوازي باشد. لاگونها حوضچه هايي هستند که اکسيژن آنها از طريق هوادهي مصنوعي تأمين مي شود. لاگونها معمولاً اختياري هستند و جامدات در قسمت کف ته نشين مي شود و به شکل بي هوازي تجزيه مي شوند. برکه ها و لاگونهاي اختياري راکتورهاي کاملاً بهم خورده، بدون جريان بازگشتي جرم زنده هستند و جامدات فاضلاب در نزديکي محل ورود جريان ته نشين مي شوند.

گندزدايي جريانهاي خروجي : ضرورتاً در مواردي که در بخش هايي از جريان خروجي ممکن است با انسان تماس يابد، انجام داده مي شود. فرايندهاي گندزدا مشابه با فرايندهاي گندزدايي در مورد آب آشاميدني مي باشد. اکسيد کننده هاي شيميايي مؤثرترين مواد گندزدا جهت فاضلاب مي باشند. پر مصرف ترين گندزدا کلر مي باشد. با وجود اينكه کلر با اجزاي مشخصي در فاضلاب ترکيب شده و ايجاد ترکيب هالوفرم مي نمايد بيش از ساير مواد گندزدا به مصرف مي رسد.

تصفيه و دفع لجن: جامدات غليظ جدا شده از فاضلاب داراي مواد زيان آور بسياري مي باشند و بايد به نحو مناسبي دفع شوند. تجهيزات دفن لجن 40 تا 60 درصد هزينه ساخت واحدهاي تصفيه فاضلاب را به خود اختصاص مي دهد. در مرحله اول بايد کميت و ماهيت لجن با توجه به خواص فاضلاب، ماهيت و بازدهي فرايندهاي تصفيه مشخص شود. معمولاً 70 درصد لجن را مواد آلي تشکيل مي دهد.اين عمل جهت كاهش حجم لجن مي باشد و در نهايت لجن به شكل مايع و يا نيمه جامد باقي مي ماند.

تغليظ لجن : با استفاده از روش هاي زير صورت مي گيرد :

روش هاي مکانيکي

فيلتراسيون خلاء

استفاده از سانتريفوژ

کاهش حجم به کمک تغليظ ثقلي که معمولاً غلظت را دو برابر کرده و حجم را نصف مي کند.

شناور سازي

هضم لجن : مهم ترين روش تثبيت لجن غليظ شده تجزيه بيولوژيکي مي باشد. درفرايند هضم ، جامدات تبديل به محصولات نهايي غير سلولي مي شوند. هضم لجن باعث کاهش حجم لجن تغليظ شده و خنثي سازي جامدات باقي مانده مي شود. هضم مي تواند به دو صورت هوازي و غيرهوازي صورت پذيرد.

دفع لجن : با استفاده از روش هاي زير صورت مي گيرد :

خشک کردن

خاکسترسازي

تخليه لجن در زمين با رعايت معيارهاي بهداشتي

تخليه لجن در خاکها به عنوان کود

تصفيه ثالث :

شامل جداسازي بهتر مواد جامد معلق و حذف مواد مغذي مي باشد.از فيلتراسيون جهت جداسازي جامدات معلق استفاده مي شود. حذف ترکيبات فسفر و نيتروژن به وسيله مجموعه اي از فرايندهاي فيزيکي، شيميايي و بيولوژيکي انجام مي شود.

تصفيه ثالث يا تصفيه پيشرفته فاضلاب:

هر گاه کيفيت جريان خروجي از تصفيه ثانويه منطبق با استانداردهاي جريان خروجي نباشد. تصفيه ثالث شامل حذف ترکيبات نيتروژن و فسفر، مواد مغذي رشد گياهي، جامدات معلق اضافي، نمکهاي معدني محلول و مواد آلي مقاوم ممکن است باشد. مهم ترين مواد مغذي معمولاً در برگيرنده ترکيبات نيتروژن و فسفر مي باشند.

حذف نيتروژن :

نيتروژن آمونياكي، احياء شده ترين تركيب نيتروژن يافت شونده در فاضلاب ها است.

متداول ترين فرايند ها جهت جداسازي آمونياك:

1) حذف آمونياك به روش هوادهي

2) نيتريفيكاسيون- دي نيتريفيكاسيون بيولوژيكي

حذف فسفر :

فسفر جز يي جدايي ناپذير از فاضلاب شهري است.به طور متوسط در حدود 10 ميلي گرم بر ليتر مي باشد.بيشتر به شكل پلي فسفات ها و ارتوفسفات ها هستند.روش اصلي جداسازي فسفر ترسيب شيميايي مي باشد.در اين روش در pH  هاي اندكي اسيدي ارتوفسفات ها با كاتيو ن هاي آهن يا آلومينيوم سه ظرفيتي واكنش داده و ايجاد رسوب مي نمايند.

دفع فاضلاب و استفاده مجدد از آن:

قسمت عمده فاضلابهاي تصفيه شده بايد دفع شوند. دريافت کننده هاي نهايي فاضلابهاي تصفيه شده: آبهاي سطحي و بسترهاي آب زيرزميني، سطح زمين و در برخي موارد اتمسفر محل هاي دفع يا تجهيزات مورد استفاده مجدد بايد در فاصلة مناسبي نسبت به واحد تصفيه فاضلاب قرار داشته باشند. معمولترين روش براي دفع فاضلاب رقيق نمودن آن در آبهاي سطحي است. از جريانهاي خروجي فاضلاب در کشاورزي و ايجاد فضاهاي سبز شهري در پارکها، زمينهاي گلف، کناره بزرگراهها و جاده هاي منتهي به فرودگاهها به نحو موفقيت آميزي استفاده شده است. ممکن است از جريانهاي خروجي تصفيه فاضلاب جهت مقاصد صنعتي استفاده شود. با توجه به کمبود آب آشاميدني، استفاده از فاضلاب تصفيه شده به عنوان بخشي از منبع آب آشاميدني اخيراً در بعضي کشورها بيشتر متداول شده است.

منبع : ”مهندسي محيط زيست“ نوشته پوي، روو، و چپانوگلاس، ترجمه دكتر محمد علي  كي نژاد و مهندس سيروس ابراهيمي، انتشارات دانشگاه صنعتي سهند