رویای بازگشت به طبیعت

 

 

رویای بازگشت به طبیعت :

 

 

 

 

بازگرداندن مجدد برخی از گونه‌های جانوری در معرض خطر به طبیعت و استقرار جمعیت‌های جدید از آن‌ها، اغلب کاری پرهزینه و دشوار است چرا که در طول این فرآیند می‌بایست یکسری تعهدات و الزامات بلندمدت نیز رعایت شود.

 

 

برنامه‌های گرفتن، بزرگ کردن، پایش و رهاسازی گونه‌های نادر مثل کندورهای کالیفرنیایی (California Condor)، شاهین‌های پرگرین(Peregrine Falcon)  و موش خرماهای پاسیاه(Black footed ferret)  اغلب میلیون‌ها دلار هزینه لازم دارد و در عین حال سال‌ها کار و تلاش را هم طلب می‌کند.

 

 

واقعیت این است که چنین برنامه‌هایی می‌توانند به شدت روی احساسات عمومی تاثیر بگذارند و اغلب انتقادات یا نکوهش‌هایی را هم به همراه دارند. از این برنامه‌ها ممکن است با عبارات تندی همچون دورریز پول، غیرضروری، دخالت نا‌به‌جا، کار ضعیف، یا غیراخلاقی یاد شود.

 

 

ما نظیر این جملات را بارها شنیده‌ایم:میلیون‌ها تومان هزینه کردند تنها برای یک پرنده زشت! چرا گرگ‌ها باید این‌جا باشند در حالی که جاهای دیگر به وفور یافت می‌شوند؟ ما نمی‌خواهیم کسی به ما بگوید که چه کار باید انجام داد! بیش‌تر حیوانات پس از رهاسازی مردند یا در آینده خواهند مرد! چرا آخرین افراد یک جمعیت به شدت در معرض خطر اجازه ندارند که دور از دخالت‌های انسان در آرامش زیست کنند؟

 

 

آخرین کرگدن سفید شمالی نر که سودان نام داشت، در تاریخ ۲۰ ماه مارس سال ۲۰۱۸ در کنیا مرد. مرگ این کرگدن خط بطلانی بر نجات یکی از منحصر به فردترین گونه‌های جانوری دنیا بود.

 

 

پاسخ همه این انتقادات می‌بایست بی‌پرده و سرراست توسط مسوولان و کارشناسان داده شود. اما در نهایت این مسوولان و کارشناسان هستند که باید استارت انجام کار را بزنند حتی اگر مخالفت‌هایی در این راستا وجود داشته باشد. علی‌رغم این‌که ممکن است که برای هر گونه در معرض خطر این راهکارها مناسب نباشد اما در هر صورت تکثیر در اسارت اصولی برنامه‌ریزی شده دارد و طرح‌های استقرار جمعیت‌های جدید می‌توانند بیش‌ترین امید برای حفاظت باشند بنابراین این برعهده کارشناسان حیات وحش است که در زمینه چنین برنامه‌هایی تصمیم‌گیری کنند.

 

 

مردم و حفاظت از گونه‌های جانوری

 

 

از آن جایی که تضادها و هیجانات زیادی در این قبیل موارد وجود دارد لذا طراحی برنامه‌هایی که جوامع محلی را در کار دخیل کنند، یکی از رموز اصلی موفقیت طرح است و این مورد در هر پروژه حفاظتی مصداق دارد.

 

 

لازم است که نیاز به این برنامه خاص و اهداف آن برای مردم تشریح شود تا مردم جامعه محلی نیز برای حمایت یا حتی مخالفت با آن قانع شوند. در بسیاری موارد، چنین برنامه‌هایی ارزش‌های آموزشی قابل‌ملاحظه‌ای هم دارند.

 

 

واقعیت این است که برنامه‌هایی بیش‌تر با موفقیت همراه هستند که بتوانند انگیزه لازم را برای اثرگذاری مردم فراهم کنند. چنین برنامه‌هایی نسبت به قوانین و محدودیت‌های سفت و سخت معمولا موفق‌تر هستند. به عنوان مثال به ساکنان ایالت وایومینگ  (Wyoming) که حیوانات اهلی مزارع و سگ‌هایشان توسط گرگ‌ها، زخمی و یا کشته می‌شوند؛ مستقیما مبالغی پرداخت می‌شود و آن تعداد معدود از گرگ‌هایی هم که به طور مستمر به دام‌ حمله می‌کنند، یا کشته یا از محل جا به جا می‌شوند.

 

 

بازگرداندن گرگ های خاکستری به طبیعت همچنان یکی از چالشی‌ترین بحث‌های حوزه حیات‌وحش است. در ایران نیز سازمان حفاظت محیط زیست برای بازگرداندن مجدد گرگ‌های مجروحی که بهبود یافته‌اند، به طبیعت با چالش‌های بسیاری رو به روست.

 

 

همه این مقدمات کمک می‌کند که برنامه کماکان پشتوانه حمایت مردم محلی را داشته باشد. در ایران برای پیشگیری از مسموم کردن، به تله انداختن و تیراندازی به سوی گوشتخوارانی مثل پلنگ و گرگ تنها راهکار عملی به ویژه در محدوده‌ مناطق حفاظت‌شده، پرداخت غرامت نقدی در اسرع وقت و با کم‌ترین تشریفات اداری به دامداران زیان‌دیده می‌باشد. اما متاسفانه این مورد چندان که باید توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست جدی گرفته نمی‌شود و پروسه پرداخت غرامت اغلب مدت‌های مدید طول می‌کشد که همین امر احتمال برخوردهای احساسی از جانب افراد زیان‌دیده را هم بیش‌تر می‌کند.

 

 

چگونه یک حیوان پرورش یافته در اسارت آماده ورود به طبیعت می‌شود؟

 

 

پستانداران پرورش یافته در اسارت و پرندگانی که قرار است رهاسازی شوند، می‌بایست نه ‌تنها دوری از شکارچیان را یاد بگیرند بلکه در عین حال رفتارهای اجتماعی را هم می‌بایست بیاموزند که بتوانند در محیط دوام بیاورند و ضمنا نسل خودشان را هم حفظ کنند.

 

 

بسیاری از حیوانات ممکن است که حتی پس از رهاسازی باز هم به یکسری حمایت‌های خاص از جانب انسان‌ها نیاز داشته باشند. برنامه‌های استقرار مجدد جمعیت‌ها نیازمند در نظر گرفتن روابط اجتماعی و رفتاری حیواناتی است که در طبیعت رهاسازی می‌شوند.

 

 

حیوانات اجتماعی به ویژه پستانداران و برخی پرندگان زمانی که در طبیعت رشد می‌کنند، محیط پیرامون خودشان را بهتر می‌شناسند و چگونگی برقراری ارتباط با سایر اعضاء گروه‌شان را نیز یاد می‌گیرند. اما حیواناتی که در اسارت پرورش می‌یابند، ممکن است که آن مهارت‌هایی را که لازمه بقاء در محیط‌ زیست طبیعی‌شان است را نداشته باشند و به علاوه مهارت‌های اجتماعی لازم برای آن که بتوانند با مشارکت یکدیگر غذا پیدا کنند، خطر را احساس کنند، جفت پیدا کنند، فرزندان خودشان را بزرگ و یا مهاجرت کنند نیز نداشته باشند.

 

 

سگ‌های آفریقایی (African Wild Dogs, Lycaon pictus) که در اسارت متولد شده‌اند، اگر با سگ‌های وحشی گرفته شده از طبیعت نگهداری شوند، احتمال این که معرفی مجددشان موفقیت‌آمیز باشد، دو برابر می‌شود.

 

 

پستانداران و پرندگانی که در اسارت بزرگ می‌شوند، ممکن است که هم از جهت چگونگی پیدا کردن غذا در طبیعت و هم دور ماندن از شکارچیان چه پیش و چه حتی بعد از رهاسازی نیاز به یکسری آموزش‌های خاص داشته باشند. بنابراین انسان‌هایی که نقش مربی آن‌ها را برعهده می‌گیرند، گاه از عروسک و گاه از صورتک‌هایی که بتواند ظاهر و رفتار والدین آن‌ها را شبیه‌سازی کند، استفاده می‌کنند و از این طریق است که حیوانات جوان‌تر یاد می‌گیرند که چطور باید هم‌جنسان خودشان را از انسان‌ها تشخیص دهند.

 

 

در برخی موارد، از افراد وحشی همان گونه به عنوان مربی حیوانات در اسارت استفاده می‌کنند. تامارین‌های طلایی (Golden Lion Tamarin, Leontopithecus rosalia) که به نام مارموست طلایی (Golden Marmoset) هم شناخته می‌شوند، در اصل بومی جنگل‌های سواحل اقیانوس آتلانتیک در کشور برزیل هستند. از این گونه در معرض خطر انقراض، تنها قریب ۳.۲۰۰ فرد آن هم در نواحی جنوب‌ شرقی برزیل باقی مانده است و البته کل تعداد تامارین‌های در اسارت هم حدود ۴۹۰ فرد است که در ۱۵۰ باغ‌وحش در سرتاسر دنیا نگهداری می‌شوند.

 

 

تامارین‌های طلایی را گاه از طبیعت گرفته و با تامارین‌های در اسارت نگهداری می‌کنند تا افراد در اسارت کارهایی را که باید از افراد وحشی بیاموزند. تحقیقات در سایت‌های نگهداری و تکثیر در اسارت آفریقای جنوبی نشان داد که سگ‌های آفریقایی(African Wild Dogs, Lycaon pictus)  هم که در اسارت متولد شده‌اند، اگر با سگ‌های وحشی گرفته شده از طبیعت نگهداری شوند، احتمال این که معرفی مجددشان موفقیت‌آمیز باشد، دو برابر می‌شود.

 

 

چرا هر حیوانی نمی‌تواند در طبیعت زندگی کند؟

 

 

تجربه مدیریت حیات‌وحش در دنیا نشان می‌دهد که برخی حیوانات اگر یکسری مراقبت‌های خاص را دریافت کنند یا اگر پیش از رهاسازی به آن‌ها کمک شود، احتمال بقای بیش‌تری خواهند داشت. به این مراقبت‌های خاص و کمک‌ها رهاسازی ملایم یا (Soft Release) گفته می‌شود.

 

 

تامارین‌ طلایی یا مارموست‌ طلایی یک گونه در معرض خطر انقراض است که ۴۹۰ فرد آن‌ به منظور پروژه‌های حفاظتی در اسارت نگهداری می‌شوند.

 

 

بررسی‌ها حاکی از آن است که برخی حیوانات را حتی در مرحله رهاسازی هم می‌بایست توسط عوامل انسانی تغذیه و مراقبت کرد تا این که بتوانند روی پای خودشان بایستند، شاید گاهی هم لازم باشد که آن‌ها را دوباره بگیرند و این کار بدین‌ شکل است که رهاسازی به قصد معرفی برخی گونه‌ها در عمل زمان‌ ‌برتر از بقیه است چرا که طول می‌کشد که آن‌ها با محیط جدید مأنوس شوند.

 

 

جوجه‌ کندور کالیفرنیایی   (California Condor Chicks, Gymnogyps californianus) که در اسارت در حال رشد است و پژوهشگری که مسوولیت نگهداری از آن را دارد، با استفاده از یک عروسک خود را به شکل مادر این جوجه درآورده است. زیست‌شناسان دست‌اندرکار امر حفاظت امید دارند که با به حداقل رساندن تماس این پرندگان با انسان بتوانند شانس آن‌ها را برای بقا در طبیعت پس از رهاسازی افزایش دهند.

 

 

گروه‌های اجتماعی که ناگهان از اسارت در محیط طبیعی رها می‌شوند و هیچ‌گونه کمکی هم مثل مکمل‌های غذایی و …  دریافت نمی‌کنند یعنی اصطلاحا از طریق رهاسازی دشوار (Hard Release) وارد طبیعت می‌شوند، ممکن است که حتی از مناطق حفاظت‌شده دور شوند و نتیجه این عمل هم چیزی به جز هدر رفتن تلاش‌ها و هزینه‌ها نیست.

 

 

گاهی اگر احساس شود که حیوان نمی‌تواند در طبیعت دوام بیاورد یا قادر به بقا نیست، بالاخص در دوره‌های خاصی مثل دوره‌های خشکسالی یا کاهش مواد غذایی، دخالت انسان ضرورت پیدا می‌کند اما به هر حال در هر مورد، باید یک تصمیم گرفته شود و آن تصمیم این است که آیا بهتر است به یک حیوان خاص فرضا گاه و بیگاه کمک کرد یا این که باید به افراد آن گونه فشار آورد که برای زیستن متکی به خودشان باشند.

 

 

در ضمن نباید از یاد برد که تاثیرات فعالیت‌های انسانی اعم از کشاورزی یا حتی شکار در رهاسازی به طور دقیق می‌بایست مشخص شود و تاثیرات چنین فعالیت‌هایی تا حد امکان به حداقل برسد.

 

 

از حرف تا عمل

 

 

در سال ۱۹۹۵میلادی. (۱۳۷۴ ه.ش.) برنامه‌ای برای معرفی مجدد گرگ خاکستری به پارک ملی یلوستون (Yellowstone National Park) با هدف ایجاد تعادل جمعیت طعمه‌خواران، گیاهخواران و گیاهانی که پیش از دخالت انسان در منطقه حضور داشتند، آغاز شد.

 

 

تصویر داخل یک محدوده حفاظت شده را نشان می‌دهد، این مناطق حفاظت شده به فرت پاسیاه (Black Footed Ferret, Mustela nigripes) اجازه می‌دهند که محیطی تقریبا مشابه جایی که سرانجام در آن رها خواهند شد را تجربه کنند و با شرایط طبیعی آشنا شوند.

 

 

در چنین پروژه‌هایی گاهی این اتفاق می‌افتد که افراد یک گونه جانوری را از طبیعت می‌گیرند و سپس جای دیگری در قلمرو آن گونه خاص رهاسازی می‌کنند. این اتفاق هم اغلب زمانی می‌افتد که یک منطقه حفاظت‌شده جدید تاسیس می‌شود یا فرضا یک عامل تهدید جدید در زیستگاه فعلی، جمعیتی را در معرض خطر می‌دهد یا این که موانع مصنوعی و طبیعی، رفتارهای طبیعی یک گونه از جمله مهاجرت‌های طبیعی را بر هم می‌زند.

 

 

حال اگر امکان آن مهیا باشد، افراد را در نزدیکی همان محل یعنی جایی که حیوان ابتدا از آن جا گرفته شده و پیشینیان آن در همان جا حضور داشته‌اند، رهاسازی می‌کنند تا حداقل این اطمینان باشد که آن گونه می‌تواند از نظر ژنتیکی با محیط سازگار باشد.

 

 

یک شیوه خاص که در استقرار جمعیت‌های جدید و حفظ ذخایر به کار می‌رود، روش موسوم به «سرآغاز» است. این رویکردی است که در آن حیوانات در مراحل جوانی‌شان که آسیب‌پذیرتر هستند، در اسارت نگهداری  و سپس در طبیعت رهاسازی می‌شوند. رهاسازی لاک‌پشت‌هایی که تخم آن‌ها از طبیعت برداشت و در مراکز خاص پرورش داده شده، یکی از مثال‌های این روش است.

 

 

جمع‌بندی

 

 

اما معرفی مجدد و معرفی یک گونه به یک مکان کاملا جدید می‌بایست به دقت سنجیده شود تا به واسطه‌ی آن گونه‌ای که رهاسازی می‌شود، نتواند به اکوسیستم جدید آسیب بزند یا جمعیت گونه‌های در معرض خطری را که احتمالا در آن منطقه زیست می‌کنند، به خطر بیندازد.

 

 

پارک ملی یلواستون قدیمی‌ترین پارک ملی دنیا

 

در جمع‌بندی این مطلب می‌توان این طور عنوان کرد که یک راهکار اساسی برای کمک به احیای گونه‌های در معرض خطر این است که جمعیت‌های وحشی و نیمه‌ وحشی جدید از گونه‌های کمیاب و در معرض خطر، در جایی دیگر تشکیل شود که این کار در اصل به افزایش تعداد جمعیت‌های موجود کمک می‌کند.

 

 

چنین برنامه‌هایی برای گونه‌هایی که تنها در اسارت زیست می‌کنند یا جمعیت‌های وحشی خیلی کوچک دارند، این امید را به وجود می‌آورد که بتوانند نقش‌های تکاملی و بوم‌شناختی خودشان را در جوامع زیستی‌شان ایفاء کنند.

 

 

جمعیت‌های وحشی طبیعی نسبت به جمعیت‌های محدود در اسارت، ممکن است در برابر بلایای طبیعی و حتی انسان‌محور مانند اپیدمی یا جنگ شانس کم‌تری برای بقاء داشته باشند. وانگهی، افزایش تعداد و ابعاد جمعیت‌ها به طور کلی احتمال انقراض یک گونه را کم خواهد کرد.

 

 

برنامه‌های استقرار جمعیت‌های جدید موثر نیستند مگر آن که فاکتورهایی که عامل کاهش جمعیت‌های وحشی اصلی است، به طور مشخص شناسایی و حذف شوند یا حداقل تحت کنترل قرار گیرند.

 

 

برای نمونه، جمعیت شاهین‌های پرگرین در سرتاسر گستره پراکنش‌شان در آمریکا به دلیل تاثیرات زیان‌بار د.د.تکاهش یافت. تصمیم درست این بود که پیش از آن که جمعیت‌های جدید از شاهین‌های مشکل‌دار تشکیل شود، کاربرد د.د.ت کلا ممنوع شود. پس، با شروع یک برنامه تکثیر در اسارت، شاهین‌های پرگرین سالم را در قلمروی سابق‌شان رهاسازی کردند و اکنون جمعیت آن‌ها در سرتاسر آمریکای شمالی به ویژه در مناطق شهری در حال احیا است.

 

 

نباید فراموش کرد که ملاحظات کافی می‌بایست در مورد افرادی که رهاسازی می‌شوند، رعایت شود به عنوان مثال هیچ بیماری نداشته باشند و احیانا آن بیماری را در محیط منتشر نکنند و شرایط را برای جمعیت‌های وحشی دیگر هم سخت نکنند.

 

 

منبع :

 

 

دیجی کالا

 

 

 

 

 

فرسایش سالانه ۲ میلیارد تن خاک در ایران55/5 درصد مساحت کشور سیل‌خیز است

 

 

فرسایش سالانه ۲ میلیارد تن خاک در ایران5 / 55 درصد مساحت کشور سیل‌خیز است :

 

 

 

 

حدود ۵۵/۵ درصد مساحت کشور معادل ۹۱ میلیون هکتار از عرصه حوزه‌های آبخیز کشور سیل‌خیز است همچنین این عرصه‌ها در تولید هرز آب‌های سطحی که به سرعت از دسترس خارج می‌شوند، نقش دارند و در تشدید فرسایش و ایجاد سیلاب‌های مخـرب موثر هستند.

 

 

به گزارش ایسنا : فشار انسان بر جنگل، مرتع، خاک و زمین، روند روزافزون شهرنشینی و توسعـه سطوح غیر قابـل نفوذ هر روز احتمال سیل‌خیزی در مناطق مسکونی را افزایش می‌دهد. از این رو آبخیزداری ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. بنابر پیش‌بینی سازمان ملل تا سال ۲۰۲۵ ایران در فهرست کشورهایی قرار می‌گیرد که با کمبود آب مواجه خواهد شد. از این‌رو اجرای پروژه‌های آبخیزداری از مهمترین اقداماتی است که می‌تواند با کاهش خسارات سیل و فرسایش خاک موجب تغذیه آبخوان‌ها و تولید مواد غذایی شود و ما را از این نگرانی رهایی بخشد.

 

 

حدود ۹۰ تا ۹۵ میلیون هکتار از مساحت کشور را مناطق کوهستانی و شیب‌دار و حدود ۶۹ تا ۷۴ میلیون هکتار را مناطق کم شیب و دشت‌ها تشکیل می‌دهند.

 

 

بر اساس گزارش سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری میزان فرسایش خاک در ایران حدود ۲ میلیارد تن در سال برآورد شده است(حدود ۱۶/۷ تن در هکتار) که با شاخص جهانی ۵ تا ۶ تن در هکتار، فاصله بسیار زیادی دارد. اثرات این میزان فرسایش خاک بالغ بر ۲۳۶ میلیون متر مکعب رسوب‌گذاری در مخازن پشت سدها و به میزان حدود ۵۰۰ میلیون متر مکعب رسوب‌گذاری در شبکه‌های آبیاری و زهکشی مدرن و سنتی و از دسترس خارج شدن هزاران هکتار اراضی مزروعی است.

 

 

اهمیت اقدامات آبخیزداری زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم در وضعیت فعلی حدود ۲۵۵ شهر معادل ۴۱/۵ درصد کل شهرهای کشور، ۸۶۵۰ پارچه‌آبادی معادل ۱۲/۷ درصد آبادی‌های کشور و حدود یک میلیون هکتار از اراضی زراعی شامل باغات، اراضی آبی و دیم واقع در دشت‌ها و حاشیه رودخانه‌ها، ۲۰ هزار رشته قنات و بخش قابل ملاحظه‌ای از جاده‌ها و راه‌های ارتباطی در معرض خطر سیل قرار دارد.

 

 

همچنین هـر ۱۵۰ هـزار هکتار فعالیت آبخیزداری می‌تواند به میزان ۳۰ تا ۵۰ درصد خطر سیل‌گیری یک شهر، ۲۰ روستا و ۲۰۰۰ هکتار اراضی زراعی و بخش قابل توجهی از جاده‌ها و راه‌های ارتباطی و سایر تأسیسات زیر بنایی را کاهش دهد.

 

 

چالش‌های مدیریتی در مدیریت آبخیزهای کشور

 

 

عواملی مانند فقدان آمایش سرزمین، بهره‌برداری بیش از توان زادآوری(تولید) به پوشش گیاهی، وقوع دوره‌های خشکسالی متوالی و عدم تناسب اعتبارات تخصیصی با حجم فعالیت مورد انتظار از جمله عوامل چالش‌های مدیریتی در مدیریت آبخیزهای کشور است. همچنین فشارهای روزافزون افراد غیر متخصص بر اجرای پروژه‌ها و عدم تمرکز بر فعالیت‌های جامع و یکپارچه، فقدان تحقیقات کاربردی به ویژه در امر ارزیابی میزان موفقیت طرح‌ها و ناهماهنگی بین دستگاه‌های اجرایی منطقه برای اجرای فعالیت‌های جامع آبخیزداری از جمله عوامل دیگر چالش‌های مدیریتی در این حوزه است.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایسنا

 

 

 

 

حرکت آرام لاک پشت ها به سوی انقراض

 

 

به مناسبت روز جهانی لاک پشت

 

 

حرکت آرام لاک پشت ها به سوی انقراض :

 

 

ایرنا : لاک پشت ها گونه های جانوری در خطر انقراض هستند؛ ایران زیستگاه 10 گونه از این جانداران است که سه گونه آنها شدیدا در معرض خطر انقراض و دو گونه در خطر انقراض هستند.

 

 

 

 

به گزارش ایرنا، بیش از 300 گونه مختلف لاک‌ پشت‌ ‌در سراسر دنیا وجود دارد که حدود 40 درصد آنها در فهرست سرخ IUCN (اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت) به عنوان گونه ‌های در معرض تهدید قرار دارند.
لاک پشت ها در زیستگاه ‌های مختلف از اقیانوس گرفته تا صحرا زندگی می ‌کنند، اما در مکان ‌های با آب و هوای سرد قادر به ادامه حیات نیستند.

 

در ایران ۱۰ گونه لاک ‌پشت از 6 خانواده وجود دارد که پنج گونه آن دریایی است و در آب های خلیج فارس و دریای عمان زیست می کنند که ۳ گونه آنها شامل لاک پشت های 'منقار عقابی' ، 'پشت چرمی' و 'زیتونی' شدیدا در معرض خطر انقراض هستند و دو گونه آبزی 'سبز' و 'سر پهن' هم در خطر انقراض قرار دارند.
لاک ‌پشت‌ های نیمه ‌آبزی ایران نیز شامل دو گونه نیمه ‌آبزی در شمال و گونه لاک نرم در جنوب غرب کشور است، همچنین دو نوع لاک‌پشت خاکی تقریبا در همه جای کشور پراکنده اند.

 

نتایج حاصل از بررسی پراکنش لاک ‌پشت ‌های دریایی نشان داده است که این موجودات در تمامی نقاط خلیج فارس و دریای عمان گسترده ‌هستند و 52 منطقه زیستگاه مناسبی برای آنها است، از این مناطق حدود 11 زیستگاه در دریای عمان، 26 زیستگاه در خلیج فارس و 15 زیستگاه نیز در جزایر اطراف قرار دارد.

 

با توجه به مطالعات و شواهد متعددی که حاکی از پررنگ شدن خطر انقراض تمامی گونه های لاک پشت در جهان است، روز 22 می مصادف با دوم خرداد در تقویم جهانی به عنوان این جانداران ثبت شده تا اقداماتی جهت آشنایی بیشتر مردم با این گونه های زیستی، افزایش آگاهی عمومی و برجسته شدن اهمیت حفاظت از آنها صورت بگیرد.

 

پروین فرشچی معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار علمی ایرنا گفت: لاک پشت ها مانند سایر گونه های زیستی اهمیت زیادی دارند و بر این اساس، برای حفاظت از آنها در کشور اقدامات خوبی صورت گرفته که از جمله شناسایی محل اصلی تخم گذاری لاک پشت ها، حفاظت از سایت های تخم گذاری شده، تگ گذاری یا نشانه گذاری لاک پشت ها، بازسازی محل های تخم گذاری، رهاسازی لاک پشت های گرفتار در تورهای صیادی و پایش های شبانه محل تخم گذاری است.
وی افزود: برخی از قدیمی های بومی منطقه بر این باور هستند که تخم لاک پشت مقوی است و مصرف خوراکی آن و همچنین خود حیوان، موجب طول عمر می شود. بر این اساس در برخی موارد هر چند محدود تخم ها و لاک پشت ها را شکار می کنند که برای ممانعت از آن، سازمان حفاظت محیط زیست قوانین سختگیرانه ای وضع کرده و تا حد زیادی جلوی این کار گرفته شده است.

 

فرشچی به عوامل تهدید لاک پشت ها اشاره کرد و گفت: زباله های دریایی یکی از تهدیدات حیات لاک پشت ها است، نمونه های زیادی از گرفتار شدن این جانداران در میان زباله های دریایی وجود دارد که حجم زیادی از آنها هم پلاستیک است. حتی گاهی این زباله ها به اشتباه به عنوان غذا توسط لاک پشت ها خورده می شود که در هر حالت آسیب می بینند.

 

وی اظهار داشت: رها کردن تورهای صیادی در اقیانوس ها و دریاها تهدید دیگری برای ادامه حیات لاک پشت ها است زیرا با گرفتار شدن در آنها در بیشتر موارد جان خود را از دست می دهند که یکی از اقدامات سازمان محیط زیست رها کردن لاک پشت های گرفتار در تورهای صیادی است و تاکنون با همکاری جوامع محلی تعداد زیادی از این جانداران گرفتار در تورهای صیادی را نجات داده است.

 

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست گفت: از بین رفتن زیستگاه لاک پشت ها از دیگر تهدیدات این گونه های ارزشمند است که باید با فرهنگ سازی نسبت به کاهش فعالیت های انسانی در زیستگاه های این گونه ها اقدام کنیم.

 

به گفته فرشچی، زمان تخم گذاری لاک پشت ها در فصل گرم سال است و تخم گذاری در خلیج فارس از خرداد ماه آغاز می شود، از این رو کارهای آماده سازی سایت های تخم گذاری و حفاظت از آنها در کشور آغاز شده است.

 

وی افزود: یکی از اقدامات معاونت دریایی سازمان حفاظت محیط زیست انتقال تخم ها به مکان های امن است، به این صورت اگر محل تخم گذاری لاک پشت ها مناسب نباشد و یا افرادی در کمین جمع آوری تخم ها باشند، با همکاری مردم بومی تخم ها را به سایت های حفاظت شده منتقل می کند.

 

جمعیت لاک پشت های دریایی طی میلیون ها سال در گستره دریاها و اقیانوس ها محفوظ ماندند تا اینکه از قرن ۱۸ به بعد به واسطه افزایش جمعیت، مصارف انسانی و عوامل دیگر رو به انقراض هستند. این روند انقراض تا حدی پیش رفت که اکنون جزو فهرست گونه های حفاظت شده اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست ( IUCN ) قرار گرفته اند.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایرنا

 

 

 

 

گسترش تجارت آنلاین حیات وحش در اروپا

 

 

گسترش تجارت آنلاین حیات وحش در اروپا :

 

 

 

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد فروش آنلاین گونه‌های در معرض خطر در سراسر اروپا متداول شده است.

 

 

 به گزارش ایسنا : در این بررسی گروهی از کارشناسان برای مدت 6 هفته به ارزیابی تبلیغات در مراکز خرید و فروش آنلاین در چهار کشور انگلیس، آلمان ، فرانسه و روسیه پرداختند. بررسی‌ها نشان داد فروش آنلاین گونه‌های جانوری در معرض خطر انقراض در سراسر اروپا رو به افزایش است که شامل طیف وسیعی از موجودات همچون اورانگوتان، خرس، یوزپلنگ، پرندگان و خزندگان می‌شود.

 

 

 به گفته محققان در این بازه زمانی شش هفته‌ای بیش از 5000 تبلیغ برای خرید و فروش گونه‌های جانوری وجود داشته است که تجارت تمامی گونه‌های عرضه شده غیرقانونی یا محدود بوده است.

 

 

 تقریبا 20 درصد تمامی این تبلیغات برای فروش عاج بوده و در حالی که موارد خرید و فروش عاج در انگلیس و فرانسه به طور چشمگیری کاهش پیدا کرده افزایش قابل توجهی در آلمان مشاهده شده است.

 

 

به گزارش روزنامه گاردین، همچنین خرید و فروش خزندگان سهم 37 درصدی از این تبلیغات را به خود اختصاص می دهد ولاکپشت‌ها به تعداد بسیار بالایی فروخته می شوند. همچنین خرید و فروش پرندگان در معرض خطر انقراض 31 درصد این تبلیغات را شامل می شود.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایسنا

 

 

 

در همایش «روز جهانی تنوع زیستی» مطرح شد؛ رتبه یکی مانده به آخر ایران در مدیریت تالاب‌ها

 

 

در همایش «روز جهانی تنوع زیستی» مطرح شد؛ رتبه یکی مانده به آخر ایران در مدیریت تالاب‌ها :

 

 

 رییس سازمان حفاظت زیست گفت: با تشخیص هیات چهارنفره هیات دولت این افراد باید آزاد شوند.

 

 

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین : عیسی کلانتری، رئیس سازمان محیط‌زیست در همایش  روز جهانی تنوع زیستی که صبح امروز سازمان حفاظت‌ محیط زیست با حضور مسعود پزشکیان، نایب رییس مجلس شورای اسلامی، احمدعلی کیخواه عضو شواری عالی آب و برگزارشد، در رابطه با وضعیت بازداشت فعالان محیط‌زیست توضیح داد: برای این موضوغ دولت یک گروه چهار نفره شامل وزیر دادگستری، وزیر کشور، معاون حقوق و وزیر اطلاعات  تشکیل داده است و تاکنون مشخص شده که این افراد بدون اینکه کاری بکنند، بازداشت شده‌اند.

 

او افزود: همچنین وزارت اطلاعات به این نتیجه رسیده که هیچ مدرکی درباره جاسوس بودن این افراد وجود ندارد.

 

 

معاون رییس جمهور توضیح داد: هیات چهارنفره دولت به این نتیجه رسیده است که فعالان بازداشت شده باید آزاد شوند چون هیچ سندی برای اثبات تهمت‌هایی که به این افراد زده شده،وجود ندارد.

 

 

همچنین کلانتری در حاشیه همایش روز جهانی تنوع زیستی در جمع خبرنگاران در پاسخ به پرسش ایسنا در مورد روند الحاق به توافقنامه پاریس اظهار کرد:‌ این توافقنامه را مجلس تایید کرد البته شورای نگهبان نظراتی روی آن دارد بنابراین برنامه مشارکت ملی ایران برای الحاق به توافقنامه پاریس نیاز به اصلاحات دارد.

 

 

او ادامه داد:‌ بر اساس برنامه مشارکت ملی ایران، چهار درصد کاهش انتشارگازهای گلخانه‌ای را قبول کرده‌ایم و ۸ درصد دیگر منوط به لغو تحریم‌ ها شده است. در حقیقت سهم ایران از کاهش گازهای گلخانه ای همان ۴ درصد است و بیهوده به سمت ۸ درصد اضافه رفته‌ایم. همین هشت درصد است که صحبت از عدم توسعه یافتگی را مطرح کرده است.

 

 

او سپس درباره وضعیت حیات‌وحش کشور گفت: برخی حیات وحش را در صرفا با آهو و یوز پلنگ می‌شناسند در حالی که سایر گیاهان منابع ژنتیک کشور هستند و دولت مصمم است با مصوبات اخیر خود این منابع ژنتیک را مورد توجه قرار دهد.

 

 

رئیس سازمان محیط‌زیست درباره تصویب نشدن لوایح محیط زیستی مثل لایحه خاک در مجلس شورای اسلامی توضیح داد: این لایحه حدود۵۰ ماده دارد بنابراین بررسی آن طول می‌کشد البته بررسی مواردی‌ که با مسائل اجتماعی مرتبط است طولانی می‌شود بنابراین نباید انتظار داشته باشیم این لایحه‌ها سریع در مجلس تصویب شود. ضمن اینکه لوایح فوری و دو فوریتی و لایحه بودجه نیز به مجلس می‌رسد که در اولویت بررسی قرار دارند.

 

 

مگر می‌شود توسعه داشت و به آب و خاک توجه نکرد؟

 

 

همچنین مسعود پزشکیان نایب رییس مجلس شورای اسلامی در همایش صبح امروز گفت: مگر می‌توان توسعه داشت و به آب و خاک بی‌توجه بود؟ این توسعه بی معنی است و همه چیز ما را به خطر می‌اندازد.

 

مسعود پزشکیان افزود: ما به عنوان پزشک هم تنها وقتی داده‌ها را جمع کردیم می‌توانیم نسخه بنویسم. اگر داده‌های لازم را جمع کنیم و مبنای علمی درست داشته باشد می‌توانیم تصمیم درست بگیریم. در غیر این صورت نسخه ما جواب نخواهد داد. در همه چیز این مملکت، برای هر تصمیمی قدم اول داشتن داده‌های درست و جامع است.

 

 

او در ادامه با اشاره به اینکه در ابتدا باید تصمیم درست را بگیریم و بعد آن را اجرا کنیم، گفت: دو مساله وجود دارد، تصمیم درست گرفتن و بعد تصمیم درست را اجرا کردن. به نظر من برای همه مسائلی که در این جلسه مطرح شد، قدم اول این است که داده‌های موجود را در اختیار داشته باشیم. در دنیای کنونی به دست آوردن داده و کنترل داده مثل آب خوردن است. الان نرم‌افزاری از آن سر دنیا کوچه‌ پس‌کوچه‌های ما را به رانندگانمان نشان می‌دهد و به ما می‌گوید از کدام طرف برویم. بعد در این مملکت خاک ما را از بین می‌برند و زمین‌های ما را از بین می‌برند و نمی‌توانیم کاری کنیم.

 

 

نایب رییس مجلس شورای اسلامی افزود: چندین سال پیش مجلس مصوب کرده کاداستر و نقشه‌ زمین‌هایمان را در بیاوریم و بر آن اساس به سادگی با متخلفان برخورد کنیم. این کار را نکرده‌ایم و ستاد مبارزه با زمین‌خواری و قاچاق و پولشویی درست می‌کنیم. تا زمانی که داده‌های درست را نداریم صد تا ستاد هم درست کنیم به جای نمی‌رسیم.

 

 

پزشکیان ادامه داد: در استان ما راحت زمین را برمی‌دارند و شخم می‌زنند و بعد هم سند درست می‌کنند و زمین‌خواری می‌شود اما مسئول مربوطه در اتاقش نشسته و بیرون نمی‌آید. وقتی ابزار نداری از داخل اتاقت که نمی‌توانی برخورد کنی. باید ببینی و بخواهی که بتوانی جلوی تخلف را بگیری. اگر ما زمین و آب را از دست بدهیم و با طبیعت، خشن برخورد کنیم طبیعت چنان برخوردی با ما خواهد کرد که هیچ یک از ما نتوانیم در این سرزمین زندگی کنیم. شوخی به طبیعت به نابودی ما منجر می‌شود.

 

در سال ۲۰۱۳ در حوزه مدیریت تالاب‌ها رتبه یکی مانده به آخر را داشتیم

 

احمدعلی کیخا عضو شورای عالی آب و نماینده مجلس شورای اسلامی هم در این همایش گفت: هیچ وقت یادم نمی‌رود که در اولین جلسه شورای عالی حفاظت محیط زیست در دولت یازدهم ماموریت یافتم گزارشی از وضعیت محیط زیست را ارائه کنم. یکی از مواردی که آورده بودند این بود که طبق مطالعات انجام شده در سال ۲۰۱۳ ما در مدیریت اکوسیستم‌های آبی شامل تالاب‌ها و رودخانه‌ها بین ۲۳۲ کشور رتبه ۲۳۱ را آورده بودیم. برفرض هم که شاخص‌ها درست نبوده باشد ما را به رتبه یکم تا پنجم نمی‌آورد و معلوم بود که اوضاع خوب نیست.

 

 

او افزود: رئیس جمهور از من پرسید که یعنی چه و چرا این وضعیت را داریم. من عرض کردم شما خوزستان را ملاحظه بفرمایید. درباره میزان منابع آبی آن اظهارات مختلفی می‌شود. حداقل ۲۰ میلیارد مترمکعب تا ۳۰ میلیارد متر مکعب آورد آب آن اعلام می‌شود. اما آنجا هم مشکل آب داریم. آب شرب و صنعت و کشاورزی همه مشکل دارند. در گیلانی که میزان بارندگی بسیار بالایی دارد هم مشکل آب داریم. تپه‌های ماسه بادی سیستان را گاهی میان جنگل‌های شمال هم می‌شود دید.

 

 

کیخا داد: زمانی که معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست بودم به یزد رفتم و به استاندار گفتم من اگر جای شما بودم که تنها ۵۰ میلی‌متر بارندگی در سال دارید اصلا شب خوابم نمی‌برد. آب شرب مردم سیستان را اکنون فقط تا پایان شهریور ماه داریم. اگر جلبک‌ها رشد نکنند با آن میزان آفتاب و تبخیر این آب خیلی زودتر هم تمام می‌شود.

 

 

عضو شورای عالی آب عنوان کرد: در مجلس هشتم به تمام مسئولان نظام، نامه و گزارش نوشتم و برخی ما را متهم به نادانی می‌کردند. از طرف کمیسیون کشاورزی ۲۰ دی ماه سال ۱۳۹۰ خدمت مقام معظم رهبری رسیدیم و آنجا عرض کردم که وزیر وقت نیرو گزارش داده متوسط بارندگی کشور تا این لحظه ۱۹ میلی‌متر است. من عرض کردم هیچ تضمینی نیست که در سال‌های پیش رو به جای ۲۰ دی ماه در ۲۰ بهمن ماه چنین گزارشی بدهند و به نظر می‌رسد ما برای این مساله برنامه نداریم.

 

 

کیخا در ادامه با اشاره به کاهش جمعیت حیات وحش ایران، توضیح داد: در این حوزه هم این مشکل وجود دارد. یک روز خدمت آقای کلانتری هم گفتم در صحن علنی مجلس هم گفته‌ام. وقتی با مردم صحبت می‌کنیم می‌گویند جالب است که خود مسئولان هم شاکی اند بالاخره پس این مسائل را چه کسی باید حل کند؟ مردم باید آستین بالا بزنند یا نمایندگان و مسئولان؟ اگر محیط زیست با همین روند پیش برود و خدای نکرده چیزی برای ما نماند بالاخره یک نفر باید جرات کند کاری انجام دهد.

 

 

وی خطاب به کلانتری گفت: در حوزه محیط زیست طبیعی در مجلس در برنامه ششم تلاش کردیم فرصت‌هایی قانونی خیلی خوبی را فراهم کنیم، اگر از این فرصت استفاده نکنید تاریخ درباره شما قضاوت خوبی نخواهد کرد. سازمان محیط زیست گاهی حین نظارت، خود را جای دستگاه اجرایی می‌گذارد تا شرایط آن را در نظر بگیرد این رویکرد خوبی نیست. کار ما کار اجرایی نیست. محیط زیست باید مطالبه‌گر باشد.

 

 

منبع :

 

 

خبر انلاین

 

 

 

 

اول خرداد "روز جهانی تنوع زیستی"/ تنوع زیستی چیست

 

 

اول خرداد "روز جهانی تنوع زیستی"/ تنوع زیستی چیست :

 

 

اول خرداد "روز جهانی تنوع زیستی" است؛ تنوع زیستی شامل گونه‌های گیاهی، جانوری و میکروارگانیسم‌ها است که تاکنون حدود ۷۵/۱ میلیون گونه شناسایی شده که بیشترین آن به حشرات تعلق دارد.

 

 

 

 

به گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران پویا :  تنوع زیستی در ساده‌ترین تعریف آن، سطوح مختلف زندگی بر روی زمین و الگوهای طبیعی آن است؛ تنوع زیستی که امروز شاهد آن هستیم، محصول میلیاردها سال تکامل موجودات است که به وسیله فرآیندهای طبیعی و البته به‌طور فزاینده‌ای تحت تأثیر انسان به وجود آمده است بنابراین، ما بخش جدایی‌ناپذیر از این تنوع زیستی و به طور کامل وابسته به آن هستیم.

 

 

تنوع زیستی شامل گونه‌های گیاهی، جانوری و میکروارگانیسم‌ها است که تاکنون حدود 75/1 میلیون گونه شناسایی شده که بیشترین آن به حشرات تعلق دارد؛ دانشمندان تخمین زده‌اند که حدود 13 میلیون گونه وجود دارد اما طیف تخمین‌ها از 3 میلیون تا 100 میلیون برآورد می‌شود.

 

 

تنوع زیستی همچنین شامل تفاوت‌های ژنتیکی در هرگونه می‌شود چون کروموزوم‌ها، ژن‌ها و DNA های مشخصه‌ منحصر به فردِ هرگونه و هر فرد هستند؛ به‌عنوان مثال، گونه‌های مختلف محصولات و نژاد دام‌ها مصداق تنوع زیستی هستند.

 

 

سطح دیگری از تنوع زیستی، تنوع در بوم‌سازگان‌هاست که در بیابان‌ها، جنگل‌ها، تالاب‌ها، کوه‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و چشم اندازهای کشاورزی مشاهده می‌کنیم. در هر بوم سازگان، موجودات زنده از جمله انسان، یک جامعه را تشکیل می‌دهند که در حال تعامل با یکدیگر و با هوا، آب و خاکِ اطراف خود هستند.

 

 

تنوع زیستی ترکیبی از اشکال مختلف زندگی و تعاملات آنها با یکدیگر و محیطشان است که زمین را به مکان منحصر به‌فرد برای انسان تبدیل کرده است و زندگی بشر را حفظ می‌کند.

 

 

ارزش تنوع زیستی

 

 

در حالیکه در عصر حاضر نسبت به این موضوع مهم که تنوع زیستی یک سرمایه‌ی همگانی است و ارزش فوق‌العاده‌ای برای نسل‌ امروز و نسل‌های آینده دارد، شناخت رو به رشدی مشاهده می‌شود اما متاسفانه، تعداد زیادی از گونه‌ها با پیامدهای ناشی از فعالیت‌های انسانی، در حال کاهش است.

 

 

حفاظت از تنوع زیستی، در واقع حفاظت از منافع انسان و دیگر موجودات حیات است. منابع زیستی  ستون‌هایی هستند که تمدن‌ها بر روی آنها بنا شده‌اند. تامین کننده‌ی اصلی مواد اولیه در صنایع مختلف مانند کشاورزی، داروسازی، لوازم آرایشی، کاغذسازی، باغبانی، ساخت و ساز و .. منابع طبیعی و زیستی هستند. از دست دادن تنوع زیستی، مواد غذایی مورد نیاز ما، منابع چوب، دارو، انرژی و فرصت‌های تفریحی و گردشگری ما را( به دلیل ازبین رفتن بوم‌سازگان‌ها) تهدید می‌کند.

 

 

نیاز ما به طبیعت که درگذشته نادیده گرفته شده است، اغلب مهم و غیر قابل پیش بینی است. با گذشت زمان، ما برای درمان بیماری‌ها، به سراغ داروخانه‌ی طبیعت و استفاده از گیاهان وحشی رفتیم تا خود را، از خطر نابودی نجات دهیم.

 

 

افزون بر این، مجموعه‌ی وسیعی از تعاملات میان اجزای مختلف تنوع زیستی، این سیاره را برای همه‌ی  گونه‌ها، از جمله انسان، قابل سکونت ساخته است و سلامت شخصی ما و سلامت اقتصاد و جامعه‌ی انسانی ما، به عرضه‌ی مداوم خدمات مختلف از سوی محیط زیست وابسته است که جایگزین دیگری برای آنها وجود ندارد. این خدمات طبیعی بسیار متنوع و تقریبا نامحدود است. به عنوان مثال، اتفاقی که در طبیعت برای کنترل آفات توسط موجودات مختلف با تغذیه از یکدیگر می‌افتد، قابل جایگزینی حتی با صرف هزینه‌های هنگفت از سوی انسان نیستند. یا تکثیر گیاهان مختلف و زادآوری که به هنگام گرده‌افشانی، توسط حشرات و پرندگان انجام می‌شود، با هیچ روش دیگری امکان پذیر نیست.

 

 

حفاظت از تنوع زیستی

 

 

در قرن حاضر،کاهش تنوع زیستی به طور عمده، نتیجه‌ی بازخورد فعالیت‌های انسانی و تهدیدی جدی برای ادامه‌ی حیات او در کره‌ی زمین است. به رغم تلاش‌های انجام شده در طول 20 سال گذشته، با ویرانی زیستگاه‌ها، برداشت بیش از حد از زمین‌های کشاورزی و آب‌های زیرزمینی و آلودگی آنها در اثر افزایش بی‌رویه‌ی جمعیت، تغییر اقلیم و سایر مشکلات بوجود آمده در اثر بی‌توجهی‌ها، روند نابودی تنوع زیستی جهان همچنان ادامه دارد.

 

 

با توجه به اینکه منابع بیولوژیکی، یک دارایی و سرمایه با توان بالقوه برای زیستن پایدار در زمین را تشکیل می دهند، اقدامات فوری و قاطع برای حفظ ژن‌ها، گونه‌ها و بوم سازگان‌ها با کاربست مدیریت پایدار، امری ضروری و حیاتی است.

 

 

سازمان ملل متحد ابتدا، 29 دسامبر 1993 (تاریخ تشکیل کنوانسیون تنوع زیستی) را به ‌عنوان روز بین‌المللی تنوع زیستی تعیین کرد اما در دسامبر 2000  مجمع عمومی این سازمان، با هدف افزایش سطح درک و آگاهی از مسائل مربوط به تنوع زیستی، 22 می را ، تحت عنوان  روز بین المللی تنوع زیستی (IDB) نامگذاری کرد.

 

 

اقدامات اجرایی برای تنوع زیستی

 

 

در اکتبر 2010، در نشست دهم کنفرانس تنوع زیستی در ناگویای ژاپن، طرف‌های کنوانسیون  با طرح توجیهی 2020-2011 تنوع زیستی و اهداف آن که با رویکرد زندگی در هماهنگی با طبیعت مشخص شده است، موافقت کردند. این طرح، یک چارچوب جامع را برای تنوع زیستی نه تنها در مورد کنوانسیون‌های مرتبط با تنوع زیستی، بلکه برای کل سیستم سازمان ملل و همه‌ی شرکای دیگر که در مدیریت و توسعه‌ی سیاست‌های محیط زیستی نقش دارند، فراهم می‌کند.

 

 

در راستای ایجاد حرکت در مسیرِ این اقدام فوری و پشتیبانی از آن، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در    جلسه‌ی 65 خود، مقطع زمانی2020-2011  را به عنوان دهه‌ی تنوع زیستی نامگذاری کرد. و برای کمک به اجرای این طرح استراتژیک از دبیر کل، سایر سازمان‌های مربوط به سازمان ملل متحد و همه‌ی کشورهای عضو، دعوت به عمل می‌آورد تا هماهنگی فعالیت‌های این دهه را با حمایت دبیرخانه‌ی کنوانسیون تنوع‌ زیستی و دیگر کنوانسیون‌های مرتبط با تنوع زیستی، انجام داده و به‌طور داوطلبانه به تامین مالی  فعالیت‌های دهه کمک کنند.

 

 

 به عبارت بهتر، هدف سازمان ملل ازتعیین یک دهه‌ برای تنوع زیستی، حمایت از اجرای این طرح استراتژیک برای تنوع زیستی و تغییر نگرش کلی انسان‌ها در زندگی و هماهنگی آنها با طبیعت است.

 

 

 این طرح راهبردی، با هدف اجرای کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) بوجود آمده است. 3 هدف مهم  CBD عبارتند از:

 

 

حفاظت از تنوع زیستی

 

استفاده پایدار از مولفه‌های تنوع زیستی

 

به اشتراک گذاری منصفانه و عادلانه‌ی مزایای استفاده از منابع ژنتیکی

 

 

طرح استراتژیک 2020- 2011، شامل یک چشم‌‌انداز مشترک، یک ماموریت، اهداف استراتژیک و اهداف بلندپروازانه اما قابل دستیابی است. این طرح به عنوان یک چارچوب انعطاف پذیر برای ایجاد اهداف ملی و منطقه‌ای عمل می‌کند و از اجرای سه‌گانه‌ی کنوانسیون تنوع زیستی، سه هدف منسجم و موثر را ترویج می‌کند. ماموریت طرح جدید این است که:

 

 

برای متوقف کردن روند نابودی تنوع زیستی و به منظور اطمینان از اینکه تا سال 2020 بوم‌سازگان‌ پایدار خواهد بود، اقدامات مؤثر و فوری انجام می‌دهد و همچنان به ارائه‌ی خدمات ضروری می‌پردازد.

 

 

به این ترتیب، به سطوح مختلف زندگی در سیاره، رفاه و رفع فقر کمک می‌شود.

 

 

 اطمینان از اینکه: فشار بر تنوع زیستی کاهش می‌یابد، اکوسیستم‌ها بازسازی می‌شوند، منابع بیولوژیکی که مورد استفاده قرار می‌گیرند و همچنین منافع ناشی از استفاده از منابع ژنتیکی، به شیوه‌ای منصفانه و عادلانه به اشتراک گذاشته می‌شود، منابع مالی مناسب فراهم می‌شود، ظرفیت‌ها افزایش می‌یابد، سیاست‌های مناسب به طور مؤثر به اجرا در می‌آیند و تصمیم‌گیری‌ها بر اساس دانش و روش‌های پیشگیرانه است.

 

 

 در این مسیر، دولت‌ها باید از طریق وضع قوانین قابل اجرا در استفاده‌ی درست از منابع طبیعی، نقش راهبردی حیاتی خود را که حفظ منابع بیولوژیکی است، ایفا کنند. بخش‌های کشاورزی و سایر بخش‌های تولید، باید تاثیر عملیات گسترده‌ی خود بر طبیعت را به حداقل برسانند و رویکردهای مدیریتی شرکت‌ها در فعالیت‌های خود، باید حفاظت از محیط زیست و استفاده‌ی پایدار از تنوع زیستی باشد و سرانجام تصمیم گیرنده‌ نهایی در زنجیره‌ حفاظت از تنوع زیستی، شهروندان هستند که به عنوان مصرف‌کنندگان دایمی، باید در شیوه‌هایی که حفاظت از تنوع زیستی را ترویج می‌دهند، مشارکت جدی، پیوسته و حساس داشته باشند، و اینجاست که آنها می‌توانند با اثرگذاری در تعیین سیاست‌ها توسط دولت‌ها، جهان را به سوی توسعه‌ی پایدار هدایت کنند.

 

 

اکنون که در سال 2018 هستیم، لازم است که حمایت سیاسی و کلی از این طرح استراتژیک برای تنوع زیستی و اهداف کنوانسیون گسترش یابد؛ همه‌ ما باید با کار و تلاش، اطمینان حاصل کنیم که تمام دولت‌ها وذی‌نفعان در سراسر جهان، از ارزش‌های فراوان تنوع زیستی و خدمات اکوسیستم مربوطه، آگاهی دارند و اقدامات لازم را برای اطمینان از حفاظت و استفاده‌ی پایدار از تنوع زیستی، انجام می‌دهند.

 

 

باید بدانیم که همه‌ اقدامات جمعی انجام شده توسط اشخاص، کسب وکارها و دولت‌ها در حمایت از تنوع زیستی‌، برای حفاظت از تمامیت زندگی بر روی زمین، ضرورت دارد و به این ترتیب، ما سلامت انسان را تضمین می‌کنیم زیرا این کار بی تردید به نفع ما، به نفع فرزندان ما و به نفع نسل‌های آینده است.

 

 

اکنون بیش از هر زمان دیگری، وقت آن است که همه‌ی ما  زندگی هماهنگ با طبیعت را آغاز کنیم.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری تسنیم

 

 

 

 

ایران از کشورهای با تنوع زیستی بسیار بالا است

 

 

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی:

 

 

ایران از کشورهای با تنوع زیستی بسیار بالا است :

 

 

ایرنا : رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی گفت: ایران یکی از کشورهای با تنوع زیستی بسیار بالا در زمینه گیاهی، جانوری و میکروارگانیسم است.

 

 

 

 

به گزارش گروه علمی ایرنا، سازمان ملل متحد روز ۲۲ ماه مه ( اول خرداد) را جهت افزایش آگاهی عموم و بالا بردن سطح درک مردم نسبت به مسائل مربوط به تنوع زیستی، ارزش‌های آن و گام‌هایی که می‌توانند در جهت حفظ این گنجینه گرانقدر بردارند، به عنوان روز جهانی تنوع زیستی اعلام کرده است.

 

شعار روز جهانی تنوع زیستی برای سال ۲۰۱۸ « گرامیداشت ۲۵ سال اقدام برای حفظ تنوع زیستی» انتخاب شده است.

 

دکتر سید ابوالحسن شاهزاده فاضلی امروز دوشنبه در باره تنوع زیستی ایران به خبرنگار علمی ایرنا افزود: کشور ما به دلیل تنوع شرایط اقلیمی و آب و هوایی، اعم از درجه حرارات، رطوبت، شوری و ارتفاع از سطح دریا دارای تنوع زیستی فراوانی است.

 

وی اظهار داشت: تنوع اقلیمی در کشور ما سبب تنوع زیستی خیلی زیادی شده که هرکدام از این مناطق، زمینه را برای رشد و نمو یکسری از موجودات فراهم کرده اند.

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی به عوامل تهدید کننده تنوع زیستی در کشور اشاره کرد و گفت: دو دسته عوامل طبیعی و انسانی تهدید کننده تنوع زیستی هستند. عوامل طبیعی مانند سیل، زلزله، آتشفشان، رانش زمین، تغییرات جوی و خشکسالی هستند که گیاهان و جانوران آن مناطق را از بین می برند.

 

شاهزاده فاضلی، توسعه صنعتی، جنگ و توسعه شهری را از مهمترین عوامل انسانی که تنوع زیستی را تهدید می کنند، نام برد و گفت: توسعه صنعت سبب افزایش آلودگی ها یا آلاینده های شیمیایی شده که این موضوع زنگ خطری برای تنوع زیستی است.

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران گفت: توسعه شهری سبب شده تا خیلی از اراضی کشاورزی و مناطق زیست طبیعی جایگزین مناطق مسکونی شود.

 

وی، عوامل انسانی را بیشترین تهدید کننده تنوع زیستی اعلام کرد و بیان داشت: در سه چهار دهه اخیر بیشترین عامل تهدید کننده تنوع زیستی عامل انسانی بوده است.

 

شاهزاده فاضلی گفت: هرچند عوامل انسانی همچنان تهدید کننده اصلی تنوع زیستی هستند اما عوامل طبیعی مانند خشکسالی در سال های آینده بروز بیشتری در این زمینه پیدا خواهند کرد.

 

وی در ادامه روند روبه رشد خشکسالی و افزایش دما را از شاخصه های مهم تغییرات اقلیمی در کشور اعلام کرد و گفت: شرایط جوی کشور روبه خشکسالی و افزایش دما پیش می رود و این موضوع می تواند برخی از تنوع زیستی ما در معرض نابودی قرار داده یا سبب انقراض برخی از گونه های گیاهی و جانوری شود.

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی اظهار داشت:پیش بینی های چند سال اخیر متخصصان علوم جوی و زمین شناسی نشان دهنده تغییرات شرایط جوی در کشور بوده و به همین دلیل شاهد افزایش دما و خشکسالی در کشور هستیم.

 

وی ادامه داد: کاهش بارش ها و برداشت های غلط از آب های زیرزمینی، سبب شده تا شرایط خشکسالی سال به سال در کشور ما بیشتر شود، و باید اقدامات اساسی برای رفع این معضل انجام گیرد.

 

شاهزاده فاضلی با اشاره به اینکه آخرین آمار در این زمینه نشان دهنده کاهش حدود 30 درصدی بارش در کشور نسبت به سال گذشته است، بیان داشت: اگر این روند ادامه پیدا کند برخی از مناطق قابل زیست موجودات اعم از گیاهی و جانوری در معرض انقراض قرار می گیرند.

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران گفت: از الان باید به فکر باشیم و گونه هایی که در آن مناطق رشد و نمو می کنند را حداقل به جاهای مناسب منتقل کنیم تا از انقراض آنها جلوگیری شود.

 

وی برلزوم بهره برداری صحیح از آب به خصوص در حوزه کشاورزی، تاکید کرد و گفت: بیشترین حجم آب ما در حوزه کشاورزی مصرف می شود. به همین دلیل کارشناسان توصیه می کنند که از کاشت برخی محصولات کشاورزی مانند هندوانه که آب خیلی مصرف می کنند، کاهش محسوس پیدا کند.

 

شاهزاده فاضلی دومین عامل جلوگیری کننده از خشکسالی در کشور را جایگزین کردن نحوه کشت سنتی به کشت های گلخانه ای اعلام کرد و گفت: این روش کشت هم مصرف آب را خیلی کاهش و هم حجم تولید را افزایش می دهد.

 

وی، هدایت فاضلاب های شهری پس از تصفیه برای استفاده در کشاورزی را عامل سوم برای جلوگیری از خشکسالی اعلام کرد و افزود: این موضوعات در کشورهای پیشرفته رعایت شده و براثر آنها هم کشاورزی پربازده ای دارند و هم مشکل کمبود آب و خشکسالی را مدیریت کرده و تقریبا از بحران آب عبور کردند.

 

** جمع آوری 2 تا 3 هزار گونه گیاهی در بانک ژن کشور

 

وی ادامه داد: بین 2 تا 3 هزار گونه های مختلف در بانک های ژن کشور اعم از باغ های گیاه شناسی، سردخانه های بذر جمع آوری شده اند. تعدادی از گونه های گیاهی بومی کشور را به دلایل مختلف، نمی توان در بانک های ژن نگهداری کرد.

 

رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران گفت: براساس مطالعات گیاه شناسان که از حدود 70 سال پیش، آغاز شده و پیش بینی می شود بین 6 هزار تا 8 هزار گونه گیاهی در کشور وجود داشته باشد.
وی به انقراض برخی از رقم های گیاهی کشور اشاره کرد و گفت: هرچند آمار دقیقی در مورد انقرض گونه های گیاهی کشور وجود ندارد اما برخی از رقم های گیاهی از جمله برخی سبزیجات یا نابود شده یا در معرض خطر قرار گرفته اند.

 

شاهزاده فاضلی، مهمترین علت انقراض این رقم های گیاهی در کشور را تکثیر نشدن آنها اعلام کرد و گفت: رقم های گیاهی به دلایل مختلف از فهرست فعالیت کشاورزان خارج شده که این کار سبب انقراض آنها شده است.

 

وی تاکید کرد: احیای کشاورزی بومی و اصلاح ژن از کارهای مهم برای جلوگیری از انقراض گیاهان در کشور است که باید این کار در دستور کار قرار گیرد تا گیاهان موجود در کشور از انقراض نجات پیدا کنند.

 

** برخی از نژادهای گاو بومی ایران در معرض انقراض قرار دارند

 

شاهزاده فاضلی ادامه داد: تولید شیر بیشتر سبب شده تا دامداران گاوهای محلی را با نژادهای خارجی به خصوص هلشتاین جابجا کنند که این موضوع سبب شده تا برخی از نژادها در معرض انقراض قرار گیرند.
رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران گفت: گاوهای ایرانی مانند گلپایگانی تقریبا منقرض شده و گاو سیستانی هم در لبه انقراض قرار دارند.

 

وی افزود: در سایر دام مانند گوسفند هم نژادهایی مانند مغانی و افشاری داریم که اگر رسیدگی، اصلاح و تکثیر نشوند، کم کم به سرنوشت برخی از نژادهای گاو ایرانی دچار می شوند.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایرنا

 

 

 

 

جهان بدون زنبور چگونه است

 

 

مه "روز جهانی زنبور" اعلام شد :

 

 

جهان بدون زنبور چگونه است ؟

 

 

 

 

برای اولین بار روز یکشنبه بیستم ماه مه میلادی "روز جهانی زنبور" اعلام شده است. یک لحظه تصور کنید که زنبوری در جهان وجود ندارد! در این گزارش تصویری به شما نشان می‌دهیم که زندگی بدون زنبورها چگونه خواهد بود؟

 

 

به گزارش ایسنا : برای نخستین بار روز یکشنبه ۲۰ مه از سوی سازمان ملل متحد روز جهانی زنبور اعلام شده است. این روز متاسفانه برای جشن گرفتن نیست بلکه برای یادآوری "خطر نابودی نسل زنبورها" روی کره زمین است. انسان با کاربرد سموم شیمیایی و آلودگی محیط زیست، حیات زنبورها را به‌ خطر انداخته است.

 

 

برای بسیاری زنبور در وهله اول مترادف با عسل است. برای تولید یک شیشه عسل، زنبورها باید بین کندو و بطور متوسط بین ۴۵۰ هزار تا سه میلیون گل پرواز کنند.

 

 

گرچه در طبیعت حشرات گرده‌ افشان‌ دیگری هم وجود دارند که درختان را بارور می‌کنند اما یک سوم تمامی میوه‌ها مثل سیب، گلابی، توت‌فرنگی و حتی صیفی‌هایی مانند خیار نیز حاصل گرده‌افشانی زنبورها هستند.

 

 

عسل تنها بخش کوچکی از مواد غذایی مورد علاقه انسان را تشکیل می‌دهد که توسط زنبورها تولید می‌شود. یک سوپرمارکت آلمانی در روزهای اخیر برای نشان دادن اهمیت زنبورها همه اجناسی را از قفسه‌ها برداشت که به نوعی زنبورها در تولید آن دخیل هستند. زنبورها در تولید ۱۶۰۰ نوع کالا از ۲۵۰۰ کالای این فروشگاه دخیل بوده‌اند.

 

 

 

 

اگر زنبورها نباشند در کنار عسل و میوه‌ها جای بخش مهم دیگری از مواد غذایی که حاوی "۹۰۱E" هستند نیز در قفسه‌ها خالی است. "۹۰۱E" در اتحادیه اروپا عنوان اختصاری برای ماده "موم" است.

 

 

بدون موم یا "۹۰۱E" بسیاری از محصولات و تولیدات صنعتی مانند پاستیل‌ها آنچنان به هم می‌چسبند که قابل استفاده نخواهند بود.

 

 

بدون زنبورها نه‌ تنها درخت کاکائو بارور نمی‌شود بلکه بخشی زیادی از زیبایی شکلات مرهون استفاده از موم یا "۹۰۱E" در آن است.

 

 

بسیاری از مردم جهان صبح را با نوشیدن قهوه آغاز می‌کنند. زنبورها هم مانند انسان‌ها علاقه زیادی به کافئین دارند. این علاقه ضمانتی برای گرده‌افشانی و تولید دائمی قهوه در طبیعت است.

 

 

اگر گرده افشانی زنبورها نباشد، پنبه‌ای در کار نخواهد بود. بدون پنبه نیز صنایع نساجی و پوشاکی وجود نخواهد داشت.

 

 

گل‌کاری بالکن‌ها و فضاهای شهری و ساختن لانه می‌تواند کمک بزرگی به ادامه حیات نسل زنبورهای وحشی بکند

 

 

به گزارش دویچه‌وله، روز ۲۰ مه، روز تولد آنتون یانشا (Anton Janša) پدر زنبورداری مدرن از اسلوانی نیز هست. او که تنها ۳۹ سال عمر کرد، استاد و رئیس مدرسه زنبورداری بود. کتاب‌ها و تالیفات ‌او راه‌گشای زنبورداری مدرن شد و سیستم ابداعی او باعث شد تا برداشت عسل بدون صدمه به کندو میسر شود. روز جهانی زنبور ایده زنبورداران اسلوانی بود و با کوشش آنان این روز توسط سازمان ملل پذیرفته شد.

 

 

زنبور عسل تنها بخشی از خانواده ‌زنبورها را تشکیل می‌دهد. در طبیعت ۲۰ هزار نوع زنبور وحشی زندگی می‌کنند که بخاطر گسترش شهرسازی، استفاده از سموم شیمیایی و کاهش مواد غذایی مورد نیاز آنها، نسل‌شان در معرض انقراض قرار گرفته است. این زنبورها برخلاف زنبورهای عسل زندگی اجتماعی ندارند و تنها زندگی می‌کنند.

 

 

با زنبورها مهربان باشیم. در صورت ورود به اتاق و ساختمان با باز گذاشتن در و پنجره به خروجشان کمک کنیم. گل‌کاری بالکن‌ها و فضاهای شهری و ساختن لانه می‌تواند کمک بزرگی به ادامه حیات نسل زنبورهای وحشی بکند.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایسنا

 

 

 

 

سواحل خزر در انتظار آزادی

 

 

سواحل خزر در انتظار آزادی :

 

 

ایرنا : وضعیت سواحل شمالی کشور خوب نیست؛ دیگر ساحل آزاد در دریای خزر باقی نمانده به طوری که 85 درصد از آن دخل و تصرف شده است.

 

 

 

 

ایران به بهشت چهار فصل معروف است؛ جنگل، کوه، بیابان و دریا اکوسیستم هایی هستند که در کشورمان دیده می شود و با نعمت وجود آنها همزمان می توان چند اقلیم را با هم دید؛ در این میان سواحل جایگاه خاصی دارند که متاسفانه چند سالی است مورد هجوم سودجودیان قرار گرفته و بخش زیادی از آنها در شمال و جنوب کشور تخریب شده است.

 

ایران با دارا بودن پنج هزار و 800 کیلومتر خط ساحلی در سه حوضه آبی خلیج فارس و دریای عمان در جنوب و دریای خزر در شمال، یک کشور دریایی محسوب می شود اما به نحو شایسته از این پتانسیل بهره نبرده و در حفظ آن نیز تلاشی نکرده به گونه ای که نسبت به دیگر کشورهای حاشیه این حوضه های آبی، مدیریت ضعیفی در حفاظت از خط ساحلی خود داشته است.

 

در این زمینه شهرام فداکار مدیر دفتر سواحل و تالاب های ساحلی سازمان حفاظت محیط زیست به خبرنگار علمی ایرنا گفت: وضعیت سواحل شمالی کشور خوب نیست و دیگر عرصه ساحلی در دریای خزر باقی نمانده است.

 

** خط ساحلی دریای خزر در تصرف نهادهای مختلف

 

وی افزود: 80 تا 85 درصد خط ساحلی در شمال کشور توسط مردم، دستگاه ها، نهادهای دولتی و شرکت ها تصرف شده اشغال کرده است.

 

فداکار ادامه داد: براساس قانون، نحوه مدیریت خط ساحلی و حتی حریم های مختلف این عرصه ها و چگونگی فعالیت در آنها مشخص شده است؛ وقتی حریم 60 متری تعیین می شود یعنی اینکه نباید در این حریم هیچ فعالیتی صورت گیرد مگر اینکه مورد نیاز باشد و برای اخذ مجوز آن نیز باید مراحل قانونی خاصی طی شود.
وی گفت: در 30 تا 40 سال اخیر خط ساحلی دریای خزر به طور کامل اشغال شده و فقط بخش هایی از آن آزاد و شرایط طبیعی خود را حفظ کرده است؛ این بخش در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد.

 

این مقام مسئول افزود: به عنوان نمونه سواحل میانکاله در استان گلستان تنها بخش دست نخورده خزر است که می توان اکوسیستم های بکر خزری را در آنجا دید؛ در هیچ جای دیگر چنین ساحل آزادی را نخواهید دید؛ همچنین پارک ملی بوجاق در مصب سفید رود در استان گیلان نیز ساحل دست نخورده ای دارد.

 

** سواحل جنوب در خطر توسعه دریا محور

 

فداکار درباره وضعیت سواحل جنوب کشور نیز گفت: در خلیج فارس و دریای عمان عرصه زیادی از خط ساحلی اشغال نشده اما نگرانی این است که با توجه به مطرح شدن توسعه دریا، محور تصرف خط ساحلی به نام ها و کاربری های مختلف مانند استقرار صنایع، مناطق آزاد، مناطق ویژه اقتصادی با پوشش سازمان های مختلف است.

 

وی به پیشنهاد ایجاد سازمان توسعه مکران اشاره کرد و افزود: به استناد مواد قانونی که در احکام دایمی برنامه ششم توسعه آمده باید همه سواحل مکران به سازمان توسعه مکران واگذار شود؛ بنابراین خط ساحلی از شهرستان میناب تا گواتر در استان سیستان و بلوچستان در اختیار این سازمان قرار خواهد گرفت؛ نکته مهم اینکه این سازمان نیز مانند سازمان مناطق آزاد مدیریت خواهد شد.

 

مدیر دفتر سواحل و تالاب های ساحلی سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرد: تشکیل سازمان توسعه سواحل مکران در حال طی کردن مراحل قانونی است که امیدواریم با نهایی شدن، در حفظ و حراست خط ساحلی مطابق با طرح جامع توسعه مکران پیش رود و رویکردهای محیط زیستی و توسعه پایدار را در سواحل پیاده کنند.

 

فداکار گفت: خط ساحلی در خلیج فارس حتی مناطق کم عمق جزر و مدی، توسط صنعت، مناطق مسکونی و شهری اشغال شده و بخش هایی که در اختیار بهره برداران قرار گرفته معیارهای محیط زیستی در آن رعایت نمی شود.

 

وی افزود: به عنوان نمونه استحصال سواحل در مقیاس وسیع و گاها بالای یک هزار و 2 هزار هکتار صورت می گیرد؛ حتی استحصال در خورها و مناطق حساس ساحلی مانند خور موسی در شهرستان ماهشهر که صنعت در آن مستقر شده، زیاد است.

 

** صنایع در پس کرانه مستقر شوند

 

فداکار ادامه داد: در حالی که این فعالیت ها می تواند در پس کرانه مستقر شود و سپس دسترسی به ساحل را به روش های مختلف برای خود فراهم کنند اما تصور این است که خط ساحلی جنوب به علت نداشتن تنوع زیستی در بخش خشکی، هیچ ارزشی ندارد از این رو انواع کاربری ها را برای آن تعریف می کنند در حالی که اینگونه نیست.

 

وی تاکید کرد:سواحل خلیج فارس و دریای عمان در بخش دریایی و ساحلی اکوسیستم های حساس و متنوعی دارند که باید حفظ شوند؛ در واقع ثروت ملی است و نباید دستکاری شود؛ کما اینکه راهکارهای دیگری نیز برای استفاده از ساحل وجود دارد.

 

مدیر دفتر سواحل و تالاب های ساحلی سازمان حفاظت محیط زیست اظهار داشت: زمانی که امکان استقرار در پس کرانه وجود دارد بهتر است خط ساحلی را آزاد بگذاریم؛ می توان یک حریم برای آن در نظر گرفت و توسعه را از یک منطقه جانمایی کرد؛ البته این اتفاق در کشور نمی افتد و از هر جا که بخواهند توسعه را انجام می دهند.

 

** اقدامات سازمان محیط زیست برای حفظ سواحل

 

وی گفت: از سال 1384 که معاونت دریایی سازمان حفاظت محیط زیست تشکیل شد، دفتر مدیریت سواحل و تالاب های ساحلی را نیز تاسیس کردند که پهنه بندی سواحل و تعیین کاربری آنها یکی از وظایف این دفتر تعیین شد؛ بر این اساس پهنه بندی فضایی سواحل مکران انجام و انواع کاربری هایی که می توانند در آن خط ساحلی مستقر شوند مشخص و جانمایی شد.

 

فداکار افزود: همچنین سازمان محیط زیست قانون حفاظت و احیای تالاب ها را به تصویب مجلس شورای اسلامی رساند و اکنون درصدد تهیه آیین نامه اجرایی این قانون است؛ این قانون همه عرصه های تالابی کشور از جمله عرصه های تالاب های ساحلی که بخش زیادی از مناطق کم عمق ساحلی دریاها را شامل می شود می تواند تحت پوشش قرار دهد.

 

وی ادامه داد: همچنین باید قوانین و مقررات بالاسری داشته باشد و اختیار را به محیط زیست بدهد تا بتواند به نحوی کاربری ها را در خط ساحلی مدیریت کند.

 

این مقام مسئول به اقدامات فرابخشی در این زمینه نیز اشاره کرد و گفت: در این بخش با سازمان های مختلف دریایی از جمله سازمان بنادر و کشتیرانی در زمینه طرح مدیریت یکپارچه سواحل کشور با هدف شکل گیری و اجرای مناسب آن همکاری های تنگاتنگی داشتیم.

 

فداکار اظهار داشت: شاید مشکل اساسی در سال های اخیر این بود که قوانین مرتبط با ساحل در حوزه اختیارات سازمان محیط زیست نبود؛ به طور نمونه قانون اراضی مستحدثات ساحلی که عرصه های ساحلی را تعیین تکلیف می کند در بخش واگذاری اراضی، برخورد قضایی و مدیریت عرصه خط ساحلی، متولی آن سازمان جنگل ها مراتع و آبخیزداری کشور و بخش حریم 60 متری خط ساحلی دریاها در اختیار وزارت نیرو است.

 

** سازمان محیط زیست اجازه دخل و تصرف را در عرصه های تحت پوشش نمی دهد

 

وی گفت: نیاز است بسیار منسجم تر عمل شود چون عرصه های ساحلی بین دو اکوسیستم بزرگ دریا و خشکی قرار دارند و از هر دو طرف به آنها انرژی وارد می شود؛ از این رو اکوسیستم های شکننده ای هستند و باید مدیریت مناسب در آنها صورت گیرد که امیدواریم این اتفاق در راستای اقدامات سازمان های مختلف رخ دهد.

 

فداکار تاکید کرد: براساس قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست، آن بخش هایی از سواحل و دریا که تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارند، سازمان به طور مستقیم اجازه دخل و تصرف و هیچ فعالیتی را در آنها نمی دهد مگر اینکه توجیهاتی داشته باشد یا ضرورت خاصی احساس شود که در این صورت، بررسی های بسیار متنوع و مختلفی صورت می گیرد و مدیریت مناسب در آن اعمال می شود.

 

وی افزود: مدیریت مناطق حفاظت شده حرا، پارک ملی نایبند در بوشهر، پارک ملی دریایی بوچاق در استان گیلان، پناهگاه حیات وحش میانکاله و خلیج گرگان به طور کامل به سازمان محیط زیست داده شده است؛ در واقع این سازمان قائم مقام تمام دستگاه ها در مدیریت این مناطق است.

 

فداکار ادامه داد: مناطق دیگر آزاد محسوب می شوند یعنی خارج از مرز مناطق حفاظت شده اند؛ البته چون اکوسیستم های ساحلی زیست بوم به حساب می آیند از این رو اگر تخریبی در خط ساحلی صورت گیرد سازمان محیط زیست می تواند پیگیری و اقدام کند.

 

به گفته وی، برای اجرای بهتر نیاز است این قانون شفاف تر شود تا بتواند مناطق آزاد ساحلی را از نظر کاربری ها و دخل و تصرفات، تحت پوشش خود قرار دهد.

 

** مقایسه سواحل جنوبی ایران با دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس و دریای عمان

 

مدیر دفتر سواحل و تالاب های ساحلی سازمان حفاظت محیط زیست به مقایسه سواحل خلیج فارس و دریای عمان در ایران و سایر کشورهای حاشیه این حوضه های آبی پرداخت و گفت: مدیریت این سواحل در کشورهای دیگر مناسبتر از ایران است؛ به عنوان نمونه در سواحل عمان هیچ دخل و تصرفی صورت نگرفته است و این مناطق به خوبی مدیریت می شود.

 

وی افزود: شاید بحرین و قطر به دلیل کمبود عرصه و نداشتن پس کرانه زیاد مجبور به ساخت جزایر مصنوعی شدند اما در ساخت آنها نیز همه معیارهای محیط زیستی را رعایت کردند و حتی بعد از ساخت نیز به طور مداوم نظارت های محیط زیستی را انجام می دهند؛ همچنین مدیریت سواحل در کشورهای امارات و کویت نیز بسیار مناسب است.

 

فداکار ادامه داد: اجرای پروژه جزایر مصنوعی در کشورهای حاشیه خلیج فارس به هیچ عنوان قابل مقایسه با پروژه های ساحلی کشور ما نیست؛ به عنوان نمونه در عسلویه سواحل از بین رفته است چون در اجرای این پروژه هیچ معیار محیط زیستی رعایت نشده است.

 

** مقایسه سواحل خزری با دیگر کشورهای حاشیه

 

وی به مقایسه وضعیت ساحل خزر در ایران با دیگر کشورهای حاشیه آن اشاره کرد و گفت: در سواحل خزر نیز ایران نسبت به دیگر کشورهای حاشیه آن بیشترین دخل و تصرف را داشته است؛ البته شاید دلیل آن ویژگی های خط ساحلی خزر در ایران نسبت به کشورهای همسایه بوده که از نظر تنوع و تراکم اکوسیستم ها بسیار مناسب تر و زیباتر اما در مقابل، مدیریت آن نیز بسیار بد بوده است.

 

مدیر دفتر سواحل و تالاب های ساحلی سازمان حفاظت محیط زیست افزود: خط ساحلی ایران در حاشیه دریای خزر به علت نزدیک بودن به جنگل از زیبایی خاصی برخوردار است اما مدیریت بسیار ضعیفی دارد؛ هیچ عرصه آزادی باقی نگذاشتیم در حالی که ترکمنستان، قزاقستان، روسیه و جمهوری آذربایجان این موارد را بیشتر رعایت کرده و سواحل آزاد زیادی دارند که به خوبی مدیریت می شود.

 

 

منبع :

 

 

خبرگزاری ایرنا

 

 

 

 

لانه خفاش‌های غارنشین را در غرب کشور، ۵۰ میلیون تومان می‌خرند

 

 

لانه خفاش‌های غارنشین را در غرب کشور، ۵۰ میلیون تومان می‌خرند :

 

 

سوداگران به جان «خفاش‌ها» در غارهای زنجان، کرمانشاه و کردستان افتاده اند تا آفت به جان زمین‌های کشاورزی و باغ‌های این استان‌ها بیفتد. سوداگران از زمستان گذشته به جان خفاش‌های غارهای معروفی چون سهولان و... افتاده بودند اما خط و نشان کشیدن محیط زیست شهرستان مهاباد و اطلاع‌رسانی فعالان این حوزه به جایی نرسید تا دیروز که سازمان حفاظت محیط زیست هم وارد ماجرا شد.

 

 

«طاهره افتخاری» مدیر کل دفتر موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی سازمان حفاظت محیط زیست می‌گوید: «نشر و اشاعه اکاذیب و مطالب غیرعلمی در مورد خواص درمانی و ارزش لانه این حیوانات، یک موج مخرب و بی‌نتیجه در بین سودجویان و افراد ناآگاه ایجاد کرده که منجر به هجوم و ورود آنها به محل‌های زندگی این حیوانات شده.» به گفته افتخاری این امر باعث تخریب زیستگاه، بر هم زدن امنیت آن و ایجاد استرس بویژه در فصل زادآوری و ترک و رها کردن بچه‌ها توسط خفاش‌ها شده. او از پیگرد قانونی مسببان تهدید خفاش‌های ایران خبر می‌دهد.

 

 

«فرحناز آذین» رئیس گروه جانوری موزه تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی هم می‌گوید از 50 گونه خفاش موجود در ایران تنها یک گونه «میوه‌خوار» است و مابقی گیاهخوار. به گفته او خاصیت درمانی لانه خفاش‌ها به خفاش‌های ومپایر یا خون آشام برمی گردد که جغرافیای محل زندگی آنها امریکاست نه ایران!

 

 

این گزارش حاکی است تبلیغ تخریب لانه خفاش‌ها به فضای مجازی هم کشیده و تبلیغ‌کنندگان مدعی شده‌اند که لانه خفاش‌ها را تا 50 میلیون تومان خرید و فروش می‌کنند. اما به گفته «واحد جمشیدون» فعال حوزه محیط زیست و عضو انجمن دفاع از حقوق حیوانات «کانی به رازان» گونه خفاش‌های شناخته شده در این منطقه لانه‌سازی نمی‌کنند و به‌نظر می‌رسد سوداگران لانه پرندگان دیگر را به جای خفاش‌ها به متقاضیان می‌فروشند.

 

 

«فاروق سخنور» رئیس اداره حفاظت محیط زیست مهاباد اعتقاد دارد که فیلم‌های جعلی انتشار یافته در فضای مجازی باعث شده تا برخی به این نتیجه برسند که ماده‌ای خاص در لانه خفاش‌هاست. او می‌گوید:«کلاهبرداران با انتشار فیلمی جعلی و ارائه اطلاعات غلط سعی دارند از حس کنجکاوی برخی افراد ساده لوح استفاده کنند و با دروغ قیمتی بودن لانه این خفاش‌ها، آنها را در دام بیندازند تا مبالغی هنگفت را به امید سود بیشتر به آنها بپردازند.»

 

 

او لانه‌هایی راکه به فروش می‌رسد دست‌ساز می‌داند و تأکید می‌کند که خفاش‌ها هیچ گونه «لانه سازی» ندارند. به گفته سخنور، خفاش‌ها از سقف آویزان می‌شوند درحالی که سرشان پایین است و شایعه مواد مایع جمع شده در لانه آنها کاملاً کذب و برای گمراهی و فریب است. با وجود این «یوسف محمودزاده» مدیر مجموعه تفریحی، گردشگری غارسهولان مهاباد می‌گوید: روزانه بیش از 10 نفر به‌دنبال لانه خفاش‌ها به غار سهولان می‌آیند که با برخورد کارکنان غار مواجه می‌شوند.

 

 

اعضای انجمن دفاع از حقوق حیوانات «کانی به رازان» هم می‌گویند:«این شایعه باعث شده تا غارتگران زیادی برای کشف و دستیابی به زیستگاه خفاش‌ها هجوم ببرند.»«سیدرضا مافی»مدیر رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان طارم هم از حضور سوداگران در غارها و زیستگاه خفاش‌های این شهر زنجانی خبر می‌دهد و می‌گوید: «با تخریب‌کنندگان زیستگاه خفاش‌ها برخورد جدی خواهد شد.» مافی، خفاش‌ها را از عوامل مهم و مفید برای کشاورزی می‌داند و می‌گوید:«این پرندگان با خوردن آفات محصولات کشاورزی، از نابودی آنها جلوگیری می‌کنند.»

 

 

خفاش‌ها با پایین نگه داشتن تعداد حشرات، نقش مهمی در کنترل آفات مزارع، باغ‌ها و حشرات مزاحم برای انسان دارند. برخی از آنها نیز در گرده افشانی و انتشار بذر نقش دارند ﻭ با این کار به ترمیم پوشش‌هاﻯ گیاهى و ﺍحیاﻯ جنگل‌ها کمک می‌کنند. بنابراین با توجه به نقش اکولوژیک بسیار مهم این گونه‌ها در سیستم‌های حیاتی، حفاظت و مدیریت این گونه‌ها بسیار حائز اهمیت است.

 

 

پیش از این «جواد نظام‌دوست» رئیس هیأت مدیره‌ انجمن غارنوردان و غارشناسان ایران گفته بود: «تداخل انسان و ساخت و ساز در غارها از جمله سهولان به منظور ورود آسانتر گردشگر به آنها به کاهش جمعیت قابل توجهی از خفاش‌ها منجر شده و آفت را به جان مزارع کشاورزی و باغ‌ها انداخته است.» به‌نظر می‌رسد با سوداگری جدید، علاوه بر به خطر انداختن کلونی خفاش‌ها، باید منتظر خسارت جدیدی به زمین‌های کشاورزان و باغ‌ها و تنوع زیستی استان‌های مورد هجوم سوداگران بود.

 

 

منبع :

 

 

خبر انلاین

 

 

به مناسبت روز گونه های در معرض انقراض Endangered Species Day

 

 

به مناسبت روز گونه های در معرض انقراض Endangered Species Day :

 

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew) : روز گونه های در معرض خطر برای همه مردم جهان ساله فرصتی است به منظور یادگیری در مورد اهمیت حفاظت از گونه های در معرض خطر و اقدامات روزمره ای که آنها می توانند برای کمک به حفاظت از آنها انجام دهند.

 

 

 

 

فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت IUCN شامل ۸۷ هزار و ۹۶۷ گونه است که ۲۵ هزار و ۶۲ مورد از آنها در معرض خطر انقراض قرار دارند.

 

 

تخریب زیستگاه، تغییرات آب و هوایی، قاچاق و شکار و صید غیر قانونی مهمترین عوامل انقراض گونه های گیاهی و جانوری در جهان به شمار می روند.

 

 

منبع :

 

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew)

 

 

 

 

میراث طبیعی جنگل های هیرکانی ایران در آستانه ثبت جهانی

 

 

میراث طبیعی جنگل های هیرکانی ایران در آستانه ثبت جهانی :

 

 

 

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew) : هشتمین نشست هماهنگی ثبت جهانی جنگل های هیرکانی با حضور معاون میراث فرهنگی کشور، نماینده هیات مدیره بنیاد سوکو از کشور آلمان، مدیران کل منابع طبیعی و آبخیزداری وحفاظت محیط زیست گلستان، کارشناسان کشوری منابع طبیعی و استانهای گیلان و مازندران در گرگان در حال برگزاری است.

 

 

روز پنجشنبه هفته جاری شرکت کنندگان در این نشست از سایت‌های جنگلی استان گلستان شامل پارک ملی گلستان، جهان‌نما، جنگل ابر و افراتخته دیدن می کنند.

 

 

معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگیٍ، صنایع دستی و گردشگری در این باره گفت: پرونده ثبت جهانی جنگل های هیرکانی به مراحل خوبی رسیده و این مهم با همراهی استان های گلستان، مازندران و گیلان در حال پیگیری است.

 

 

محمد حسن طالبیان اظهار امیدواری کرد که یک صدا و یک دل این اقدام مهم در آینده نزدیک به نتیجه برسد.

 

 

برای ثبت جهانی این جنگل های منحصربه فرد، ۱۳ نقطه با وسعت ۱۵۰ هزار هکتار با توجه به تنوع حیات وحش، حفاظت و پوشش گیاهی، تنوع زیستی و ارتفاع مناسب انتخاب شده است.

 

 

این نقاط شامل پارک ملی گلستان، جنگل افرا افراتخته، جهان نما، بولای دودانگه و چهاردانگه، جنگل الیمستان هراز در آمل، جنگل واز با درختان سرخدار، حوزه کجور، چهارباغ چالوس، جنگل خشک داران، گچ رودخان، سیاه رودبار و منطقه حفاظت شده لیسار است.

 

 

 

 

جنگل های هیرکانی واقع در شمال ایران به مساحت ۲ میلیون و ۱۲۵ هزار هکتار و با قدمت ۴۰ میلیون سال نمادی از فسیل های زنده ای است که ثبت جهانی آن به حفظ و احیای این میراث طبیعی کمک موثری می کند.

 

 

از عرصه های جنگل های هیرکانی که در ساحل جنوبی خزر و به عبارتی در شمال ایران گسترده شده سهم استان مازندران ۵۳ درصد، گیلان ۲۶ درصد و گلستان ۲۱ درصد است.

 

 

این جنگل ها از آستارا در گیلان تا گلیداغ در شرق گلستان به طول ۸۰۰ کیلومتر و با عرض ۲۰ تا ۷۰ کیلومتر گسترده است و با توجه به ارزش طبیعی، قدمت و وسعت زیاد؛ ویژگی های ثبت به عنوان میراث طبیعی جهان را دارد.

 

 

گسترش عمومی جنگل های شمال از سطح دریا شروع و تا ارتفاع حداکثر ۲۸۰۰ متر ادامه دارد، جنگل های هیرکانی متراکم ترین ناحیه جنگلی کشور است.

 

 

در اهمیت این جنگل ها، پروفسور ‘هانس کناپ ‘ جنگل شناس آلمانی گفت: درختان پهن برگ جنگل های واقع در شمال ایران در جهان نمونه ندارد.

 

 

وی که به نمایندگی از بنیاد سوکو آلمان یکی از شرکای تدوین معرفی نامه ثبت جنگل های هیرکانی ایران در فهرست میراث طبیعی جهان است، افزود: در اولین سرکشی از جنگل های هیرکانی در ۱۹ سال پیش به این نتیجه رسیدم که یکی از راههای حفظ این جنگل با ارزش جهان ؛ ثبت آن در فهرست میراث طبیعی یونسکو است.

 

 

پروفسور کناپ اضافه کرد که تلاش ها برای ثبت جهانی جنگل های هیرکانی شمال ایران از سال ۱۳۹۵ آغاز شده است.

 

 

هیرکان نام گرگان به زبان یونانی است، گفته می شود نام ورکان در کتیبه های به جا مانده از دوران هخامنشی نیز اشاره به جنگل های هیرکانی داشته و اثباتی بر قدمت آن است.

 

منبع :

 

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew)

 

 

 

به مناسبت روز جهانی پرندگان مهاجر / برای حفاظت از پرندگان مهاجر همصدا شویم

 

 

به مناسبت روز جهانی پرندگان مهاجر / برای حفاظت از پرندگان مهاجر همصدا شویم :

 

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew) : روز جهانی پرندگان مهاجر، مناسبتی است که از سال ۲۰۰۶ توسط دو نهاد بین المللی فعال در زمینه حیات وحش یعنی کنوانسیون حفاظت از گونه های مهاجر وحشی (CMS) و تفاهم نامه همکاری حفاظت از پرندگان مهاجر آبی آفریقا و اوراسیا (AEWA)  و با هدف جلب توجه همگان به موضوع حفاظت از پرندگان مهاجر و زیستگاه هایشان ترتیب داده شده است.

 

 

برنامه های مرتبط با این مناسبت هر ساله طی دو روز در ماه می میلادی مطابق به طور هماهنگ در جهان به اجرا درمی آید.

 

 

مراسم روز جهانی پرندگان مهاجر در سال جاری، در روزهای ۱۹ و ۲۰ اردیبهشت ماه برگزار می شود.

 

 

شعار روز جهانی پرندگان مهاجر در سال جاری Unifying our Voices for Bird Conservation ، یعنی برای حفاظت از پرندگان مهاجر همصدا شویم، انتخاب شده است.

 

 

سال ۲۰۱۸ یک دوره انتقال مهم در تاریخ روز جهانی پرنده مهاجر است. روز جهانی پرندگان مهاجر به عنوان یک پلت فرم جدید، تلاش های جهانی را برای تقویت آموزش و آگاهی رسانی در مورد نیاز به حفاظت از پرندگان مهاجر و زیستگاه های آنها در همه سطوح مختلف، در جهان متحد می کند.

 

 

 

 

منبع :

 

پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران (iew)