تغییر آدرس وبلاگ

 

با سلام خدمت دوستان گرامی آدرس وبلاگ تغییر پیدا کرده است :

 

https://explore-the-environment.blogsky.com

 

با تشکر از شما

 

مالزی پسماندهای وارداتی را به کشورهای مبدا بازمی‌گرداند

 

 

مالزی پسماندهای وارداتی را به کشورهای مبدا بازمی‌گرداند :

 

مالزی به منظور پاکسازی بنادر سراسر کشور خود از محموله‌های زباله‌های پلاستیکی که ماه‌هاست در این مناطق تجمع یافته‌، در حال مذاکره با کشورهایی است که زباله‌های پلاستیکی خود را به این کشور فرستاده‌اند.

 

 

 

به گزارش ایسنا : از سال گذشته مالزی پس از ممنوعیت واردات پسماندِ چین،‌ به مقصد اصلی جهان برای پسماندهای پلاستیکی تبدیل شده است.

 

مقامات این کشور اعلام کرده‌اند این کشور جنوب شرقی آسیا پس از افزایش بسیارِ واردات پسماندهای پلاستیکی و بررسی‌های گسترده‌ای که انجام داده، بسیاری از کانتینرهای پسماندی را که قصد تخلیه بار بدون مجوز در بنادر این کشور داشته‌اند، متوقف کرده‌ است.

 

یک مسوول محیط زیستی مالزی اظهار داشته که بیش از ۳۰۰ کانتینر حامل پسماندهای پلاستیکی از ژاپن، هنگ کنگ، اروپا، کانادا و ایالات متحده در حال نگهداری در بندر ایالت "پـِنانگ"، یکی از شلوغ‌ترین ایالات این کشور هستند.

 

به گفته یکی از مقامات بندر "پِنانگ"، برخی از کشورها به طور کلی توافق کرده‌اند که در مجموع ۲۰۰ کانتینر پسماند را پس بگیرند. چگونگی بازگشت این کانتینرها به کشورهای مبدا نیز در حال بررسی است.

 

هم‌چنین بیش از ۱۰۰ کانتینر پسماند پلاستیکی در بندر "کوچینگ" واقع در جزیره "بورنئو" نگهداری می‌شود که برخی از آن‌ها در حال بازگشت به کشور مبدا هستند.

 

مقامات مالزی در اوایل سال جاری میلادی (۲۰۱۹) قول داده بودند که علاوه بر بازگرداندن پسماندهای پلاستیکی به کشورهای مبدا، آن‌ها را به پرداخت هزینه‌های حمل و نقل آن مجبور کنند.

 

بنا بر گزارش رویترز، وزیر محیط زیست مالزی اعلام کرده که در ماه جاری سه کشور ۸۹ کانتینر خود را پس خواهند گرفت.

 

 

منبع :

 

خبرگزاری ایسنا

 

 

دنیا چگونه به جنگ مواد پلاستیکی رفته؟/از گروه تروریستی الشباب تا استارباکس

 

 

سهم ایران از یک آلودگی بزرگ زیست‌محیطی

 

دنیا چگونه به جنگ مواد پلاستیکی رفته؟/از گروه تروریستی الشباب تا استارباکس :

 

 

کشورهای دنیا با روش‌های خلاقانه‌ای به جنگ مواد پلاستیکی رفته‌اند.

 

 

 

 اولین بار در سال ۱۹۵۷ از آن به عنوان ظروفی برای نگه‌داری‌های ساندویچی استفاده شد، بعد از سال‌های ۱۹۷۰ به بعد جای کیسه‌های کاغذی استفاده کردند و حالا پلاستیک به بخشی جدانشدنی از زندگی انسان تبدیل شده است؛ این روایت پلاستیک است، ماده‌ای که به بلای جهان محیط زیست زمین تبدیل شده است.

 

گزارش‌های مختلف نشان می‌دهد که سالانه ۳۰۰میلیون تن پلاستیک در جهان مصرف و تولید می‌شوند که ۸میلیون تن از آن‌ها وارد اقیانوس‌ها شده و پیامدهای مرگباری برای حیوانات دریایی به وجود می‌آورد. به طوری که با ادامه این روند مصرف پلاستیک در دنیا، تا سال ۲۰۵۰ تعداد مواد پلاستیکی موجود در دریاها از ماهی‌ها بیشتر می‌شود.

 

زباله‌های پلاستیکی دیگری هم که در خشکی می‌مانند غیرقابل بازیافت هستند.

 

در به وجود آمدن این آلودگی نسبتا جدید روی کره‌زمین، کشورهای مختلف به شکلی سهیم هستند، به گفته زهرا صدراعظم نوری رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران، ایران هم یکی از این کشورهاست؛ ایران روزانه ۳هزار و سالانه ۱میلیون تن پلاستیک تولید می‌کند.

 

در رابطه با این موضوع هنوز اقدام جدی برای کاهش مصرف پلاستیک در ایران انجام نشده است، به جز اینکه چندی پیش مصرف بطری‌های آب در سازمان محیط‌زیست ممنوع شد. برخلاف ایران برای جلوگیری از رشد مصرف پلاستیک، از سال از اوایل قرن ۲۱ موجی در کشورها و شرکت‌های مختلف به وجود آمده است.

 

اولین بار در سال ۲۰۰۲ بنگلادش استفاده از کیسه‌های پلاستیکی نازک را ممنوع کرد و بعد از آن هم کشورهای دیگری مثل کنیا، ایتالیا، آفریقای جنوبی و ... شروع به ادامه دادن این موضوع به روش‌های مختلف کردند.

 

کنیا؛ کیسه پلاستیکی مصرف کنید، ۴ سال به زندان بروید

 

سختگیرانه‌ترین قانون درباره کاهش مصرف مواد پلاستیکی مربوط به کشور کنیاست، براساس قانونی که در اوت سال ۲۰۱۷ در این کشور مصوب شد هرگونه تولید، مصرف و فروش کیسه‌های پلاستیکی ۴ سال حبس و یا ۳۸هزار دلار جریمه به همراه دارد.

 

 

همین موضوع باعث شده است که شهروندان کنیا، از روش‌های خلاقانه‌ی مختلفی برای جایگزینی پلاستیک استفاده کنند.

 

فرانسه؛ از ظروف پلاستیکی خبری نیست

 

در سال ۲۰۱۶ فرانسه به اولین کشوری تبدیل شد که اعلام کرد از سال ۲۰۲۰ مصرف ظروف و لیوان‌های پلاستیکی در این کشور به طور کلی ممنوع است. البته این قانون با اعتراض‌های فراوانی از شرکت‌های تولیدکننده مواد پلاستیکی روبرو شد، اعتراض‌هایی که بی‌فایده بودند.

 

 

کانادا؛ هزار دلار بدهید تا از کیسه‌های پلاستیکی استفاده کنید

 

در مونترئال کانادا هم قوانین سختگیرانه‌ای برای مصرف کیسه‌های پلاستیکی مصوب شده است، از سال ۲۰۰۸ جریمه کیسه‌های پلاستیکی یک بار مصرف در این شهر برای هر فرد هزار و برای هر شرکت ۲هزار دلار است. پیش‌تر در این شهر سالانه ۲میلیارد کیسه پلاستیکی مصرف می‌شد.

 

 

استارباکس؛ استفاده از نی ممنوع!

 

فروشگاه‌های زنجیره‌ای فروش قهوه استارباکس هم یکی از شرکت‌هایی است که در سال‌های اخیر شروع به انجام اقدامات مختلفی ضد پلاستیک کرده است. این شرکت در سال ۲۰۱۸ متعهد شد که تا سال ۲۰۲۰ در تمام شعبه‌هایش مصرف نی‌های پلاستیکی را ممنوع کرده و به جای آن از نی‌های تولید شده از مواد قابل بازیافت استفاده می‌کند.

 

 

روآندا؛ اولین کشوری که بی‌پلاستیک می‌شود

 

شاید از دیدن اسم این کشور در این لیست متعجب شده باشید، اما بهتر است بدانید در سال ۲۰۰۸، قبل از بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته دنیا بخواهند برای مصرف کیسه‌های پلاستیکی مالیات قرار بدهند، این کشور به طور کلی مصرف این نوع کیسه‌ها را ممنوع کرد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۰ شاید در این کشور هیچ پلاستیکی وجود نداشته باشد.

 

 

مصرف پلاستیک برای اعضای گروه تروریستی الشباب ممنوع!

 

اما شاید عجیب‌تر از روآندا، حضور نام گروه تروریستی الشباب در این فهرست باشد. آن‌ها تابستان سال گذشته اعلام کردند که مصرف مواد پلاستیکی در مناطق تحت کنترل این گروه در سومالی ممنوع است چراکه  پلاستیک پیامدهای مرگباری برای انسان‌ها و حیوانات دارد. البته این گروه اعلام نکرد که جریمه مصرف پلاستیک در مناطق تحت کنترلشان چیست.

 

 

بطری پلاستیکی تحویل دهید، سوار اتوبوس شوید

 

کشور اندونزی هم برای رسیدن به اهداف خود درباره عدم مصرف پلاستیک در این کشور تا سال ۲۰۲۰ از روش متفاوت و خلاقانه‌ای استفاده می‌کند. براساس قانونی که آبان سال گذشته در این کشور مصوب شد شما می‌توانید با تحویل دادن چند ۱۰ لیوان و یا ۵ بطری پلاستیکی، بلیط اتوبوس تحویل بگیرید. درآمد به دست آمده در این روش هزینه توسعه حمل‌ونقل عمومی این کشور می‌شود.

 

 

 

منبع :

 

خبرگزاری خبر انلاین

 

 

 

چرا کلانتری با انتقال آب دریای خزر موافق است؟

 

 

چرا کلانتری با انتقال آب دریای خزر موافق است؟

 

 

طرح انتقال آب از دریای کاسپین به استان سمنان، طرحی است برای انتقال بودجه از محل خزانه‌ی کشور به شرکت‌های دست‌اندرکار ساخت‌وساز. این طرح، کمکی به مدیریت منابع آب سمنان نخواهد کرد و فقط ریخت‌وپاش آب را بیشتر می‌کند. موافقت رییس سازمان حفاظت محیط زیست با چنین طرح مخربی نشانگر آن است که عیسی کلانتری نه برای حفظ محیط زیست، بلکه با مأموریت دیگری به این پست گمارده شده است.

 

 

 

در اوایلی که عیسی کلانتری به سمَت رییس سازمان حفاظت محیط زیست گمارده شده بود، گفت که پنج درصد هم از مسایل محیط زیست اطلاع ندارد. منتقدان او، بارها این جمله را در نقد او تکرار کرده‌اند، با حاشیه‌ای به این مضمون  که «ببینید! خود او هم می‌گوید که از محیط زیست چیزی نمی‌داند!» در صورتی که از قضا این سخن او از معدود جمله‌های درست و درخور تأمل ایشان بوده است. واقعیت این است که هیچ انسانی، حتی آنانی که عمری را در بهترین دانشگاه‌های جهان و در زیستگاه‌های گوناگون زمین به پژوهش در زمینه‌ی محیط زیست گذرانده‌اند، نمی‌توانند ادعا کنند که یک درصد از پیچیدگی‌های حیات را درک کرده‌اند. مساله این نیست که کلانتری چقدر از محیط زیست می‌داند؛ مساله این است که او، همچون بیشتر سیاستمداران به گفته‌های خود پایبند نیست، و یا چیزی می‌گوید و طور دیگر عمل می‌کند!

 

کلانتری دغدغه‌ی محیط زیست ندارد، چرا که امر محیط زیست، امر بین‌نسلی و درازمدت است، و کلانتری آمده که «موانع محیط زیستی» را که پیش روی طرح‌های اقتصادیِ فوری است بردارد و دوستانش را که حوصله‌ی اندیشیدن به آینده‌ی دیگران و سرنوشت زمین را ندارند، راضی کند. مدافعان محیط زیست می‌گویند که دانش ما درباره‌ی ارتباط اجزای شگفت‌انگیز و متنوع طبیعت، از دریا و جنگل و کوه و تالاب و میلیون‌ها گونه‌ی زنده که احتمال می‌رود یک هزارم آن‌ها هم را نشناخته باشیم، آن قدر کم است که باید در هر دستکاری در زمین، بسیار محتاط و «کم‌اثر» باشیم. مدافعان محیط زیست همچنین می‌گویند هر طرح توسعه و عمران که با زیرورو کردن شدید زمین همراه است، فقط باید پس از اثبات ضرورت مطلق آن و پس از اطمینان از این که هیچ راه جایگزینی برای رسیدن به هدف مورد نظر وجود ندارد، عملی شود. سیاستمدار اما، راه حل زودبازده و راحت را می‌جوید، آن هم نه برای دستیابی به هدف ادعایی، بلکه برای رسیدن به سود و قدرت بیشتر و حمایت از دوستان. در این مسیر، آن چه که اهمیت ندارد، ثروت‌های خداداد است که به عموم مردم (مردمِ امروز و فردا) تعلق دارد؛ سیاستمدار، این ثروت‌ها را برای حمایت دوستان و هزینه می‌کند... .

 

در موضوع انتقال آب از دریای کاسپین به استان سمنان، در این‌جا به مسایل فنی و ایرادهای کار نمی‌پردازم، چرا که صدها کارشناس و دلسوز این آب و خاک در این زمینه گفته‌اند (و بدیهی است که آن کس که نیت کرده به سخنان مخالف وقعی ننهد، به این نقدها گوش نمی‌سپارد). در این یادداشت، روی سخن با مقام‌های قضایی است: آیا نباید با طراحان پروژه‌هایی که هزاران میلیارد تومان پول و بی‌نهایت از  دارایی‌های طبیعی را (که نمی‌توان بر آن ها قیمت گذاشت) هدر داده و می‌دهند، برخورد قانونی کرد؟! چرا باید کسانی که در ساخت صدها سد و صدها کیلومتر کانال و تونل انتقال آب، فقط درصد کوچکی از هدف‌های اعلام شده‌ی پروژه‌ها را محقق کرده و در بسیاری موردها موجب آسیب‌رسانی شدید به منابع آب (رودخانه، تالاب، سفره‌های زیرزمینی، مصب‌ها) و سبب دامن زدن به اختلاف‌های بین استانی شده‌اند، به راحتی در جامعه بگردند؟!

 

کلانتری، در ستاد احیای دریاچه‌ی ارومیه، چند هزار میلیارد تومان پول را مصرف کرده، و هنوز دریاچه به حداقل وضعیت قابل قبولِ زیستی خود نرسیده و فقط بارندگی‌های استثنایی اسفند و فروردین گذشته توانست دریاچه را از مرگ کامل نجات دهد. آیا نباید کلانتری در مورد چگونگی مصرف آن بودجه‌ی کلان مورد پرسش قرار گیرد؟ آیا دریاچه‌ی ارومیه را کانال و تونل خلق کرده که آقایان می‌خواهند با تونل سی‌وشش کیلومتری و انتقال آب از کردستان، آن را نجات دهند؟! چرا کلانتری نمی‌گوید که لازم است در سمنان نخست جلوی نشتی لوله‌های آب‌رسانی گرفته شود، شیوه‌های آبیاری ارتقا یابد، به مردم آموزش داده شود که چگونه مصرف آب را کم کنند... و بعد اگر آب کم بود، با احتیاط درباره‌ی روش‌های دیگر  تأمین آب اقدام کرد؟ پاسخ روشن است؛ از صرفه‌جویی، پولِ درشت و ناگهانی درنمی‌آید، اما از یک ابَرپروژه چرا...! نمایندگان سمنانی مجلس و دیگر مقام‌های این استان که موافق طرح عظیم انتقال آب از مازندران هستند، حوصله‌ی این را ندارند که با چند صدهزار کشاورز استان سروکله بزنند و به آنان کمک‌های مالی کوچک برسانند تا ایشان بتوانند در باغ‌ها و کشتزارها آب کم‌تری مصرف کنند. این مقام‌ها راه سریع‌تری را برای گرفتن برش بزرگ‌تر از کیک بودجه‌ی ملی می‌جویند. کلانتری هم با این محفل‌ها هم‌داستان است و با استدلال‌های من‌درآوردی پروژه را توجیه می‌کند. یکی از «استدلال»های او این بوده است که وقتی با ساختن سد سفیدرود، به کشاورزان گیلانی آب داده‌ایم که برنج بکارند، چرا شمالی‌ها مخالف‌اند که از دریای خزر برای ساکنان حاشیه‌ی کویر آب ببریم؟ که این مصداق جبران یک کار غلط با غلط دیگر است. یا گفته است که حجم آبی که از دریای خزر برخواهیم داشت، در برابر حجم کلی این دریا چیزی نیست، در صورتی که اصلِ مشکل، حجم آبِ برداشتی نیست، بلکه اثرات مخرب آن بر ساحل، کشتزارها، مراتع، جنگل‌ها، و... بر مقصد است.

 

اصلیت خود من از استان سمنان است و خانه و باغ پدری‌ام در نزدیکی شاهرود است؛ سال‌ها است که شاهدم کشاورزان کوچک به خاطر ناتوانی در اصلاح روش‌های آبیاری، با همان شیوه‌های پیشین به آبیاری می‌پردازند، و از سوی دیگر کسانی که به نوعی به محفل‌های سیاسی و رانت دسترسی دارند، توسعه‌ی کمّی زمین‌های کشاورزی و مصرف بیشتر آب را پیش گرفته و ثروت شخصی خود را با استفاده‌ی بی‌ملاحظه و ناپایدار از آب و خاک افزایش می‌دهند. حتی کشت گلخانه‌ای و آبیاری قطره‌ای هم که فقط از دست قشر کوچک پولدار روستا برمی‌آید، تأثیری در کاستن کلی از مصرف آب نداشته، چرا که آبِ صرفه‌جویی شده، صرف توسعه‌ی مساحت باغ‌ها و کشتزارها شده است. به این ترتیب، رساندن آب از حوضه‌ای دیگر به این منطقه، فقط دور ریختن منابع مالی کشور و وارد ساختن آسیب‌های شدید و جبران‌ناپذیر به سرزمین است.

 

اگر وزیر نیرو که در طی چند دهه، بی‌اعتنا به محیط زیست فقط در فکر کارهای سازه‌ای بوده است، از طرح انتقال آب به استان سمنان حمایت کند، جای شگفتی نیست. اما این که مسوول سازمان محیط زیست، با چنین سرزمین‌سوزیِ تاریخی موافقت کند، شرم‌آور است.

 

آقای کلانتری،  اگر کم‌ترین عِرقی نسبت به محیط زیست دارید، اگر حتی یک بار به آیه‌ای که بر سردر ساختمان سازمان محیط زیست نوشته شده (یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ الْمَلِکِ الْقُدُّوسِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ:  آن‌چه در آسمان‌ها و آن‌چه در زمین است‏، خدای پاک ارجمند فرزانه را سپاس می‏‌گویند) تأمل کرده‌اید، و اگر می‌خواهید بدنامی ابدی برایتان باقی نماند، عذرخواهی کنید و استعفا دهید.

 

نوشته :

 

 

عباس محمدی - کنشگر محیط ریست

 

 

منبع :

 

خبرگزاری خبر انلاین

 

 

 

بسته بندی مقوایی نوشیدنی ها زیست تخریب پذیر می شود

 

 

بسته بندی مقوایی نوشیدنی ها زیست تخریب پذیر می شود :

 

 

زیست آنلاین : کارخانه brewery در فلوریدا که تولید نوشیدنی می کند اقدام به ساخت حلقه های شش تایی از بسته بندی های نوشیدنی کرد که به جای کشتن لاک پشت های دریایی آنها را تغذیه می کند.

 

 

 

به گزارش زیست آنلاین، هر سال هشت میلیون تن پلاستیک به اقیانوس ها وارد می شود که قرن ها طول می کشد تا تجزیه شوند و در عین حال، برخی از باشکوه ترین موجودات سیاره را نیز می کشد.     

    

یک راه حل جدید برای حل بخشی از این مشکل که کارخانه brewery آن را در پیش گرفته است، حلقه های شش تایی بسته های اطراف قوطی های نوشابه و آبجو است که بی ضرر هستند.

 

بسته های پلاستیکی قبلی به شدت به زندگی دریایی آسیب وارد می کنند، زیرا بال پرندگان دریایی را درهم می پیچند، پوسته های لاک پشت های دریایی را از بین برده و موجودات آبزی را خفه می کنند. آلودگی پلاستیک برای خلیج مکزیک یک مسئله جدی است، زیرا یکی از بالاترین غلظت های پلاستیک دریایی در جهان را دارد.

 

سال گذشته، یک داوطلب پاکسازی ساحل در سه مایل از جزیره المر بیش از 170 بسته پلاستیکی شش  تایی، به همراه 4000 پوند زباله دیگر جمع آوری کرد.

 

یک کارخانه تولید نوشیدنی در فلوریدا، بسته های شش تایی قابل حل برای محیط زیست تولید می کند که می تواند به عنوان یک میان وعده برای حیوانات مصرف شود زیرا آنها از گندم و جو ساخته شده اند.

 

به نظر می رسد که این بسته ها از مقوا ساخته شده اند، اما محصولات، فرعی گندم و جو به ماده ای با دوام در تولید آنها اضافه شده اند که می تواند در مقابل پارگی معمول هنگام حمل و نقل و نگهداری در یخچال مقاوم باشد.

 

این حلقه ها توسط Saltwater Brewery، با استارتاپی به نام E6PR ساخته شده است. سازندگان این بسته ها امیدوارند که سایر کارخانه های تولیدی نیز حلقه های جدید را خریداری کرده و به کاهش هزینه های تولید کمک کنند و گامی در جهت حفظ محیط زیست بردارند.

 

به گزارش CBS، از آنجا که این حلقه ها با  "زباله های بازیافتی و مواد دیگر" ساخته شده اند، در صورت دفع مناسب می توانند به عنوان  کمپوست قابل استفاده باشند و در غیر اینصورت اگر در محیط زیست رها شوند زیست تخریب پذیر هستند.

 

 

منبع :

 

پایگاه خبری زیست انلاین

 

 

 

افزایش شتاب رشد انرژی های تجدیدپذیر در پنج سال آینده

 

 

افزایش شتاب رشد انرژی های تجدیدپذیر در پنج سال آینده :

 

 

زیست آنلاین : منابع جهانی انرژی تجدیدپذیر سریعتر از حد انتظار در حال رشد هستند و می توانند در پنج سال آینده 50 درصد توسعه پیدا کنند.

 

 

 

به گزارش زیست آنلاین :  آژانس بین المللی انرژی (IEA) اعلام کرد که پروژه های خورشیدی، بادی و برق آبی با سریعترین نرخ خود در حال گسترش هستند.

آخرین گزارش این آژانس پیش بینی می کند که تا سال 2024 انرژی خورشیدی ارزان می تواند ظرفیت خورشیدی جهان را 600 گیگاوات افزایش دهد. به طور کلی انتظار می رود برق تجدیدپذیر در 5 سال آینده 1200 گیگاوات رشد کند که معادل کل ظرفیت برق ایالات متحده آمریکا می باشد.

"فاتح بیرول"، مدیر اجرایی آژانس بین االمللی انرژی گفت: "اکنون یک زمان محوری برای انرژی های تجدیدپذیر است. فن آوری هایی مانند فتوولتائیک و باد در قلب دگرگونی هایی است که در سراسر سیستم های انرژی در جهان اتفاق می افتد. گسترش روز افزون آن ها برای تلاش برای مقابله با انتشار گاز های گلخانه ای، کاهش آلودگی هوا و گسترش دسترسی به انرژی بسیار مهم است."

منابع انرژی تجدیدپذیر امروز 26٪ از منابع برق جهان را تشکیل می دهند، اما طبق گزارش آژانس انرژی بین المللی پیش بینی می شود تا سال 2024 سهم این منابع به 30٪ برسد.

با این حال، بیرول هشدار داد كه اگر جهان می خواهد به اهداف اقلیمی خود دست پیدا کند، نقش تجدیدپذیرها در سیستم انرژی جهانی نیاز به رشد سریع تری دارد.

در این گزارش آمده است که افزایش بلند پروازی ها در اتحادیه اروپا و ایالات متحده بیشترین نقش را در پیشبرد پیش بینی های آزانس بین االمللی انرژی دارد، اما این کشور چین خواهد بود که اجرای پروژه های بادی و خورشیدی را با جدیت دنبال می کند.

این آژانس انتظار دارد انرژی خورشیدی بیشترین نقش را در رشد سریع انرژی های تجدیدپذیر داشته باشد چرا که قیمت برق تجدیدپذیر در اکثر کشورها پایین است.

 

منبع :

 

پایگاه خبری زیست انلاین

 

 

 

هدیه طلا در ازای تحویل زباله در اندونزی

 

 

هدیه طلا در ازای تحویل زباله در اندونزی :

 

 

بانک ضایعات در اندونزی به ساکنان جاکارتا در ازای تحویل پسماندهای قابل بازیافت، طلا هدیه می‌دهد.

 

 

 

به گزارش ایسنا :  بانک ضایعات در اندونزی اعلام کرده‌ است: ساکنان جاکارتا پایتخت این کشور می‌توانند در ازای تحویل ۷۰ کیلوگرم قوطی آلومینیومی- حدود ۴۵۰۰ قوطی خالی- یک گرم طلا هدیه بگیرند.

 

همچنین دیگر پسماندهای قابل بازیافت از قبیل بطری‌های پلاستیکی و کارتن نیز تحویل گرفته می‌شوند.

 

بانک ضایعات با این ماموریت ساده آغاز به کار کرده تا افراد محلی به بازیافت و کاهش تولید پسماند تشویق شوند. پس از آنکه ساکنان محلی به تحویل پسماندهای خود اقدام کردند، بانک ضایعات زباله‌های دریافتی را پاکسازی کرده و به مسئولان مربوطه فروخته می‌شود.

 

به گزارش پایگاه اینترنتی کانال نیوز آسیا، در دیگر شهرهای اندونزی همچون پالم‌بانگ، بندر لامپونگ و ماکاسار نیز طرح "هدیه طلا در ازای تحویل پسماند" اجرا می‌شود.

 

منبع :

 

خبرگزاری ایسنا

 

 

 

 

 

بزرگترین زیستگاه زیرزمینی ماهیان کور جهان نیازمند برنامه حفاظتی است

 

 

بزرگترین زیستگاه زیرزمینی ماهیان کور جهان نیازمند برنامه حفاظتی است :

 

 

نایب رئیس انجمن ماهی‌شناسان ایران با اشاره به کشف بزرگترین زیستگاه زیرزمینی ماهیان کور جهان در ایران از لزوم تدوین برنامه حفاظتی برای این گونه ارزشمند و بومی سخن گفت.

 

 

صابر وطن‌دوست ماهی شناس و نایب رئیس انجمن ماهی شناسان ایران در گفت‌وگو با خبرنگار فارس از کشف بزرگترین زیستگاه زیرزمینی ماهیان کور جهان در ایران خبر داد.

 

وی به توضیح روند تاریخی کشف گونه‌های بومی ماهیان کور در ایران پرداخت و گفت: در سال ۱۳۰۸ زیستگاهی از ماهیان کور در استان لرستان به نام لون از سوی دانمارکی‌ها زمانی  که ایران  در حال کشیدن خطوط راه‌آهن جنوب بود، کشف شد.

 

وی ادامه داد:  این غار در واقع یک چشمه بزرگ  قابل عبور به وسیله غواصی بود و برای نخستین بار ماهی کور در این غار کشف شد و چون اولین زیستگاه ماهی کور آسیایی بود بسیار سر و صدا کرد.

 

این ماهی شناس با بیان اینکه در سال 1356 یک جانورشناس انگلیسی به نام جان اسمیت، به ایران سفر کرد تا زیست‌گاه ماهیان کور را ببینند، اظهار داشت: این ماهی‌شناس  با نمونه برداری از ماهی‌های کور این غار متوجه شد، یک نمونه دیگر از ماهی کور  در این زیستگاه زندگی می‌کند و با توصیف این گونه جدید اسم آن را ماهی کور را اسمیتی گذاشت.

 

وطن‌دوست ادامه داد: تا سال ۱۳۹۳ با کمک محققان ایرانی نمونه برداری‌های در این زمینه انجام شد و گونه‌ سومی از ماهی کور را در این منطقه پیدا کردیم که یک کپور ماهی کور بود که به اسم (Gerra lorestanesis)نامگذاری شد.

 

این ماهی‌شناس خاطر نشان کرد: تا سال ۱۳۹۶ گونه دیگری از این ماهی در حوالی منطقه زاگرس از سوی  علی پارسا و مجید رسولی فعال محیط زیست بومی این منطقه شناسایی شد و آنها با ارسال تصاویر این ماهی ماهی‌شناسان را قانع کردند که برای نمونه برداری و توصیف این گونه ها به این منطقه سفر کنند.

 

وی با اشاره به اینکه انجام نمونه‌برداری و  آزمایش‌های ژنتیکی متوجه شد‌ه‌اند، این ماهی همانند ماهی‌ کشف شده در غار لرستان و از یک گونه است گفت:  این دستاورد به ما ثابت کرد یک زیستگاه زیرزمینی مرتبط ۱۶۳ کیلومتر در زیر زمین که محل زیست این گونه است، وجود دارد.

 

این ماهی‌شناس با اشاره به اینکه گونه‌های اندمیک کورماهی‌ها ارزش حفاظتی کمتر از یوزپلنگ آسیایی ندارند، گفت: در هیچ کجای جهان سه گونه ماهی کور شناسایی شده در ایران وجود ندارد و باید یک برنامه حفاظتی برای نگهداری و حفظ این گونه ارزشمند تعریف شود.

 

وطن دوست خطاب به مسئولان سازمان محیط زیست گفت: این سازمان باید برای تدوین یک برنامه حفاظتی و حفظ این گونه‌ ارزشمند اقدام کند.

 

وی افزود: ما می‌توانیم با یک پنجم هزینه حفاظتی که برای یوزپلنگ در نظر گرفته شده است از زیستگاه گونه ماهی کور محافظت کنیم.

 

این ماهی‌شناس همچنین از کشف یک کور ماهی منحصر به فرد در منطقه تشان بهبهان خوزستان خبر داد و گفت این گونه (Gerra tashanesis) تنها گونه کور ماهی در حوزه دجله (ایران عراق ترکیه و سوریه) است.

 

وی افزود: سال ۹۵ محلی‌ها این گونه را شناسایی کرده و با گزارش این کشف متوجه شدیم که این گونه‌ای جدید است و  زیستگاهش تنها محدود به یک غار در منطقه تشان بهبهان است.

 

 

منبع :

 

خبرگزاری فارس

 

 

 

 

نذری برای«حوا» و «گاندوها»

 

 

نذری برای«حوا» و «گاندوها» :

 

 

پس از حادثه تلخی که حمله یک گاندو به حوای ده ساله در یکی از روستاهای اطراف رودخانه سرباز به وجود آورد، دوستداران محیط زیست در قالب «نذر طبیعت» دست به کار شدند، تا دیگر زیست گاندوها حیات کودکان بلوچ را به مخاطره نیاندازد.

 

 

به گزارش گروه محیط زیست خبرگزاری فارس، حوای ده ساله و خواهرانش مثل همیشه به حاشیه رودخانه سرباز می‌روند تا رخت و لباس‌ها و ظروف غذای خانه را بشورند و کمی هم  آب بازی کنند، این‌بار نوبت حواست تا لباس‌ها را بشورد، لباس‌ها را به آب می‌زند و با تخلیات کودکانه‌اش مشغول است که ناگهان حس می کند چند نفر پاهایش را گرفته‌اند و می‌کشند. فکر می‌کند، بچه‌ها دارند با او شوخی می‌کنند.

 

می‌گوید: به آن‌ها گفتم چرا پاهایم را می‌کشید، بگذارید کارم را انجام دهم. بین حرف‌هایم، روی آب را نگاه کردم. یکدفعه تمساح را دیدم که دهان بزرگش را باز کرده و به سمتم حمله‌ور شده بود. قصد داشت گردنم را بگیرد و مرا به درون رودخانه بکشد. اگر می‌گرفت، حتما کشته می‌شدم.

 

  من حواسم جای دیگری بود که یکدفعه با صدای کمک و داد و بیداد به سمت بچه‌ها برگشتم. همه می‌گفتند گاندو حمله کرد، گاندو حمله کرد.

 

کودکان بلوچی برای برداشت آب و گاهی آب‌بازی به اطراف محل زیست گاندوها در رودخانه سرباز می‌روند و این نزدیکی به محل زیست گاندوها گاهی باعث حمله این حیوان به کودکان بلوچی می‌شود.

 

 

ماه گذشته دو حمله از سوی گاندوها به فاصله یک هفته به دو کودک بلوچ قلب‌ مردم ایران را جریحه‌دار کرد.

 

از میان این دو اتفاق حمله گاندو به حوا دختر بچه 10 ساله اهل روستای کشاری شهرستان سرباز از توابع باهوکلات دردناک‌تر بود، دختربچه  در اثر این حمله دست راستش را از دست می‌دهد.

 

بی آبی علت وقوع حوادثی این‌چنینی!

 

هرچند علت اصلی وقوع چنین حادثه‌ای مشخص نبوده و افراد و فعالان محیط زیست در این خصوص نظرات متعددی داشتند اما به نظر می‌رسد بیشتر فعالان و متخصصان بر سر یک عامل اتفاق نظر نسبی دارند و ان هم موضوع بی آبی است.

 

بی آبی مشکل بزرگی در نقاط مختلف سیستان و بلوچستان و به ویژه شهرهای جنوبی و ساحل نشین است در صورتی که می‌توان با استفاده از طرح شیرین سازی آب دریا و انتقال به روستاها مشکلات آب آشامیدنی، کشاورزی و صنعت را مرتفع کرد.

 

برخی فعالان شبکه های اجتماعی پس از وقوع حادثه حمله تمساح به دختر بچه ۱۰ ساله در منطقه کشاری نوشته اند: چنانچه آب در روستاها وجود داشته باشد جان دختران خردسالی نظیر حوا رئیسی به خطر نمی‌افتد و در خردسالی دستش قطع و آرزوهایش دفن نمی‌شود.

 

آنان معتقدند: وقتی آب و شبکه آبرسانی شبانه روزی در همه روستاهای جنوب سیستان و بلوچستان وجود داشته باشد سه دختر دانش آموز حدود ۱۰ ساله به نام های  منیره خدمتی، مریم خدمتی فرزند واحد و یسرا دلشب فرزند ناصر از روستای کموبازار برای برداشت آب به هوتگ ها و گودال ها مراجعه نمی‌کنند و در نوجوانی به همراه آرزوهای‌شان در گور دفن نمی شوند.

 

وقتی آب باشد چهار دختر در یک روز در روستای زیردان از توابع بخش مرکزی نیکشهر در گودال که آب بارندگی در آن جمع شده بود غرق نمی شدند و یکی پس از دیگری که برای نجات هم تلاش کردند جان نمی‌دادند.

 

بی آبی سبب شده تا از طرق مختلف نظیر غرق شدن در هوتگ و برکه و گودال تا جان دختران و پسران توسط تمساح و یا زخمی شدن آنها و قطع عضو، لذا درخواست می شود مسئولان برای پایان دادن به مرگ‌های ناگوار تمامی روستاهای بالای ۲۰ خانوار از شبکه آبرسانی بهره مند کنند.

 

محیط زیست باید دیه بدهد

 

اما در میان واکنش‌های مختلفی که از سوی فعالان محیط زیست درخصوص این حادثه منتشر شد امینی فرد نماینده مردم ایرانشهر درباره قطع دست دختر بچه 10 ساله در روستای کشاری به دلیل حمله گاندو گفت: این منطقه زیست‌گاه تمساح پوزه‌ کوتاه به اسم گاندو است. در حدود ۴۰۰ تا ۴۵۰ گاندو در این منطقه حضور دارند. مردم محلی نیز در یک همزیستی مسالمت‌آمیز با این جانور هستند.

 

وی با بیان اینکه گاندو در فصل تخم‌ریزی بسیار مهاجم است،‌ ادامه داد: در حال حاضر نیز زمان تخم‌ریزی گاندو است و از همین‌رو این حیوان به این دختر بچه حمله کرده است. ما از همان روز اول پیگیر این ماجرا بودیم. اما متاسفانه شدت ضایعه به حدی بود که باید مریض به یک مرکز جراحی عروق منتقل می‌شد.

 

این نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر نیز امکانات اورژانس هوایی دارد اما متاسفانه وقتی مریض به اورژانس بیمارستان امام علی(ع) رسیده بود زمان زیادی نداشتیم و به دلیل اینکه شب بود امکان پرواز بالگرد نیز وجود نداشت از همین‌رو زمان طلایی برای پیوند دست کودک از بین رفت.

 

امینی‌فرد با بیان اینکه طبق قانون سازمان محیط‌زیست باید دیه این کودک را بپردازد، تصریح کرد: با توجه به اینکه تمساح به کودک حمله کرده است وظیفه سازمان محیط‌زیست است که دیه کودک را بپردازد. همچنین دانشگاه علوم‌پزشکی ایرانشهر سعی کرده است تا حد امکان مراقبت‌های بیشتری از این کودک شود و تلاش می‌کنیم امکانات توانبخشی نیز در آینده برای این کودک فراهم شود.

 

نذری به نام حوا!

 

اما از این اظهار نظرها که بگذریم این اتفاق تلخ، باعث جوشش یک حرکت مردمی شد. دوستداران محیط زیست برای کمک به کودکان بلوچی و فرهنگسازی درباره زیست گاندوها در قالب طرحی که انجمن نذر طبیعت پیشنهاد داد، دست به کار شدند تا مرهمی بر زخم «حوا» دخترک ده ساله بلوچی که دستش را در حمله این حیوان از دست داد، باشند.

 

آنطور که احمد بحری، مدیر انجمن نذر طبیعت به خبرنگار فارس توضیح می‌دهد: این طرح به منظور کاهش تعارضات میان انسان و تمساح پوزه کوتاه مردابی طی یک اقدام داوطلبانه و پویش مردمی صورت می‌گیرد و قرار است در دو مرحله اقدام به تهیه و ارسال 11عدد تانکر 10 هزار لیتری به روستاهای این مناطق کرد.

 

 

مدیر انجمن نذر طبیعت می‌گوید: سه هزار و 500 عضو این انجمن دست به دست هم دادند و با کمک 30 میلیونی‌شان بانی آغاز این کار خیر شدند.

 

وی با تاکید بر اینکه کمک‌های جمع آوری شده از طرف افراد عادی جامعه و دوستداران طبیعت بوده است، اظهار داشت: یک شرکت تولید کننده مخازن آب هم وقتی از نیت‌شان با خبر شد، پای کار آمد و با 50 درصد تخفیف مخزن‌های آب را در اختیار انجمن گذاشت.

 

حالا این مخزن‌های پنج هزار لیتری به چهار روستای ریکوکش، جغربیت پایین، ککسوچ و شیرگواز رسیده و در محوطه سایت پرورش و پژوهش تمساح در ریکوکش تخلیه شده‌اند.

 

در هر روستا دو مخزن در دو نقطه نصب شده و هزینه آبگیری آنها تا مدت زمان مشخص بسته به میزان کمک‌های رسیده در این پروژه توسط انجمن نذرطبیعت پرداخت شود.

 

 

بحری فرهنگسازی را بال دیگر فعالیت‌های این انجمن برای حفظ جان کودکان بلوچ و حمایت از گاندوها عنوان کرده و می‌گوید: برای اجرای طرح دیگری با عنوان «مهر با گاندو» درنظر داریم 2 هزار نوشت افزار با تصاویر گاندو و دیگر گونه‌های بومی منطقه (خرس سیاه و سنجاب) همراه با یک پیک 8 صفحه‌ای با تصاویر گاندوها در میان کودکان حاشیه رودخانه سرباز اهدا کنیم.

 

وی با بیان اینکه فراخوان این طرح 20 روز پیش بر روی سایت نذر طبیعت و شبکه‌های اجتماعی مربوط به آن ارسال شده است، ابراز داشت: این اقلام زیر چاپ هستند و هفته آینده در میان دانش آموزان مقطه ابتدایی به این منطقه ارسال می‌شوند.

 

منبع :

 

خبرگزاری فارس

 

 

 

 

 

چطور دختری ۱۶‌ساله، مردم را برای حفاظت از زمین به خیابان کشاند؟

 

 

 

از آسیا تا آمریکا؛ جهان مقابل تغییر اقلیم ایستاد

 

چطور دختری ۱۶‌ساله، مردم را برای حفاظت از زمین به خیابان کشاند؟

 

 

سالمندان و جوانان در حدود ۱۸۵ کشور دنیا وارد خیابان‌ها شده‌اند تا از سیاست‌مداران بخواهند علیه گرمایش جهانی دست به کار شوند.

 

 از آسیا تا آمریکا، میلیون‌ها جوان و سالمند در خیابان‌ها جمع شده‌اند تا علیه بحرانی که آینده خود و فرزندانشان را زیر سوال برده اعتراض کنند.

 

دو روز پیش، حدود ۴ میلیون نفر که به دلیل گرمایش جهانی از تصمیم‌های سیاست‌مداران عصبانی و نسبت به آینده خود نگران هستند در هزاران شهر مختلف جهان در اقدامی برنامه‌ریزی شده، علیه بحران گرمایش جهانی اعتراض کردند. این ادامه مجموعه اعتراضات دانش‌آموزان نسبت به این موضوع است.

 

این جنبش‌ها حدود یک سال پیش توسط دختر سوئدی ۱۶ ساله‌ای به نام گرتا تانبرگ شروع شد. ۲۰ اوت سال ۲۰۱۸، بعد از اینکه سوئد با یک گرمای استثنایی روبرو شد تانبرگ تصمیم گرفت که در اعتراض به تغییراقلیم به مدرسه نرود و هر روز با یک تابلو اعتراضی کنار خیابان بنشیند: «اعتصاب مدرسه برای اقلیم»

 

 

همین اعتراض کوچک این دختر ۱۶ ساله ادامه پیدا کرد تا جایی که کمپین «جمعه‌ها برای آینده» راه اندازی شد و جوانان جمعه‌ها در شهرهای مختلف به همان شیوه تانبرگ به تغییر اقلیم اعتراض کردند. حتی چندی پیش این کمپین در برخی از میدان‌های ایران هم اجرا شد.

 

 حالا ۲ روز مانده به شروع مجمع عمومی سازمان ملل و اجلاس اقدام برای اقلیم که به درخواست دبیرکل سازمان ملل قرار است برگزار شود، این اعتراضات به اوج خود رسیده است و برای اولین بار در این راه‌پیمایی‌ها سالمندان در کنار جوانان حضور دارند و دیگر این اعتراضات فقط در کشورهای توسعه‌یافته انجام نمی‌شود.

 

 

آفریقا؛ اینجا گرمایش جهانی فراموش نشده است

 

برای مثال در نایروبی پایتخت کنیا برخی از جوانان با پوشیدن کلاه‌ها و لباس‌هایی از بطری پلاستیکی نسبت به پیامدهای زباله‌های پلاستیکی و خطرات آن در کشورهای توسعه‌یافته اعتراض کردند. در ده‌ها شهر نیجریه از جمله لاگوس هم نسبت این راه‌پیمایی‌ها برگزار شد. یکی از فعالین کمپین جمعه‌ها برای آینده در نیجریه درباره این اتفاقات به گاردین گفت: «رهبران باید به حرف‌های دانشمندان اقلیمی گوش کنند. هیچ رهبری نباید آینده نسل جوان را از بین ببرد.»

 

در شهر ژوهانسبورگ هم گروه کوچک اما پرسروصدایی این روند را ادامه دادند، ناتالی کاپسوسیدریس یکی از معترضان ۱۶ ساله این گروه بود. او گفت: «از این نقطه آینده بسیار تاریک به نظر می‌رسد. دیگر غذایی وجود نخواهد داشت و ما با سیل‌ها، خشکسالی‌ها و بلایای طبیعی روبرو خواهیم شد.»

 

 

آسیا؛ سکوت چین و فریادهای تایلندی‌ها ضدتغییراقلیم

 

در شرق آسیا هم در اکثر شهرها مردم به گرم شدن زمین اعتراض کردند. در توکیو صدها دانش‌آموز و فعال محیط‌زیست با شعار «عدالت اقلیمی» در یکی از خیابان‌های اقتصادی این شهر به راه‌پیمایی پرداختند. در تایلند هم صدها نفر روبروی سازمان محیط‌زیستشان حاضر شدند. رالین لیلی ۱۲ ساله که به علت فعالیت‌های زیست‌محیطیش «گرتای تایلند» معروف است هم در میان این افراد حضور داشت و گفت:‌ «ما آینده هستیم، ما استحقاق بیشتر از این‌ها را داریم.» این راه‌پیمایی‌ها در افغانستان، هند و تایوان هم انجام شد. اما در چین بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان جوانان سکوت کردند و هیچ اعتراضی نسبت به گرم‌تر شدن زمین نشد.

 

 

اروپا؛ برای آینده سیاره‌مان ایستاده‌ایم

 

در اکثر کشورهای اروپا هم این اعتصابات انجام شد؛ به طوری که فقط ۱.۴ میلیون نفر آن‌ها از آلمان بودند. آن‎ها خیابان‌ها را بستند و در مقابل صدراعظم آلمان راه‌پیمایی کردند. در پاسخ آنجلا مرکل یک برنامه ۵۰میلیارد دلاری برای کاهش انتشارات گازهای گلخانه‌ای ارائه داد. در بروکسل هم مردم با این شعار وارد خیابان‌ها شدند: «به مقاومت احترام بگذارید یا انتظار مقاومت داشته باشید.»

 

در دوبلین هم این اعتراضات توسط دانشگاهی‌ها انجام شد، یک دانشجو در این رابطه نوشت: «ما دنبال بهانه‌ای نیستیم که به مدرسه یا دانشگاه نرویم؛ ما برای آینده سیاره‌مان ایستاده‌ایم.»

 

 

آمریکا؛ نیویورک پایتخت جهان در اعتراض به تغییراقلیم و دونالد ترامپ

 

شهر نیویورک به نوعی پایتخت اعتراضات جهان به تغییراقلیم در این روزها بود؛ به طوری که مدیران مدارس به ۱.۱ میلیون دانش‌آموز اجازه دادند برای اعتراض‌ها به مدرسه نروند. یکی از مهمترین افرادی که در اعتراضات این شهر شرکت کرده گرتا تانبرگ است؛ عامل اصلی شروع این موج از اعتراضات. تانبرگ در سخنرانی خود در این شهر گفت: «هرکاری که در قدرت داریم انجام می‌دهیم تا اجازه ندهیم وضعیت این بحران بدتر بشود، چرا باید برای آینده‌ای که قرار است از ما گرفته شود درس بخوانیم؟» برخی هم در نیویورک نسبت به سیاست‌های ضدمحیط‌زیستی دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا اعتراض کردند، ترامپ به این موضوع که انسان‌ها عامل تغییر اقلیم هستند باور ندارد.

 

در مکزیکوسیتی هم مردم شعار می‌دادند: «‌می‌بینیدش، احساسش می‌کنید، زمین در حال گرم شدن است.» در برزیل هم بعد از آتش‌سوزی‌های آمازون جمعیت زیادی از دانش‌آموزان در راه‌پیمایی شرکت کردند.

 

 

اصلا تغییر اقلیم چیست؟

 

در واقع  اعتراض این ۴.۵ میلیون نفر در قاره‌های مختلف به بحرانی است که از زمان انقلاب صنعتی در زمین ایجاد شد، از آن زمان تاکنون میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان به سرعت زیادی افزایش پیدا کرد و در نتیجه این اتفاق با تاثیر پدیده‌ای به نام «اثر گلخانه‌ای» دمای کره زمین به شدت افزایش پیدا کرد و این افزایش دما پیامدهای مختلفی برای کره‌ی زمین به وجود آورد.

 

علیرضا مساح، دانشیار دانشگاه تهران و مسئول بخش آسیب‌پذیری و انطباق تغییراقلیم، در این رابطه پیش از این به خبرآنلاین گفته بود: طور ساده در گذشته گازهای گلخانه‌ای مثل یک پتوی خیلی نازکی دوره کره‌زمین را می‌پوشانده و حرارت زمین را نگه می‌داشت، حالا افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای توسط انسان این پتو ضخیم‌تر شده و در نتیجه زمین گرم‌تر شده است.

 

ضخیم‌تر شدن این پتو در همه مناطق مختلف پیامدهای مرگباری داشته، جزایر زیادی به علت آب شدن یخ‌های قطبی زیر آب رفته‌اند، مناطق زیادی درگیر خشکسالی‌ها و گرمای وحشتناکی شدند، سیل به طور ناگهانی مهمان مناطق مختلف می‌شود و ...

 

با این وجود به نظر می‌رسد هنوز سیاستمداران نتوانسته‌اند مقابل این بحران اقدام مهمی انجام بدهند و هنوز هم انتشارات گازهای گلخانه‌ای در جهان روز به روز بیشتر می‌شود. همین موضوع باعث شد تا مردم در ۱۸۵ کشور جهان مقابل تغییراقلیم به پا خیزند.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری خبر انلاین

 

 

 

 

 

 

یکه تازی گوگل در انرژی های تجدیدپذیر

 

با سرمایه گذاری 2 میلیارد دلاری

 

یکه تازی گوگل در انرژی های تجدیدپذیر :

 

 

 

 

زیست آنلاین: مدیر اجرایی گوگل از برنامه ریزی برای سرمایه گذاری دو میلیارد دلاری در انرژی های تجدیدپذیر خبر داد.

 

به گزارش زیست آنلاین :  سوندار پیچای گفت: قرارداد انرژی پاک شامل 18 توافق نامه جداگانه برای تأمین برق گوگل از پروژه های بادی و خورشیدی در سراسر جهان است.

به گفته وی، ظرفیت انرژی سبز موتور جستجو 40٪ رشد خواهد کرد و به این شرکت امکان دسترسی به 1.6 گیگاوات برق تمیز اضافی را می دهد که این ظرفیت معادل ظرفیت برق تولید شده توسط یک میلیون بام خورشیدی است.

گوگل با تطبیق تقاضای انرژی مورد نیاز برای بهره برداری در مقیاس جهانی و مراکز داده خود با برق تولید شده توسط پروژه های انرژی تجدیدپذیر، به بزرگترین شرکت خریدار برق تجدیدپذیر تبدیل شده است.

گوگل اعلام کرد این شرکت پس از خرید بیش از 7 میلیارد کیلووات ساعت برق در سال 2017، تبدیل به اولین شرکتی به این ابعاد شد که صد در صد مصرف برق خود را از منابع انرژی تجدیدپذیر تامین کرد. این اتفاق در سال گذشته نیز تکرار شد و این شرکت انتظار دارد در سال 2019 نیز به این مهم دست یابد. ظرفیت تامین شده برای گوگل پس از امضای توافقنامه ها در مجموع 5.5 گیگاوات خواهد بود.

پیچای گفت: آخرین مجموعه قراردادها، هزینه کرد بیش از 2 میلیارد دلار در زیرساخت های جدید انرژی خواهد بود که شامل نصب میلیون ها پنل خورشیدی و صدها توربین بادی در سه قاره می باشد. ما از مزارع بادی و خورشیدی موجود انرژی نمی خریم، بلکه در عوض، تعهد خرید طولانی مدت می دهیم که منجر به توسعه پروژه های جدید می شود.

نیمی از سرمایه گذاری جدید گوگل، در اروپا خواهد بود که شامل پروژه هایی در فنلاند، سوئد، بلژیک و دانمارک می باشد. ایالت های کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی و تگزاس در کشور آمریکا و شیلی در آمریکای جنوبی، مکان های دیگری هستند که گوگل در آن ها سرمایه گذاری خواهد کرد.

 

منبع :

 

پایگاه خبری زیست انلاین - بر گرفته شده از theguardian 

 

 

 

 

 

روشی جدید برای جداسازی نانو ذرات پلاستیک از محیط

 

 

روشی جدید برای جداسازی نانو ذرات پلاستیک از محیط :

 

 

نانوپلاستیک‌ ها یکی از چالش‌ های زیست‌ محیطی هستند که مشخصه‌ یابی آن‌ها با روش‌های رایج چالش‌برانگیز است. دستگاه EAF۴ (دستگاه جداسازی جریان میدان الکتریکی متقارن) ابزاری جدید برای رفع این مشکل است.

 

به گزارش زیست آنلاین : شرکت پستنوا آنالیتیکس توانمندی دستگاه EAF۴ (دستگاه جداسازی جریان میدان الکتریکی متقارن) خود را در مشخصه‌ یابی نانوپلاستیک‌ ها تشریح کرد.

 

به گزارش ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، شرکت پستنوا آنالیتیکس به تشریح توانمندی دستگاه خود در مشخصه یابی نانوپلاستیک‌ ها پرداخته است، نانوپلاستیک‌ ها یکی از چالش‌ های زیست‌ محیطی هستند که مشخصه‌ یابی آن‌ها با روش‌های رایج چالش‌ برانگیز است.

 

پستنوا آنالیتیکس (Postnova Analytics) اخیرا گزارشی منتشر کرده است که در آن جزئیات مربوط به چگونگی استفاده از دستگاه جداسازی EAF۴ این شرکت در مشخصه‌ یابی نانوپلاستیک‌ ها درج شده است.

 

زباله‌ های پلاستیکی یکی از اثرات مخرب انسان در محیط‌ زیست است، این ذرات به سادگی در محیط‌ زیست پخش شده و تجزیه آن‌ ها در طبیعت موجب تشکیل ذرات نانومتری می‌شود، نانوپلاستیک‌ ها را به سختی می‌ توان از محیط‌ زیست جدا کرد و با استفاده از روش‌ های رایجی نظیر فیلتراسیون، جمع‌آوری آن‌ها چالش‌ برانگیز است، از آنجایی که این نانوپلاستیک‌ ها ابعاد بسیار کوچکی دارند به سادگی در محیط‌ زیست نفوذ کرده و زندگی موجودات آبزی را تهدید می‌کنند.

 

بنابراین سوال مهمی که اینجا وجود دارد این است که چگونه می‌توان مقدار پلاستیک‌ ها را در محیط‌ زیست مشخصه‌ یابی و به دقت تعیین کرد، چه ابزاری برای تعیین مقدار نانوپلاستیک‌ ها در محیط مناسب است.

 

در حال حاضر با استفاده از تجهیزاتی نظیر تفرق نور پویا و کروماتوگرافی به سختی می‌توان نانوذرات پلاستیک را مشخصه‌ یابی و جدا کرد. در مقایسه با این تجهیزات، روش جداسازی AF۴ که جداسازی با جریان میدانی متقارن است، ابزار بهتری برای حل این مشکل می‌تواند باشد، چرا که این روش از قدرت تفکیک بالایی برخوردار بوده و می‌تواند نانوذرات پلی‌دیسپرس و منودیسپرس را جداسازی کند.

 

نویسندگان این گزارش نشان دادند که می‌توان ترکیبی از دو نوع ذره پلی‌استایرن را که به‌عنوان ماده استاندارد در آزمایش‌ ها استفاده می‌شود با این روش مشخصه‌ یابی کرد، این مخلوط با استفاده از روش AF۴ و با کمک میدان الکتریکی اعمالی مورد بررسی قرار می‌گیرد و از طریق کانال‌های این سامانه، امکان جداسازی ذرات وجود دارد.

 

به گزارش ایرنا، با استفاده از چهار میدان الکتریکی مختلف، حرکت الکتروفوریتیکی ذرات بررسی شده و می‌توان پتانسیل زتای این ذرات را در مخلوط مشخص کرد،  پراش نور چند زاویه‌ای به‌عنوان شناساگر، برای جمع‌آوری اطلاعات مربوط به هر دو ذره به کار می‌رود، در مقایسه با روش‌های رایج، EAF۴ ابزاری دقیق و قدرتمند برای مشخصه‌ یابی نانوذرات پلاستیک است.

 

منبع :

 

پایگاه خبری زیست انلاین

 

 

 

 

آلمان مالیات بر آلایندگی کربن را به ۳۰ یورو در تن افزایش می دهد

 

 

آلمان مالیات بر آلایندگی کربن را به ۳۰ یورو در تن افزایش می دهد :

 

 

منابع آگاه اعلام کردند مقامات دولت آلمان در مورد طرحی مذاکره خواهند کرد که طی آن مالیات بر آلایندگی کربن برای بخش‌های مسکن و حمل‌ونقل به ۳۰ یورو برای هر تن افزایش خواهد یافت. 

 

 

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از رویترز،  به گفته ۳ منبع آگاه، مقامات دولت آلمان در مورد طرحی مذاکره خواهند کرد که طی آن مالیات بر آلایندگی کربن برای بخش‌های مسکن و حمل‌ونقل، به ۳۰ یورو برای هر تن، افزایش خواهد یافت.  

 

مقامات دولت آلمان در این مذاکرات که تا انتهای شب به طول خواهد انجامید بر روی یک سیاست‌گذاری آب‌وهوایی جدید بحث خواهند کرد که نشان خواهد داد آیا برلین در مورد مهندسی یک تغییر اساسی در بزرگترین اقتصاد اروپا خواهد بود و یا فقط به دنبال ایجاد نمادهایی نمایشی برای اقتصاد سبز می‌باشد. 

 

ائتلاف حاکم آلمان برای خود تا روز جمعه ضرب‌الاجل تعیین کرده است تا بسته‌ای از اقدامات، که احتمالا شامل قانونی برای قیمت‌گذاری آلایندگی کربن خواهد بود، را معرفی کند. این بسته با هدف تعیین سقفی برای مصرف سوخت‌های فسیلی در آلمان، معرفی خواهد شد. در حال حاضر حزب سبزها (طرفداران محیط زیست) با رشد گسترده‌ طرفداران خود روبرو شده است. 

 

قیمت شروع برای آلایندگی کربن در بخش مسکن و حمل‌ونقل ۳۰ یورو به ازای ۱ تن خواهد بود. این تقریبا همان سطحی است که شرکت‌های صنعتی و نیروگاه‌های برق باید طبق قانون اتحادیه اروپا، برای آلایندگی خود پرداخت کنند. 

 

برای رانندگان، وضع این قانون به معنای افزایش ۰.۱۰ یورویی هر لیتر بنزین یا گازوئیل خواهد بود. 

 

 

منبع :

 

خبرگزاری مهر

 

 

 

 

اورانگوتان‌های باهوش، قربانیان رشد صنعت روغن پالم

 

 

به بهانه فرارسیدن روز جهانی اورانگوتان؛

 

اورانگوتان‌های باهوش، قربانیان رشد صنعت روغن پالم :

 

 

جنگل‌زدایی‌ها با هدف کشت صنعتی درخت نخل روغنی (پالم)، دهه‌هاست اورانگوتان‌های باهوش را که از شباهت‌های فیزیکی متعددی با انسان برخوردارند، در معرض خطر انقراض قرار داده است. روز جهانی اورانگوتان فرصتی دوباره برای آگاهی بخشی در این زمینه در اختیار می‌گذارد.

 

به گزارش زیست آنلاین، ۱۹ اوت (مصادف با ۲۸ مردادماه) با هدف آگاهی بخشی درمورد مخمصه‌ای که اورانگوتان‌ها در آن گرفتارند و کمک به حفاظت از این گونه، به نام «روز جهانی اورانگوتان» نامگذاری شده است.

 

ماموریت روز جهانی اورانگوتان یادآوری این امر به بشر است که این گونه از میمون‌ها پیش از آن که برای همیشه از صفحه روزگار محو شوند، به توجه و مراقبت بیشتر نیاز دارند.

 

فرآیند جنگل‌زدایی به طور خاص زندگی را برای اورانگوتان‌ها که به مدد دست‌های بلندی که دارند ۹۰ درصد از زمان خود را به جستجوی غذا بر روی درختان می‌گذرانند، دشوار می‌کند.

 

تخریب و کاهش مساحت جنگل‌های باران خیز استوایی در برونئو و سوماترا که تنها زیستگاه این نوع از میمون‌ها هستند، تهدید اصلی برای بقای این گونه است.

 

این شرایط عمدتا به دلیل فعالیت‌های انسانی و آتش سوزی‌های گسترده ناشی از چرخه آب و هوایی ال نینو، ایجاد شده است. تجارت غیرقانونی حیوانات از دیگر عوامل دخیل در کاهش جمعیت اورانگوتان‌ها است. از طرف دیگر، بخشی از جمعیت اورانگوتان‌ها نیز به دست مردم بومی بورنئو و کارگران مهاجر شکار شده و خورده می‌شوند.

 

زمانی بیش از صدها هزار اورانگوتان در جهان وجود داشت اما در زمان حاضر بنابر برآوردهای اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، تنها صدهزار اورانگوتان در جهان باقی مانده است.

 

شباهت های فیزیکی اورانگوتان با انسان

 

اورانگوتان‌ها از شباهت‌های فیزیکی بسیاری با انسان برخوردارند. به گفته محققان، اورانگوتان‌ها دستکم ۲۸ ویژگی فیزیکی مشترک با انسان دارند که به طور قابل ملاحظه‌ای از شباهت‌های فیزیکی شامپانزه‌ها و گوریل‌ها با انسان بیشتر است.

 

اورانگوتان‌ها که عمدتا گیاهخوارند، از دندان‌های تخت آسیا و حفره سقف دهانی مشابه آن چه در انسان مشاهده می‌شود، برخوردارند.

 

این نوع از میمون ها نیز مثل انسان پیر می شوند و در این راستا با پا گذاشتن به میانسالی علائم مشابهی را از قبیل از دست دادن دندان، توده عضلانی و استخوانی، سفیدی مو و ضعف، تجربه می‌کنند.

 

از دیگر شباهت‌های میان اورانگوتان و انسان می‌توان به تقارن بین نیمکره راست و چپ مغز و شباهت کتف‌ها اشاره کرد.

 

اورانگوتان‌ها نیز چون انسان‌ها به زندگی خانوادگی و تربیت و پرورش فرزند اعتقاد دارند و در همین راستا تا ۸ سالگی کنار اورانگوتان مادر مانده و راه و روش زندگی و بقا را از وی فرامی‌گیرند.

 

علاوه بر این، اورانگوتان‌ها به هنگام غلغلک و دنبال هم دویدن اصواتی چون صدای خنده از خود تولید می‌کنند و می‌توانند چهره ها را پس از گذشت یک مدت زمان طولانی به یاد آورده و بشناسند.

 

این گونه از میمون‌ها که یک زندگی اجتماعی پیچیده دارند، همچون جوامع انسانی آموخته‌های خود را به یکدیگر منتقل کرده و روش‌ها و فرمول‌ها را به هم یاد می‌دهند.

 

هوش بالا، مهمترین مشخصه اورانگوتان‌ها

 

هوش اورانگوتان‌ها خیره کننده و ستودنی است. از استفاده از صابون برای شست و شوی دستها گرفته تا استفاده از برگ به عنوان دستکشی برای برداشتن میوه‌ها و شاخه‌های خاردار؛ همه و همه از قدرت ذهنی بالای این موجودات برای تجزیه و تحلیل و یادگیری حکایت دارد. ننت معروفترین اورانگوتان فرانسه که بدون هیچ آموزشی با استفاده از رنگ‌ها نقاشی می‌کند، گواهی بر این مدعاست. نقاشی‌های این اورانگوتان باهوش که توجه بازدیدکنندگان باغ گیاهان پاریس را به خود جلب کرده است، گاهی با قیمت هزاران یورو به فروش می‌رسند و مبلغ حاصل در حفاظت از گونه در خطر انقراض وی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

اورانگوتان‌ها در طبیعت بین ۳۰ تا ۴۵ سال عمر می‌کنند اما در صورت بهره‌مندی از مراقبت و نگهداری‌های لازم می‌توانند تا ۶۰ سال یا بیشتر نیز زنده بمانند.

 

نصف شدن جمعیت این گونه جانوری در یک دهه گذشته آن را در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار داده است.

 

به گزارش ایرنا، شاید کمتر کسی تصورش را می‌کرد که روزی اورانگوتان‌ها نیز در فهرست گونه‌های درحال انقراض قرار گیرند اما بشر با بهره برداری‌های بی رویه و غیراصولی از طبیعت و تخریب و برهم زدن نظم طبیعی زیستگاه‌ها، روز به روز این موجودات باهوش و خارق‌العاده را به لبه پرتگاه انقراض نزدیک‌تر می‌کند.

 

اگر هم اینک تدبیری در این باره اندیشیده نشود، آیندگان نام این گونه را در فهرست حیوانات انقراض یافته جستجو خواهند کرد.

 

 

منبع :

 

پایگاه خبری زیست انلاین