حذف گازهای CFC تنها راه حفظ لایه ازون

 

 

 

گری لوییس مطرح کرد؛

 

 

حذف گازهای CFC تنها راه حفظ لایه ازون :

 

 

نماینده مقیم سازمان ملل در تهران گفت: کشورهای عضو پروتکل مونترال اخیرا در رواندا گرد هم آمدند و برای حذف گازهای CFC به تفاهم رسیدند.

 

 

به گزارش خبرنگار حوزه محیط زیست گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان ؛ گری لوییس نماینده مقیم سازمان ملل در تهران در مراسم سی‌امین سالگرد پروتکل مونترال و روز حفاظت از لایه ازون که امروز(یکشنبه) برگزار شد، با اشاره به اینکه ایران از سال 1990 تاکنون به تعهدات خود برای حفظ لایه ازون پایبند بوده است، اظهار داشت: همکاری دفاتر مختلف سازمان ملل با پروژه حفاظت از لایه ازون از سال 2012 آغاز شد که در این پروژه دولت ایران متعهد شد تا سال 2015 تا 15 درصد از میزان واردات گازهای مخرب لایه ازون و انتشار آن ها بکاهد.

 

 

 

 

 

وی با بیان اینکه تمرکز بر روی هیدروکلرکربن‌ها خواهد بود، گفت: کشورهای عضو پروتکل مونترال اخیرا در رواندا گرد هم آمدند و برای حذف گازهای CFC به تفاهم رسیدند، در این راستا از دولت ایران درخواست داریم که به این پروتکل جدید ملحق شود.

 

 

گری لوییس با تاکید بر اینکه پروژه اول موفق بوده و برای آغاز فاز دوم حفاظت از لایه ازون باید به فاز اول توجه کرد، گفت: تا پایان امسال فاز دوم پروژه امضا خواهد شد و  به‌ زودی اجرا می‌شود. امیدواریم سازمان محیط زیست همکاری خود را با سازمان ملل ادامه دهد.

 

 

وی در ادامه فزود: پروتکل مونترال یکی از موفق‌ترین پیمان‌های جهانی در حوزه محیط زیست است. این پروتکل توانسته 100درصد مواد مخرب لایه ازون را کاهش دهد که این باعث ضخیم شدن این لایه شده است و این اتفاق کره زمین را از تشعشعات خورشید حفظ می‌کند.

 

 

نماینده سازمان ملل در تهران با بیان اینکه توافقنامه همکاری سازمان ملل با ایران با عنوان سند پشتیبانی توسعه سازمان ملل در ایران شناخته می‌شود، گفت: این توافق‌نامه در چهار حوزه محیط زیست، بهداشت، اقتصاد مقاومتی و کنترل مواد مخدر است. در حوزه محیط زیست روی دو موضوع مدیریت یکپارچه منابع طبیعی و اقتصاد کم کربن تمرکز داریم و 18 آژانس سازمان ملل در ایران در جهت تحقق این محورها فعالیت می‌کنند.

 

 

گری لوییس گفت: امیدواریم ایران با اجرای طرح‌های بین‌المللی محیط زیست همکاری کند.

 

 

منبع :

 

 

باشگاه خبرنگاران جوان

 

 

 

دوگونگ‌ها در ایران وضعیت مناسبی ندارند/ گاو دریایی تنها گونه پستاندار دریای عمان در حال انقراض است

 

 

دوگونگ‌ها در ایران وضعیت مناسبی ندارند/ گاو دریایی تنها گونه پستاندار دریای عمان در حال انقراض است :

 

 

گاوهای دریایی آب‌های خلیج فارس و دریای عمان طی سال‌های اخیر بسیار کمیاب شده‌ و با ادامه این روند در معرض نابودی و انقراض قرار می‌گیرند.

 

 

به گزارش حوزه محیط زیست گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان ؛ سفری کنیم به جنوبی ترین قسمت کشورمان، جایی که جنگل‌ها و جزایر زیبایی در آن نهفته است. قسمتی از دل دریای عمان و خلیج فارس، خلیجی که میزبان هزاران و یا شاید میلیون‌ها گونه دریایی و آبزی است.

 

 

 



محیط زیست دریایی و تنوع زیستی موجود در آن در کشور ما همواره نسبت به محیط طبیعی و انسانی کمتر مورد توجه بوده است. با وجود تنوع و ارزشمندی گونه ها از جمله گاوهای دریایی و آبزیان در جنوب کشور، اما تاکنون مطالعات و طرح های حفاظتی چندانی بر روی آن ها صورت نگرفته است.

 



منطقه حفاظت شده حرا در تنگه خوران در غرب جزیره قشم، منطقه حفاظت شده مند در بوشهر و خلیج گواتر دریای عمان از جمله مناطقی هستند که گونه هایی همچون گاو دریایی در آن ها مشاهده شده است.

 

 

بیوگرافی گاو دریایی

 

 

گاوهای دریایی با نام علمی Dugong پستانداران آبزی و بزرگی هستند که شباهت زیادی به فک ها دارند. گاو های دریایی دارای جثه‌ استوانه‌ای شکل و دارای پوستی صاف و ضخیم هستند و سطح بدن آن ها بدون مو و صیقلی است. فقط موهای نازک و کوتاهی در پهلوها و دم و موهای کلفت در دو طرف لب این جانوار دیده می شود. دریچه های سوراخ بینی با حاشیه مواج در بالای خرطوم جانور وجود دارد.بالغین این گونه 10 تا 14 دندان دارند که دندان های آسیاب آن ها فاقد ریشه، بدون مینا و گرد هستند.گاوهای دریایی نر دارای 2 دندان نیش بزرگ هستند که چون زیر لب های گوشتی حیوان قرار دارند به سختی دیده می شوند. حداکثر اندازه این گونه پستاندار 3/3 متر و حداقل وزن گونه بالغ بر 400 کیلوگرم است. نوزاد گاو دریایی بین یک تا 5/1 متر طول و حدود 20 کیلوگرم وزن دارد.

 



این جانور بسیار کم رو و منزویست و بیشتر اوقاتش را در کف آب دراز می کشد و برای تنفس به سطح آب می آید. این پستاندار دریایی گیاهخوار است و در مناطق شنی،گیاهان و علف های دریایی را با پوزه اش از ریشه خارج می کند و پس از تکان دادن و دور کردن شن ها و رسوب ها آن‌ها را می خورد.

 



فاصله بین بارداری این گونه 3 تا 4 سال است، این در صورتی است که وضعیت غذایی و محیطی آن در شرایط مطلوبی باشد، این کندی تولید مثل حاکی از حساسیت بالای این حیوان نادر به محیط خود است که بعد از به دنیا آمدن نوزاد، پدر و مادر با هم از آن مراقبت می کنند. طول عمر گاوهای دریایی حدود 70 سال است و تولید مثل این جاندار در تمام فصول سال صورت می گیرد. این گونه تک زا است و مدت بارداری آن حدود 11 ماه است.

 

 

دریای عمان با ارزش ترین دریا از لحاظ تنوع زیستی

 

 

به جرأت می توان گفت که دریای عمان از بابت تنوع زیستی مهم‌ترین و ارزنده ترین دریا برای ایران محسوب می شود و به علت همجواری با اقیانوس هند از تنوع زیستی بی نظیری برخوردار است و به علت وجود جنگل های حرا در این دریا مهم‌ترین زیستگاه برای انواع جانوران خشکی و آبزی است که براساس برآورد پژوهشگران مجموعه UNEP با همان برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، تعداد دوگونگ های خلیج فارس  5700 مورد تخمین زده شده که این به آن معناست که بزرگترین جمعیت دوگونگ ها در این مناطق زیست می کنند.

 

 

دکترنبوی اولین شاهد لاشه گاو دریایی

 

 

اولین بار لاشه این گونه در سواحل خورموسی در استان خوزستان در سال 1363 مشاهده شد، اما پس از آن تا مهرماه سال 1391 هیچ نشانه ای از وجود گاو دریایی در آب های جنوب کشور بدست نیامد.

 

 

کمبود امکانات عامل اطلاع نداشتن از وضعیت جمعیتی گاو های دریایی است

 

 

گاوهای دریایی در آب های خلیج فارس و دریای عمان طی سال های اخیر بسیار کمیاب شده اند و با ادامه روند فعلی این گونه نیز در سال های آینده رو به انقراض می رود.

 


این گونه بیشتر در آب های کم عمق خلیج فارس و دریای عمان زیست می کند و احتمال وجود این پستاندار در آب‌های سواحل چابهار، خلیج گواتر، سواحل پسابند و بریس بیشتر است.

 

 

در حال حاضر قوانین سختگیرانه برای حمایت از این پستاندار آبزی وجود دارد که متاسفانه به اندازه کافی از این گونه حمایت نمی شود.

 

 

تحقیقات در خصوص وضعیت زیستگاه جمعیت و پراکنش گاوهای دریایی در آب های ساحلی بریس و خلیج گواتر توسط کارشناسان محیط دریایی استان سیستان و بلوچستان صورت گرفته است، اما به دلیل عدم وجود امکانات و تجهیزات مناسب گشت و کنترل دریایی و نیروی متخصص و اجرایی به درستی از وضعیت جمعیتی این جاندار اطلاعی در دست نیست و گاهی آماری که اعلام می شود تخمینی بوده و کمکی به وضعیت زیستی و حفاظت این حیوان نمی کند.

 

 

اشرف علی حسینی، رئیس اداره محیط زیست چابهار، ابعاد دیگری از این مساله را مطرح می کند: در بحث محیط زیست دریایی، کمبود امکانات مساله اصلی است. طول نوار ساحلی ما حدود ۵۵۰ کیلومترمربع است، منتهی تجهیزات مناسب برای حفاظت نداریم. کمبود نیرو نیز یکی از مشکلات جدی است. در بحث حفاظت از پستانداران دریایی از جمله گاوهای دریایی در عین اینکه تجهیزات ویژه و اختصاصی لازم است، به نیروی آموزش دیده هم نیاز داریم. به عنوان مثال ما به شناورهایی نیاز داریم که بتوانند در محدوده خاصی تردد داشته باشند.

 

 

40 درصد گاو دریایی در آب های شیخ های عرب

 

 

حدود 40 درصد  جمعیت گاوهای دریایی در آب های ابوظبی یکی از شیخ نشین های امارات متحده عربی گزارش شده است و همین مساله باعث شده تلاش های جهانی برای حفاظت از گاوهای دریایی در این مناطق بیشتر شود.

 

 

گاودریایی در فهرست آسیب پذیراتحادیه بین المللی

 

 

بر اساس آخرین ارزیابی های انجام شده در سال 1388 گاوهای دریایی در رده آسیب پذیر فهرست سرخ اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی جای گرفتند که این مساله نشان می دهد  این گونه در حیات وحش در حال انقراض است.

 

 

برنامه حفاظت از گاوهای دریایی کنوانسیون بن، دوگونگ ها را در پیوست شماره دو خود قرار داده است و فعالیت بین المللی که به منظور حفاظت از این گونه انجام می شود، قطعا می تواند برای حفظ جمعیت آن‌ها موثر باشد. اما فعالیت مشارکتی شامل کل قلمرو مهاجرتی این گونه می شود. نشست های بین المللی که در سال های گذشته انجام شد، دقیقا به منظور تبین طرح های مدیریتی و برای حفاظت هر چه بهتر از این گونه بود.

 

 

مهم‌ترین خطراتی که گاو دریایی را تهدید می‌کند

 

 

کاهش منابع غذایی به دلیل آلودگی آب ها توسط فاضلاب، مواد شوینده، ایجاد تاسیسات نمک زدایی آب دریا و دیگر عوامل آلوده کننده آب، آلودگی بی رویه آب ها، گسترش بنادر، ایجاد اسکله ها، احداث جزایر مصنوعی، تردد شناورها و کشتی ها و برخورد آن ها با گاوهای دریایی در هنگام حرکت و به دام افتادن در تورهای صیادان از جمله مهم‌ترین خطراتی هستند که این گونه دریایی را در خلیج فارس و دریایی عمان تهدید می کنند. وضعیت این گونه در فهرست اتحادیه جهانی حفاظت (IUCN) در طبقه آسیب پذیر (VU) قرار دارد.

 

 

منبع :

 

 

باشگاه خبرنگاران جوان

 

 

 

بریتانیایی‌ها ششمین نیروگاه‌ خورشیدی بزرگ جهان را در ایران می‌سازند

 

 

 

بریتانیایی‌ها ششمین نیروگاه‌ خورشیدی بزرگ جهان را در ایران می‌سازند :

 

 

روز گذشته سفیر ایران در لندن از امضای قرارداد نیروگاه بزرگ خورشیدی خبر داده بود.

 

 

یک شرکت بریتانیایی می‌خواهد یکی از برزگترین نیروگاه‌های انرژی خورشیدی جهان را در ایران بسازد.

 

 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ شرکت بریتانیایی کوئرکس برای ساخت یک نیروگاه خورشیدی در ایران بیش از نیم میلیارد یورو هزینه کند، ساخت این نیروگاه از نیمه اول سال 2018 شروع می‌شود.

 

 

 

 

قرار است این نیروگاه 600 مگاواتی در مناطق مرکزی ایران ساخته شود و بعد از پروژه‌های 1.5 گیگاواتی هند و چین تبدیل به ششمین نیروگاه خورشیدی بزرگ جهان شود.

 

 

دیگو بیاسی مدیرعامل این شرکت که پیش از این سابقه در پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر در اروپا را دارد در رابطه با این این پروژه گفت: « این پروژه‌ای برای منافع ملی است به همین دلیل از ما حمایت خاصی می‌شود، در واقع سرمایه گذاران زیادی از ما حمایت می‌کردند و ما تصمیم گرفتیم به جای اجرای چند پروژه کوچک، یک پروژه را اجرا کنیم.

 

 

شرکت کوئرکس در سال 2010 تاسیس شده و حدود 40 نیروگاه انرژی تجدیدپذیر در  اروپا ساخته است، اما پروژه ایران اولین پروژه‌ی غیر اروپلیی این شرکت است، به گفته بیاسی این پروژه به تقاضای مشتری ساخته شده است.

 

 

بر اساس قرارداد شرکت کوئرکس با وزارت نیروی ایران، این شرکت مسئول ساخت، توسعه و عملیت این نیروگاه خورشیدی است.

 

 

قرار است تمام شدن این پروژه 3 سال طول بکشد و هر 6 ماه 100 مگاوات از این نیروگاه خورشیدی به صورت جداگانه کار کند و به شبکه متصل شود تا ریسک سرمایه‌گذاری کاهش پیدا کند.

 

 

ایران کشوری است که به شدت به انرژی گاز طبیعی و نفت متکی است ولی به تازگی مسئله آلودگی هوا باعث شده ایران توجه بیشتری به انرژی‌های تجدیدپذیر کند و تعهد دهد که تا سال 2020 ظرفیت انرژی تجدیدپذیر خود را 5 گیگاوات افزایش دهد.

 

 

بر اساس اطلاعات وزارت نیروی ایران ظرفیت انرژی خورشیدی ایران 53 مگاوات است ولی 76 کشور در ایران توافقاتی را امضا کرده‌اند تا این ظرفیت را 932 مگاوات دیگر افزایش دهند، بعد از لغو تحریم‌ها میزان سرمایه‌گذاری در ایران بیشتر شده است.

 



بیاسی در این باره عنوان کرد: «بازار ایران در سمت مجازش فعال شده است اما در سمت ساخت و ساز هنوز فعال نشده، ما فکر می‌کنیم بعد از این پروژه میزان علاقه‌مندی برای سرمایه‌گذاری در ایران افزایش پیدا کند.»

 



این پروژه از معاهدات سرمایه گذاری دوجانبه بهره‌مند است یعنی با سرمایه‌گذاران خارجی همانطوری برخورد می‌شود که با سرمایه‌گذاران داخلی برخورد شده است. همچنین بیاسی گفت که وزارت نیرو تضمین کرده است که هزینه برق این پرژه هم پرداخت شود.

 



به گفته مدیرعامل کوئرکس این شرکت همچنین تصمیم گرفته است در انجام این پروژه با شرکت ایرانی صانیر همکاری کند و ممگن است تعرفه تشویقی این این پروژه 15 درصد افزایش پیدا کند. بر اساس قوانین رژیم سرمایه‌گذاری ایران اگر از تجهیزات داخلی استفاده شود تعرفه تشویقی می‌تواند تا 30 درصد افزایش پیدا کند.

 



«تغدیه در تعرفه» یا «تعرفه تشویقی» پولی است که وزارت نیرو به تولید کننده برق از انرژی تجدیدپذیر می‌دهد.

 


گفتنی است روز گذشته حمید بعیدی نژاد سفیر ایران در لندن هم از برگزاری مراسم امضای قرارداد ساخت نیروگاه بزرگ خورشیدی 600 مگاواتی خبر داده بود.

 

 

منبع :

 

 

خبر انلاین

 

 

 

زمین هنوز شانس نجات دارد؟/ روند گرم شدن زمین، آهسته‌تر از پیش‌بینی‌های گذشته است

 

 

 

زمین هنوز شانس نجات دارد؟/ روند گرم شدن زمین، آهسته‌تر از پیش‌بینی‌های گذشته است :

 

 

یک دهه قبل از مدلی کامپیوتری استفاده شد که پیش بینی می‌کرد میانگین دمای زمین تا چه اندازه با سرعت به سمت گرم شدن پیش می‌رود. این پیش بینی نشان داد گرمایش زمین به سرعت هر چه تمام‌تر اتفاق می‌افتد.

 

 

 

به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين و به نقل از اينديپندنت، جدیدترین مطالعات نشان داده است روند گرم شدن زمین آهسته‌تر از آنی است که در این مدل پیش بینی شده. این به آن معناست که زمین شانس بهتری برای رسیدن به هدفی دارد که در توافق اقلیمی پاریس مشخص شده است که این موضوع شامل محدود کردن افزایش دما به 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح پیش از عصر صنعتی شدن می‌شود.

 

 

دانشمندان می‌گویند مدل‌های قبلی ممکن است در سمت گرم قرار گرفته باشند از این رو روند گرم شدن زمین می‌تواند با سرعت کمتری از آنچه قبلا پیش بینی شده است پیش برود.

 

 

منبع :

 

 

خبر انلاین

 

 

 

به بهانه روز جهانی حفاظت از لایه ازون؛ ازون سپر حفاظتی میان انسان و پرتو فرابنفش

 

 

به بهانه روز جهانی حفاظت از لایه ازون؛ ازون سپر حفاظتی میان انسان و پرتو فرابنفش :

 

 

ایسنا : لایه ازون با جذب پرتو فرابنفش خورشید، موجب ادامه زندگی روی کره زمین می‌شود و نابودی آن به منزله نابودی حیات انسان‌ها است.

 

 

 

 

لایه ازون یا ازون‌سپهر، درلایه استراتوسفر جو زمین با غلظت بالایی از مولکول ازون قرارداد که در سده اخیر به واسطه فعالیت‌های صنعتی بشر آسیب دیده است.

 

 

در سال ۱۹۸۵نمایندگان ۴۹ کشور در وین، خط مشی جهانی حفاظت از لایه ازون را اتخاذ کردند که با ۲۱ ماده و دو الحاقیه به تصویب کنوانسیون وین رسید. پروتکل مونترال نیز حاصل تلاش حفاظت از لایه ازون است که نمونه‌ای از همکاری‌های بین‌المللی موفق برای حفاظت از زمین شناخته می‌شود.

 

 

تخریب لایه ازون

 

 

لایه ازون می‌تواند در حضور کلر، فلوئور و یا برم تخریب شود که عمدتا به این اتفاق سوراخ شدن لایه ازون گفته می‌شود. این عناصر در برخی ترکیبات پایدار بخصوص کلرو فلوئورو کربن‌ها (CFC) که به وسیله فعالیت نور فرابنفش تجزیه شده‌اند به استراتوسفر راه یافته‌اند.

 

 

ضخامت لایه‌های ازون در نیمکره شمالی در سال، تقریبا ۴ درصد کاهش می‌یابد و حدود ۴.۶درصد از سطح زمین به وسیله لایه ازون پوشیده نمی‌شود که به آن‌ها سوراخ ازونی گفته می‌شود. سوئدی‌ها در ۲۳ ژانویه ۱۹۷۸ اولین مردمانی بودند که مصرف افشانه‌ها را به دلیل صدمه زدن به لایه ازون ممنوع کردند. در دوم آگوست ۲۰۰۳ نیز دانشمندان اعلام کردند که فرسایش لایه ازون به سبب ممنوعیت استفاده از کلرو فلوئورو کربن‌ها در حال کاهش است.

 

 

عاملان تخریب لایه ازون در ایران

 

 

صنایع برودتی و سردکننده‌ها، سازندگان یخچال‌ها و فریزرهای خانگی، صنعتی و تجاری، صنایع ابر و اسفنج‌سازی، بخش دفع آفات کشاورزی و سیستم‌های تهویه مطبوع، کپسول‌های اطفای حریق ، حلال اسپری‌های پاک‌کننده قطعات الکترونیک و ساخت کولر خودروها از جمله کارخانجات مصرف‌کننده گازهای مخرب لایه ازون در کشورمان هستند.

 

 

آفت‌کش و ضدعفونی کننده استفاده شده در بخش کشاورزی، افزایش مقدار گازهای گلخانه‌ای در جو و پدیده گرمایش جهانی از دیگر عوامل تخریب لایه ازون هستند. دانشمندان هشدار داده‌اند پدیده گرم شدن زمین می‌تواند تلاش‌ها برای ترمیم حفره ازون را که قرار است تا سال ۲۰۵۰ انجام گیرد، حدود ۳۰سال به تعویق بیندازد.

 

 

ضرورت حفاظت از لایه ازون

 

 

اگر لایه ازون از بین برود، زندگی از کره زمین رخت بر خواهد بست. با از بین رفتن لایه حیاتی ازون نسل بشری ، پوشش گیاهی و حیات جانوری در مدت کوتاهی به صورت اسفباری منقرض می‌شود.

 

 

قرار گرفتن مستقیم در زیر تابش فرابنفش خورشید، باعث ابتلا به سرطان پوست، بروز آب مروارید، تخریب سیستم دفاعی بدن و پیری زودرس می شود بنابراین لایه ازون تنها سپر حفاظتی میان ما انسان ها و پرتو فرابنفش خورشید است ولی در حال حاضر با آسیب دیدن این لایه، میزان تشعشعات ماورای بنفشی که به زمین می‌رسد شدت یافته و این مسأله باعث ابتلا به سرطان‌های پوستی، تضعیف مکانیزم دفاعی و ایمنی بدن انسان همچنین ابتلا به آب مروارید شده است علاوه بر این موارد آسیب دیدن لایه ازون، نظام زیست محیطی سرتاسر پهنه گیتی را دچار ناهماهنگی و عدم توازن جدی و فزاینده کرده است.

 

 

پیامدهای تخریب لایه ازون

 

 

تخریب و سوراخ شدن لایه ازون باعث عبور غیر قابل کنترل تابش اشعه فرابنفش خورشید می‌شود که این امر نیز سبب افزایش دمای زمین، ذوب شدن یخ‌های قطبی، افزایش آب دریاها، زیر آب رفتن خشکی‌ها، سوختگی پوست، ابتلا به سرطان پوست و بیماری‌های چشمی همچنین وارد آمدن خسارت عمده به جانوران و گیاهان و بالاخره انقراض زندگی تمام موجودات کره زمین می‌شود.

 

 

ازون چیست؟

 

 

اشعه های خطرناک ماوراء بنفش با تابیدن نورخورشید مولکول های ازون را می‌شکافد ولی این لایه آن‌ها را مسدود می‌ کند بنابراین اگر این لایه تخریب شود مقدار بیشتری از این اشعه‌های فرابنفش به سطح زمین خواهد رسید. لایه ازون قسمتی از استراتوسفر است که حاوی گاز طبیعی ازون O۳ است.

 

 

ازون توانایی جالب توجهی در جذب برخی از فرکانسهای اشعه فرابنفش دارد. لایه ازون زیاد چگال نیست طوری‌که اگر آن را در تروپوسفر متراکم کنیم ضخامت آن تنها در حد چند میلیمتر خواهد بود.ازون در جو زمین عموما توسط شکستن مولکول دو اتمی اکسیژن به دو اتم تنها، به وسیله نور فرابنفش به وجود می‌آید طوری‌که بعد از این اتفاق، اکسیژن تک اتمی با اکسیژن نشکسته ترکیب می‌شود و لایه ازون بوجود می‌آید.

 

 

مولکول ازون ناپایدار است و هنگامی که نور فرابنفش به آن برخورد می‌کند به یک مولکول اکسیژن و یک اکسیژن اتمی شکسته می‌شود به این فرآیند مداوم، واکنش زنجیره‌ای ازون اکسیژن می‌گویند.

 

 

مولکول‌های اکسیژن (O۲) به اکسیژن اتمیک (O) تبدیل می‌شوند،اکسیژن اتمیک به‌سرعت با مولکول های بیشتری ترکیب و به ازون تبدیل می‌شود بنابراین اگر لایه استراتوسفر که ازون را در دل خود جای داده، نباشد، زنده بودن موجودات از جمله انسان‌ها ممکن نخواهد بود.

 

 

اقدامات انجام شده برای حفاظت از لایه ازون

 

 

ابتدا در سال ۱۹۸۵ کنوانسیون وین برای حفاظت از لایه ازون توسط سازمان ملل متحدو دیگر کشورها تدوین شد سپس در سال ۱۹۸۷ پروتکل مونترال در سازمان ملل متحد توسط ۴۶ کشور پذیرفته شد. طبق پروتکل مونترال، کشورهای توسعه یافته تعهد کرده‌اند که به تولید و مصرف مواد مخرب لایه ازن (cfcها، هالون‌ها و تتراکلرید کربن) در سال ۲۰۰۰ میلادی خاتمه دهند و کشورهای در حال توسعه را از نظر مالی و تکنیکی حمایت کنند.

 

 

طبق این پروتکل مقرر شده است کشورهای در حال توسعه نیز با ۱۰ سال تاخیر یعنی در سال ۲۰۱۰ میلادی به مصرف مواد مذکور خاتمه دهند.ایران در سال ۱۳۶۹ به کنوانسیون وین و پروتکل مونترال مرکزی ملحق شد. دفتر حفاظت لایه ازون در سال ۱۳۷۲ با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست برنامه عمران سازمان ملل متحد تشکیل شد و به طور رسمی کار خود را از سال ۱۳۷۳ آغاز کرد.

 

 

آیا حفره‌های لایه ازون قابل ترمیم هستند ؟

 

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی محیط زیست (پام)، اگر کشورهای عضو کنوانسیون وین و پروتکل مونترال به تعهدات خود عمل کنند و مصرف مواد مخرب لایه ازون را طبق برنامه زمان‌بندی شده حذف کنند، چرخه طبیعی تشکیل ازون به حالت طبیعی خود بر می‌گردد و سوراخ‌های لایه ازون ترمیم می‌شود البته در شرایط مناسب و مساعد دست کم ۵۰ سال طول می‌کشد تا این حفره‌ها ترمیم شوند.

 

 

منبع :

 

ایسنا

 

 

 

روز جهانی بدون خودرو فرصتی مناسب برای ترویج دوچرخه سواری و پیاده روی

 

 

 

روز جهانی بدون خودرو فرصتی مناسب برای ترویج دوچرخه سواری و پیاده روی :

 

 

ایرنا- 31 شهریور مصادف با 22 سپتامبر، به عنوان «روز جهانی بدون خودرو» نامگذاری شده و یک روز بدون خودرو، خودروسواران را تشویق می‌ کند تا در سال، یک روز از اتومبیل استفاده نکنند و فرصتی مغتم برای ترویج دوچرخه سواری و پیاده روی است.

 

 

 

 

 

به گزارش ایرنا از پایگاه اینترنتی سازمان حفاظت محیط زیست، این رویدادِ سازماندهی شده در جهان، در برخی از شهرها و کشورها اجرا می‌شود. به گزارش واشنگتن پست، هدفِ این رویداد' ارتقای کمی و کیفی حمل و نقل عمومی، ترویج و توسعه‌ دوچرخه سواری و پیاده روی' است. در این کمپین، مردم تشویق می‌شوند سفرهای شهری خود را با استفاده از وسایل نقلیه‌ عمومی انجام دهند و در صورتی که محل کارشان به محل سکونت نزدیک است، در خریدهای روزانه‌ خود، از دوچرخه استفاده کرده یا پیاده روی کنند.

 


اولین کمپین ملی در سال 1997 در بریتانیا، توسط انجمن حمل و نقل محیط زیست افتتاح و در فرانسه در سال 1998 با شعار'من، بدون ماشین در شهر' دنبال و در سال 2000 به عنوان یک ابتکار عمل، توسط کمیسیون اروپا در سراسر اروپا به رسمیت شناخته شد.

 


در همان سال کمیسیون اروپا، این برنامه را از یک روز به یک هفته، گسترش داد. همچنین از سال 2000 میلادی روزهای بدون‌ خودرو، با برنامه‌ روز جهانی بدون رانندگی، که توسط Carbusters در شبکه جهانی Carfree، راه اندازی شده است، با همکاری مشترک برنامه‌ 'روز جهانی اتومبیل ‌ها'، شبکه‌ 'روز زمین' و روز جهانی' اتومبیل‌ های آزاد'، همکاری می ‌کنند.

 


لیست رویدادهای روز جهانی بدون خودرو ( world carfree day ) برای علاقمندان در آدرس infocarfreeday.net قابل دسترسی است.

 


در میان مناسبت ‌های جهانی زیادی که در تقویم وجود دارد، روز جهانی بدون خودرو، از جمله مناسبت ‌هایی است که در دو سال گذشته، در ایران نیز مورد توجه خاص قرار گرفته است.

 


برنامه راهبردی پویش 'سه ‌شنبه ‌های بدون خودرو'، برای نخستین بار در شهرستان اراک توسط «کوروش بختیاری» یکی از فعالان محیط زیستی، آغاز شد و بازتاب چشمگیری در سطح کشور یافت.

 


در بهمن 1394 با تشکیل ستاد اجرایی این پویش در'دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان'، تدوین آئین‌ نامه‌، شیوه‌ نامه ‌های اجرایی و تفاهم‌نامه ‌های مربوط، با همکاری'کمیته دوچرخه ‌سواری همگانی کشور'و'دفتر مشارکت‌ های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست' کشور پیگیری شد.

 


پویش سه‌ شنبه ‌های بدون خودرو، کمپینی است با هدف استفاده‌ کمتر از خودروهای تک‌ سرنشین تا از این طریق شهروندان، دست‌کم یک روز در هفته، به‌جای استفاده از خودروی شخصی، گزینه ‌های مفیدتری مثل دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی و استفاده از خودروی اشتراکی را برای انجام کارهای روزمره، جایگزین کنند.

 


ستاد اجرایی این پویش، در دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران، با هدف توسعه‌ فرهنگ زندگی در شهرهای دوستدارِ سلامت و محیط زیست، تأسیس شد تا با نظارت و هماهنگی 31 دفتر محیط زیست و توسعه پایدارِ اداراتِ کلِ ورزش و جوانان استان‌های کشور (به عنوان دبیران استانی این ستاد) این هدف را در سراسر کشور دنبال کند. پس از بررسی‌های لازم، موارد مذکور به تأیید دکتر رضا شجیع، رییس دفتر محیط زیست و توسعه پایدار وزارت ورزش و جوانان، رسید و از فروردین ماه 1395 ، به صورت رسمی فعالیت خود را در این وزارتخانه آغاز کرد.

 



برخی از ویژگی‌ های سه شنبه‌ های بدون خودرو

 


1. کاهش وسایل نقلیه موتوری به عنوان اصلی‌ترین مولد آلاینده‌ها و منتشر کننده‌ گازهای سمی همچون co2 و کاهش آلودگی هوا و صدا، تردد و هزینه‌ ها و خسارات فراوان ناشی از آنها مانند گرمایش زمین و تغییرات آب و هوایی، آسیب بیشتر به لایه‌ی ازن، بیماری، مرگ و میر، ناهنجاری‌های اجتماعی و .....
2 . ایجاد نشاط و سلامت جسمی و روحی شهروندان در راستای توسعه‌ شهرهای سالم.
3. توسعه‌ فرهنگ پیاده‌روی و دوچرخه‌ سواری به عنوان یک شیوه‌ کارآمد جابه‌جایی در مسافت‌ های کوتاه و کاهش تردد خودروهای تک سرنشین.
4 . صرفه‌جویی اقتصادی خانوار و جامعه در مصرف سوخت و هزینه‌های غیرضرور.
5. اشتغال‌زایی از محل توسعه‌ی خدمات حمل و نقل عمومی، خدمات شهری مرتبط با دوچرخه‌سواری وپیاده‌روی.

 


تلاش، روشنگری و پیگیری ‌های دفتر مشارکت‌ های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست و استقبال سازمان‌ های مردم نهاد محیط زیستی، نقش قابل توجهی در ترویج و گسترش پیام این کمپین همگانی داشته است.
نباید این نکته را از نظر دور داشت که در کشور ما، این طرح با مشکلات و موانعی روبه رو است که موفقیت کامل آن، نیاز به اقدامات زیرساختی مهمی دارد.

 


مهمترینِ آنها گسترش کمی و کیفی حمل و نقل عمومی، بازمهندسی مبلمان شهری بر مبنای انسان محوری به جای خودرومحوری (که شامل ایجاد مسیرهای ایمن دوچرخه سواری و پیاده ‌راه است) و به موازات آنها، فرهنگ سازی و گسترش تفکر توجه به مصالح و منافع عمومی و همگانی به جای منافع فردی و ترویج رفتارهای دوستدار محیط زیست و سلامت که صد البته، زمانی اثرگذار و نتیجه‌ بخش خواهد بود که در عملکرد و رفتار دولتمردان، نخبگان، فرهیختگان، هنرمندان، ورزشکاران و افراد برجسته‌ جامعه، قابل مشاهده باشد.
در مدت دو سالی که از شروع این پویش می‌ گذرد، تعدادی از بخش‌ های دولتی و ادارات و سازمان‌ ها، بانک‌ ها و شرکت مترو، افراد سرشناسی مانند شهردارهای برخی از شهرهای بزرگ و کوچک، استانداران و افراد نظامی و انتظامی هم افزون بر فعالان اجتماعی، فرهنگی و هنری، از سه شنبه‌ های بدون خودرو حمایت کرده‌اند.

 


امیدواریم با برطرف شدن موانع موجود، تردد خودروها به‌ خصوص خودروهای تک سرنشین در کشور، روز به روز کاهش یافته و با کاهش آلودگی هوا، از خسارات و هزینه های هنگفت ناشی از آن نیز کاسته شده و آسمان آبی همراه با نغمه‌های دلنشین پرندگان زیبا، به شهرهای کشور بازگردد و به این ترتیب از جامعه ‌ای سالم با مردمانی تندرست و شاد برخوردار شویم و میراث شایسته‌ ای برای فرزندانمان به یادگار بگذاریم.

 

 

منبع :

 

 

ایرنا

 

 

 

 

حکایت ژن خوب محصولات کشاورزی

 

 

 

حکایت ژن خوب محصولات کشاورزی :

 

 

 

 

آرمان : تولید‌کننده یا مصرف‌کننده محصولات تراریخته؟ این سوالی است که اکنون و در شرایطی که مباحث در مورد مصرف محصولات تراریخته در ایران بالا گرفته، باید به آن پاسخ داد. واقعیت این است که از چند دهه پیش ایرانیان در حجم وسیعی محصولات تراریخته مصرف می‌کنند. به اذعان وزیر اسبق کشاورزی در ایران بیش از ۲۰ سال است که محصولات تراریخته مصرف می‌شود. این در حالی است که این محصولات عمدتا وارداتی هستند. به‌نظر می‌رسد دنیای امروز، دنیای خداحافظی با محصولات ارگانیک است و به‌دلیل تقاضای بالا برای محصولات غذایی تولید‌کنندگان ناگزیر به تولید محصولات تراریخته هستند. در این میان برخی کشور‌ها وارد‌کننده این محصول شده و برخی دیگر به صادرات آن می‌پردازند. از مباحث مربوط به سلامت تراریخته که بگذریم می‌توان این امر را مورد توجه قرار داد که ایران تا چه حد در فناوری تراریخته پیشرفت کرده و اساسا می‌توان روی تولید و صادرات محصولات تراریخته حساب کرد یا نه.

 

 

به‌کارگیری روش‌ها و فنون مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی به‌طور جدی از سال 1983 آغاز شد و روندی رو به رشد را به‌ویژه در قلمرو اصلاح گیاهان زراعی استراتژیک، طی کرد. پیشرفت در این حوزه، بسیار چشمگیر است. در مدتی کمتر از هشت سال، سطح زیر کشت گیاهان دست‌ورزی شده ژنتیکی (Transgenic)، وسعتی بالغ بر 60‌میلیون هکتار از اراضی کشاورزی جهان را به خود اختصاص داد. به این ترتیب، مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی به منظور تامین امنیت غذایی جمعیت رو به رشد جهان وارد عمل شده و مواد غذایی دستکاری شده ژنتیک (GMOs) به تدریج وارد بازار شد. در سال 1986 نخستین آزمایش‌های مزرعه‌ای، با تنباکوی تراریخته، در آمریکا و فرانسه صورت گرفت. چین نخستین کشوری بود که در سال 1990، تولیدگیاهان تراریخته (تنباکو) را به شکل تجاری آغاز کرد. آمریکا، دومین کشوری بود که در سال 1994، گیاه تراریخته گوجه‌فرنگی را به شکل تجاری تولید نمود. پس از آن، در فاصله سال‌های 1995 تا 1996، 35 گیاه تراریخته تولید شد که حدود 80‌درصد آنها مربوط به دو کشور آمریکا و کانادا بودند. تا سال 1999، بین 25 تا 45‌درصد تولید برخی از محصولات اصلی زراعی (ذرت، سویا و غیره) در آمریکا، با استفاده از گیاهان تراریخته صورت می‌گرفت. درحال حاضر، حداقل 25‌درصد از سطح زیر کشت ذرت تراریخته و 40‌درصد از سطح زیرکشت سویای تراریخته جهان در آمریکا است. دولت آمریکا مهم ترین به وجود آورنده وحمایت‌کننده محصولات تراریخته است و شرکت های صهیونیستی آمریکایی حرف اول را درباره تولید تجاری و صادرات تراریخته می‌زنند. مونسانتو، داپونت، بایر، داو، سینجنتا و بی. ای. اس. اف شرکت‌های بزرگ حامی محصولات تراریخته کشاورزی هستند که به استثنای دو مورد آخر (سوئیس و آلمان) همگی در آمریکا قرار دارند و به جز یکی از آنها همگی تولیدکننده مواد شیمیایی مضر و علفکش‌ها و آفت کش‌ها می‌باشند.

 

 

قوانین برچسب‌گذاری روی محصولات

 

 

کشورهایی از جمله ایران و اتحادیه اروپا در سال 2000 پروتکل ایمنی زیستی کارتاهنا را امضا کردند. در این میان اتحادیه اروپا در همان سال، قانون برچسب‌گذاری را آغاز کرد و در سال 2003 این قانون اجباری و در سال 2007 نهایی شد. قوانین برچسب‌گذاری نیز بسیار محدود‌کننده بود؛ یعنی تا قبل از سال 2007 محصولات دستکاری شده با‌درصد تغییرات ژنتیکی بین9/0 تا 1 برچسب‌گذاری می‌شدند، ولی از سال 2007 به بعد حتی اگر این‌درصد به صفر هم نزدیک شود نیز برچسب‌گذاری انجام می‌شود. در ایران محصول تراریخته یا دست ورزی شده نمی‌بینیم، چون برچسب‌گذاری نمی‌شوند و مردم اطلاعی ندارند. مردم ایران نمی‌دانند که چه می‌خورند. برای مثال برنج طلایی که متاسفانه وارد ایران شد، به‌منظور بیوسنتز بتاکاروتن پیش‌ماده ویتامین A در دانه برنج تولید شده و ادعا شد که مصرف این نوع برنج برای جبران کمبود ویتامین A و بهبود بینایی بسیار موثر است. برای تاثیر‌گذاری این برنج و برای تامین این ویتامین باید در روز در حدود یک کیلوگرم از این برنج را به‌صورت خام مصرف کرد، چرا که بتاکاروتن بر اثر حرارت از بین می‌رود و در واقع این گفته فقط برای فروش این برنج در ایران بود.

 

 

كشت تراریخته در ایران

 

 

کشت تراریخته به‌صورت رسمی در ایران وجود نداشته است. کشت‌ها به‌صورت پژوهشی و میدانی بوده که برحسب قانون ایمنی زیستی باید به‌طور محصور انجام و تمام مسائل حفاظتی در نظر گرفته شود. هر چند در اینجا فقط بحث بر سر اخلاق و وجدان است و در واقع همان افراد بی‌مسئولیتی که با آزولا، تالاب انزلی را آلوده کردند یا سموم شیمیایی و پسماندها را وارد رودخانه‌ها می‌کنند، مسلما این ملاحظات را نیز رعایت نمی‌کنند. .

 

 

واردات تراریخته در ایران

 

 

ماده 2 قانون ایمنی زیستی می‌گوید که تمامی امور مربوط به تولید، رهاسازی، نقل و انتقالات خارج مرزی، صادرات و واردات، عرضه، خرید و فروش، مصرف و استفاده از موجودات تغییر یافته ژنتیکی با رعایت مفاد این قانون مجاز است و دولت مکلف است تمهیدات لازم را برای بخش های غیر‌دولتی فراهم آورد. معمولادر مقابل یک پروتکل بین‌المللی، باید قانون ملی و داخلی یک کشور خیلی قوی‌تر و جامع‌تر باشد و تمامی جنبه‌های ممکن را درنظر بگیرد. متاسفانه قانون ایمنی زیستی کشورمان این‌طور نیست، چرا که در حالی که پروتکل کارتاهنا بیشتر جنبه حفاظتی دارد و مطابق با رویکرد احتیاطی اعلامیه ریو بر کمک و همیاری برای تضمین حفاظت از تنوع زیستی و استفاده ایمن از محصولات دستکاری شده ژنتیکی تاکید دارد، اما قانون ایمنی زیستی (مصوبه سال 88 مجلس) بیشتر جنبه تجاری دارد و در این قانون درباره عدم کشت در ایران مطلبی قید نشده است. قانون برنامه ششم دولت را مکلف كرد تا وضعیت واردات محصولات تراریخته به کشور را کنترل کند و نمونه برداری و ارزیابی خطر در آن صورت بگیرد. به وزارتخانه‌های بهداشت، کشاورزی و سازمان محیط‌زیست، هشدار داده شده در قبال وضعیت محصولات تراریخته به وظیفه قانونی‌شان عمل کنند.

 

 

یك عضو كمیسیون كشاورزی مجلس در گفت‌وگو با «آرمان» می‌گوید: محصولات تراریخته در نتیجه فناوری مهندسی ژنتیك به دست می‌آید. قسمتی از ژن یك موجود زنده وارد DNA موجود زنده دیگری شده و این فناوری باعث تغییرات ‌ژنی در موجود مورد نظر می‌شود. ویژگی‌های جدیدی كه در محصول مورد نظر به وجود می‌آید به‌طور طبیعی در طبیعت وجود نداشته‌است. بنابراین حضور این محصولات مهمان جدید و ناخوانده در طبیعت غیرعادی است. تغییرات انجام گرفته در موجودات و محصولات مزایا و فوایدی را در پی‌دارد. این محصولات جدید نیاز به بررسی‌ها و تحقیقات گسترده‌ای دارد تا عوارض ناشی از تغییرات ایجاد شده در ژن موجودات پیدا و رفع شود.

 

 

تاكنون تحقیقات گسترده‌ای در زمینه عوارض جانبی محصولات تراریخته صورت نگرفته است. بنا براین نمی‌توان به‌راحتی از محصولات تراریخته برای مصرف مردم استفاده كرد. عباس پاپی‌زاده ادامه می‌دهد: محصولات تراریخته حاصل جهش‌های ژنی با سرعت بالا هستند و روند تكامل را به سرعت طی می‌كنند. محصولات تراریخته هنگام ورود به طبیعت این اجازه را به طبیعت نمی‌دهند تا به‌صورت تدریجی بتواند این تغییرات را برای خود هضم كند. این تغییرات ژنی در محصولات تراریخته قطعا دارای اثرات مخربی برای طبیعت و مصرف كنندگان آن است. آزمایشات زیادی در اروپا و آمریكا انجام شده است كه تایید می‌كند تولیدات محصولات تراریخته عوارض جانبی در پی‌داشته اند. دلایل و استدلالات محكم زیادی باعث شده كه در كشور‌های اروپایی اجازه واردات محصولات تراریخته داده نشود؛ در كشورهای اروپایی كار تحقیقاتی در سازه‌های كاملا كنترل شده و ایمن انجام می‌شود. تا اطمینان از وضعیت سلامت محصول حاصل نشود عرضه صورت نمی‌گیرد. او می‌گوید: مسئولان كشور باید در قبال سلامت مردم سهل‌انگاری نكنند و سلامت مردم باید خط قرمز ورود محصولات تراریخته به بازار باشد. در حال حاضر عده‌ای در ایران به‌دنبال تولید محصولات تراریخته هستند در این رابطه باید تاكید كرد تا شرایط مناسب و آزمایشگاه‌های استاندارد و مجهز برای تولید این محصولات فراهم نباشد، تولیدمحصولات تراریخته جان مردم ایران را به خطر می‌اندازد.

 
 
نویسنده :
 
 
شهناز دیواندری
 
 
 
منبع :
 
 
روزنامه ارمان
 
 
 

 

 

یوزپلنگ ایرانی یک قدم تا انقراض/ خروج دام از توران معطل ۸۰۰ میلیون تومان بودجه است

 

 

یوزپلنگ ایرانی یک قدم تا انقراض/ خروج دام از توران معطل ۸۰۰ میلیون تومان بودجه است :

 

 

زیست بوم : سرانجام شمارش معکوس برای انقراض آخرین بازمانده‌های یوزپلنگ‌های آسیایی در ایران آغاز شد. بر اساس گزارش‌های منتشره از سال 83 تا 95، حدود 15 یوز از جمعیت 40 تایی یوزهای ایران در جاده‌های مرگباری که زیستگاههای حیات وحش را چند تکه کرده، کشته شدند.
 
 
 
 8 یوز در استان یزد و 7 یوز در پارک ملی توران در محور تهران - مشهد، شامل یک نر و 6 ماده! ماده‌هایی که حالا نبودشان باعث شده نرهای باقیمانده بدون جفت، سرگردان و حیران از شمال تا جنوب دشتهای ایران را بی‌هدف بالا و پایین بروند تا ناقوس انقراض با شدت بیشتری به صدا در آید. به گفته مدیر پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی اکنون همه امیدها به همین یکی دو یوز ماده باقیمانده در توران و میاندشت معطوف شده که این دو یوز هم از هر سو در محاصره «دام و سگ‌های گله» و جاده مرگبار توران قرار گرفته‌اند.
 
 
 
با وجود این خروج چند هزار رأس دام از توران، اکنون سه سال است که معطل 800 میلیون تومان اعتبار مصوبی است که سازمان برنامه و بودجه از تخصیص آن خودداری می‌کند. ایمن‌سازی 12 کیلومتر از جاده تهران مشهد هم که بودجه‌اش به مبلغ یک میلیارد تومان از سوی دولت در اختیار وزارت راه و شهرسازی قرار گرفته، 6 ماهی است که در هزار توی بودجه‌های چند هزار میلیاردی این وزارتخانه گم شده و به دست فراموشی سپرده شده است!
 
 
 
 
4 یوز نر سرگردان در یزد
 
 
با اینکه 16 سال از حمایت فنی و مالی سازمان ملل متحد و تسهیلات جهانی محیط زیست برای نجات یوزپلنگ‌های ایران از خطر انقراض می‌گذرد حالا همزمان با 9 شهریور ماه که روز ملی یوزپلنگ نامگذاری شده، مدیر طرح بین‌المللی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی در گفت‌و‌گو با «ایران» بار دیگر از بحرانی بودن وضعیت یوزپلنگ و کاهش شدید مشاهدات یوز در دو استان یزد و سمنان خبر می‌دهد. هومن جوکار که پیش از این نیز بارها وجود دام، جاده و معادن را مهمترین عوامل نابودی زیستگاههای یوز و آخرین بازمانده‌های این جمعیت رو به زوال عنوان کرده، به «ایران» می‌گوید: از استان یزد که تقریباً داریم ناامید می‌شویم، 4 سال است که هیچ یوز ماده‌ای در زیستگاههای استان یزد مشاهده و به ثبت نرسیده و فقط 4 یوز نر را مرتباً در این 4 سال در زیستگاههای دره انجیر، سیاهکوه و بهاباد می‌بینیم که دو تا از آنها برادر هستند و دو تای دیگر به صورت انفرادی دیده می‌شوند. 
 
 
 
او می‌افزاید: اکنون تمامی مشاهدات یوزهای ماده منحصر به پارک ملی توران در سمنان و پناهگاه حیات وحش میاندشت در استان خراسان شمالی شده که این مناطق نیز با تهدید بزرگ دام و سگ‌های گله مواجه هستند. او خاطرنشان می‌کند: «از ابتدای سال جاری تاکنون فقط یک یوز ماده به همراه دو توله‌اش در پارک ملی توران دیده شده که این یوز هم دو سال بود که دیده نشده بود و فکر می‌کردیم از بین رفته که خوشبختانه اردیبهشت امسال با دو توله در نزدیکی یکی از آبشخورهای پارک ملی توران دیده شد.»
 
 
 
 
 
جوکار می‌گوید: شفاف بگویم، با همه تلاش‌هایی که شده اما وضعیت یوز اصلاً خوب نیست و نتایج بررسی‌های کارشناسان داخلی و خارجی نشان داده که علت عدم افزایش جمعیت یوزها به دلیل این است که اینها زمان زیادی از سال را در خارج از زیستگاه سپری می‌کنند که یک علتش وجود دام زیاد در مناطق ماست. 
 
 
 
او افزود: با توجه به اینکه مراتع توران و میاندشت مراتع قشلاقی هستند و حضور دام و سگ‌های گله در آنجا همزمان با فصل جفت‌گیری و زایمان یوزهاست بنابراین سه سال است که درخواست کردیم تا سازمان هرچه سریعتر دام را حداقل از پارک ملی توران و غرب میاندشت خارج کند، برای این کار مصوبه هم گرفتیم و سازمان برنامه و بودجه قبول کرده که 800 میلیون تومان در فاز مقدماتی برای خروج دام از یکصد هزار هکتار پارک ملی توران اقدام کند اما سه سال است که این مصوبه جلوی روی ماست ولی هیچ بودجه‌ای از سال 93 تاکنون در قالب بودجه تملک دارایی به سازمان محیط زیست تخصیص داده نشده که ما این کار را شروع کنیم.
 
 
 
جوکار می‌گوید: اگر این پول تأمین شود می‌توانیم در فاز نخست حداقل 8 تا 10 تا از آغل‌های موجود در توران را از وجود دام خالی کنیم و دامداران را با هماهنگی منابع طبیعی به مراتع دیگری در خارج از حریم امن پارک ملی توران بفرستیم.
 
 
 
او همچنین درباره علت اجرا نشدن پروژه فنس کشی نقاط خطرساز جاده توران برای جلوگیری از تصادفات یوزها گفت: قرار بود 12 کیلومتر از مسیر فنس کشی شود و وزارت راه بودجه این پروژه را هم دریافت کرده و حتی با پیمانکار قرارداد هم بسته ولی اکنون 6 ماه است که کار شروع نشده و می‌گویند شرکت طرف قرارداد بیش از حد رتبه‌اش پروژه داشته و نمی‌تواند فعلاً پروژه را اجرا کند! این کارشناس حیات وحش با بیان توضیحات کامل و در اختیار گذاشتن تمامی مطالعات صورت گرفته و مسیر قانونی طی شده برای اجرای این طرح می‌گوید: «هر راهی بوده رفتیم، هر جا چانه زنی بوده انجام دادیم اما چه کنیم که همه راهها به دفتر پروژه و حتی سازمان ختم نمی‌شود.امروز یا فردا مشخص نیست، اما انقراض نزدیک است و کشوری که روی دریایی از ذخایر نفت و گاز خوابیده برای تأمین 800 میلیون تومان بودجه خروج دام از پارک ملی توران بودجه ندارد.»
 
 
 
منبع :
 
 
زیست بوم - برگرفته شده از روزنامه ایران
 
 
 

 

طرحي كه نفس جنگل را مي‌برد

 

 

افزايش برداشت‌هاي غيرقانوني ازدرختان توسط شركت‌هاي بهره‌برداري

 

 

طرحي كه نفس جنگل را مي‌برد

 

 

زیست بوم : جنگل‌هاي كشور در غفلت و بي‌تدبيري مسئولان تخريب مي‌شوند. سوءمديريت به‌جان جنگل‌هاي كشور افتاده است و هر روز درختان بيشتري در اين بي‌تدبيري از جنگل‌هاي ايران محو مي‌شوند. براساس آمار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، در 10 سال گذشته وسعت جنگل‌ها با کاهش 14 هزار هکتاری مواجه شده است. همچنين طبق آمار مدیرکل دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان محیط زیست، در هر ثانیه 350 متر مربع جنگل و مرتع كشور نابود می‌شوند. نابودی ۱۸ میلیون اصله بلوط در غرب کشور، گواه روشني بر اين مساله است.
 
 
 
جنگل‌هايي كه با نابودي‌آن‌ها، ايران هر لحظه به بيابان‌شدن نزديك‌تر مي‌شود. خسارت سالانه بیابانی‌شدن كشور بيش از يك هزار ميليارد تومان برآورد شده است.
 
 
 
پرسه مافياي قاچاق چوب در جنگل‌هاي ايران
 
 
جنگل، ديواري كه گويا كوتاه‌تر از آن اين روزها پيدا نمي‌شود و هر روز قانوني براي آن مصوب مي‌كنند. يك روز مي‌گويند بايد دام‌ها را از آن خارج كنند و روز ديگر قانون تنفس جنگل را مطرح مي‌كنند. اما چرا با اجراي اين قوانين، بازهم شاهد تخریب جنگل‌ها، رانش زمین و وقوع سیلاب در كشور هستيم.
 
 
 
در ميان صدها عامل تخريب جنگل، مافيايي قاچاق چوب، عاملي است كه كمتر مسئولي تمايل به سخن گفتن درباره آن دارد. مافيايي كه ديگر پنهاني، درختان جنگل را قطع نمي‌كنند بلكه آشكار و جلوي چشم مسئولان هزاران درخت را قطع مي‌كنند و آب از آب تكان نمي‌خورد.
 
 
 
 
 
موضوع مافيايي قاچاق چوب جنگل در دوره‌اي به مجلس شوراي اسلامي رسيد و طرح تحقيق و تفحص از سازمان منابع طبيعي نيز مصوب شد؛ تحقيق و تفحصي كه باوجود گذشت چندين سال تاكنون گزارش آن در مجلس قرائت نشده است. گزارشي كه در صورت قرائت آن، دلايل تصرف هزاران هکتار از منابع ملی و عمومی و غیردولتی توسط مافيا در آن روشن مي‌شود.
 
 
 
شنيده‌ها حاكي از آن است كه قاچاقچيان چوب جنگل، اغلب شغل‌هاي پوششي مانند آرايشگري و رانندگي را انتخاب مي‌كنند. قاچاقچيان معتقدند كه جنگل متعلق به آن‌هاست و دولت بايد از حوزه آن‌ها بيرون برود؛ چرا كه به‌باور قاچاقچيان، دولت در اجراي طرح‌هاي جنگل‌داري، جنگل را غارت كرده است.
 
 
 
شركت‌هاي قانوني با تبر غيرقانوني
 
 
طبق قانون، پس از بهره‌برداري از جنگل، براي احياي دوباره به آن منطقه بايد اجازه تنفس داده شوداما در دهه گذشته اين قانون اجرا نشده است. به‌گفته كارشناسان محيط‌زيست، بسياري از طرح‌هاي جنگل‌كاري كه در سال‌هاي اخير اجرا شده است، به‌دليل غيركارشناسي بودن آن از پايه و اساس اشتباه بوده و تاثير منفي بر جنگل‌ها گذاشته است.
 
 
 
طبق قانون، بهره‌برداري از جنگل، توسط شركت‌هاي مشخص و به‌صورت قانوني انجام مي‌شود اما براساس آمار در برخي موارد شاهد قانون‌شكني توسط شركت‌هاي قانوني بوده‌ايم. شواهد حاكي از آن است كه در بسياري ازموارد شركت‌هاي بهره‌برداري، در حجم انبوهي اقدام به پيكرتراشي جنگل كرده‌اند. به‌عنوان مثال شركت بهره‌برداري در منطقه ارم‌نكا نزديك به هزار اصله درخت را قطع كرد اما روي آن سرپوش گذاشته شد و هيچ‌گاه خبري از اين پيكرتراشي جنگل منتشر نشد. براساس قانون، هيچ‌گاه به هيچ شركتي اجازه قطع هزار اصله درخت در منطقه داده نشده است.
 
 
 
طرحي به‌نام تنفس جنگل
 
 
سال ۹۲ موضوع توقف بهره‌برداری و تنفس جنگل‌هاي كشور مطرح شد. پس از آن اين طرح از سوی سازمان محیط‌زیست به عنوان طرحی برای نجات جنگل‌های کشور در دستور کار قرار گرفت. طرح تنفس 10 ساله جنگل در چند سال اخير، موجب مناقشه و بحث‌هاي بسياري شده كه قرار است در سال آينده به اجرا در آيد. موافقان اين طرح ، بازیابی و احیای دوباره جنگل‌ها را راه‌حل نجات جنگل‌ مي‌دانند و مخالفان آن براين ‌باورند كه اجراي اين طرح، صنعت چوب و كاغذ كشور را با مشكلات جدي مواجه مي‌كند.
 
 
 
 
 
 
قطع درختان خارج از ليست سازمان جنگل‌ها
 
 
اجرايي شدن طرح تنفس 10 ساله جنگل، خبر خوشي براي دوستداران محيط زيست كشور به‌شمار مي‌رود. اما اين طرح نيز مانند هزاران طرح ديگر كشور با مشكلات و نقاط ضعفي مواجه است. يك كارشناس محيط زيست كه خواست نامش ذكر نشود، به«قانون» درباره طرح تنفس 10 ساله جنگل گفت:«براساس ليست سازمان جنگل‌ها درخت‌هايي كه خشك يا آفت زده هستند، مشخص و مهر مي‌شوند. اين ليست در اختيار شركت‌هاي بهره‌برداري براي انجام كار، قرار مي‌گيرد. آن‌ها مجاز به قطع درختان طبق ليست سازمان جنگل‌ها هستند.
 
 
 
 تمام درختاني كه در طرح بهره‌برداري قرار دارند، زير مجموعه سازمان منابع طبيعي محسوب مي‌شوند. اما به‌طور معمول شركت‌هاي بهره‌بردار به ليست سازمان جنگل‌ها اكتفا نكرده و درختان خارج از ليست را نيز قطع مي‌كنند. باتوجه به اينكه تا پايان زمستان سال جاري شركت‌ها مجاز به بهره‌برداري هستند و پس از آن طرح تنفس 10 ساله جنگل آغاز مي‌شود، بهره‌برداري خارج از ليست سازمان شدت بيشتر پيدا كرده و درختان در حجم انبوهي قطع مي‌شوند. شركت‌ها در توجيه اين كار غيرقانوني، خشك يا آفت زده بودن آن‌ها را دليل قطع عنوان مي‌كنند. به‌عنوان مثال،آن‌ها كوچك‌ترين شكاف روي درخت را به‌عنوان آفت يا خشكي اعلام مي‌كنند؛ نكته قابل توجه اينجاست كه روي بيشتر درخت‌هاي جنگل شكاف وجود دارد. حال با اين بهانه واهي بايد تمامي درختان جنگل را قطع كنيم».
 
 
 
پس از دولت اصلاحات هيچ طرح جنگل‌كاري نداشته‌ايم
 
 
اين كارشناس محيط زيست با اشاره به نقش سازمان جنگل‌ها درباره قطع درختان خارج از ليست توسط شركت‌هاي بهره‌بردارگفت:« سازمان جنگل‌ها، تنها تعيين‌كننده نوع درخت قابل برداشت است. در طرح جنگل‌داري بايد منطقه‌بندي انجام شود و برداشت، طبق آن صورت گيرد. پس از برداشت، آن منطقه از جنگل بايد براي چندين سال به منظور احياي دوباره تعطيل شود. هنگامي‌كه جنگل احيا شد، فصل برداشت دوباره از آن شروع مي‌شود. اما در سال‌هاي اخير نه‌تنها تنفسي به جنگل داده نشده است بلكه بي‌رحمانه بر پيكر جنگل نيز تاخته‌اند. پس از دولت اصلاحات هيچ طرح جنگل‌كاري نداشته‌ايم. در اين سال‌ها برداشت از جنگل تحت عنوان شكسته، خشكيده يا آفت زده انجام شده است».
 
 
 
برش درخت غيرقانوني است
 
 
باتوجه به مدت زمان اندك باقي مانده براي شركت‌هاي بهره‌بردار، شنيده‌ها حاكي از آن است كه برخي شركت‌ها اقدام به قطع درختان در حجم انبوهي كرده‌اند. اين كارشناس محيط زيست در اين‌باره گفت:« در سال جاري اجازه برش درخت صادر نشده است و فقط جمع‌آوري درختاني كه افتاده‌اند، بايد صورت گيرد اما متاسفانه همچنان برش درخت رخ مي‌دهد. يكي از نگراني‌هاي ما از طرح تنفس جنگل، وجود تبصره‌اي است كه در آينده برخي شركت‌هاي سودجو مي‌توانند از اين مساله سوءاستفاده كنند. براساس اين تبصره، شركت‌هاي بهره‌بردار مجاز به قطع درختان آفت‌زده هستند. با روي كار آمدن كلانتري در سازمان محيط زيست كه پيشتر نگاهي بهره‌بردار از جنگل داشته‌است، نگراني‌ها ي فعالان و كارشناسان محيط زيست صدچندان شده است؛ چرا كه انتظار حمايت و برخورد با متخلفان باتوجه به ديدگاه حمايتي از شركت‌هاي بهره‌بردار جنگل، نمي‌رود».
 
 
 
تنفس جنگل، ضربه‌اي به صنايع چوب است
 
 
بهزاد انگورج معاون پيشين امور جنگل به «قانون» در‌باره طرح 10 ساله تنفس جنگل گفت:« برخي از كالاها را به هيچ‌وجه نمي‌توانيم از طريق واردات تامين كنيم. براي همين همه ما بايد بدانيم در ارتباط با انواع صنايع دستي يا صنايع مبلمان از چوب‌هاي تازه استفاده مي‌شود و به‌همين دليل نمي‌توان چوب اين صنايع را با واردات تامين كرد و طرح توقف بهره‌برداري از جنگل‌ها ما را با چالش‌هاي بسياري مواجه مي‌كند. درحالي كه ما مي‌توانستيم يك‌سري توليدات در داخل جنگل داشته باشيم، به‌دليل اختلافات درخصوص اين طرح يك بحران جدي به‌وجود آمده است».
 
 
 
اصلاحي كه ضربه مي‌زند
 
 
انگورج همچنين اصلاح قانون قاچاق چوب را اشتباه و موجب بسته شدن دست سازمان جنگل‌ها بيان كرد و گفت: «پس از اصلاح قانون در خصوص قاچاق چوب در چند سال گذشته وضعيت بدتر شده است و در خيلي از مباحث، دست و پاي مديريت جنگل را بسته است. از عنوان قاچاق چوب ما به تعزير رسيده‌ايم. بي‌ترديد قاچاقچي كه مي‌داند ميزان جريمه عدد ناچيزي است و زندان و مجازات از اين دست را ندارد، به‌راحتي قاچاق چوب انجام مي‌دهد. متاسفانه قانون قاچاق بدون نظرخواهي يا مشورت با سازمان امور جنگل‌ها به‌عنوان متولي جنگل، اصلاح شد. درخصوص توقف بهره‌برداري از جنگل، مسئولان بايد حرف مديران جنگل را بشنوند، نه مديراني كه يك شب پاي درخت نخوابيده‌اندو لحاف آسمان و تشك زمين را درك نكرده‌اند.آن‌ها چگونه مي‌دانند كنترل قاچاق چوب يا سوداگري چوب توسط چه افرادي صورت مي‌گيرد».
 
 
 
د‌‌‌‌‌‌‌‌و برابر آنچه كاشته‌ايم، جنگل‌زد‌‌‌‌‌‌‌‌ايي كرد‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌ايم
 
 
محمد‌‌‌‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌‌‌‌رویش با اشاره به گزارش‌هاي ارائه شده در مجلس شوراي اسلامي درباره بحران جنگل‌زدايي به‌ «قانون» گفت:«طبق گزارش‌هاي يكي از نمايند‌‌‌‌‌‌‌‌گان مجلس د‌‌‌‌‌‌‌‌ر كميسيون اصل 90  كه منتشر شد‌‌‌‌‌‌‌‌ه، د‌‌‌‌‌‌‌‌ر طول 25 سال گذشته حدود چهار ميليون هكتار از راضي منابع طبيعي تغييركاربري پيد‌‌‌‌‌‌‌‌ا كرد‌‌‌‌‌‌‌‌ه‌است؛ د‌‌‌‌‌‌‌‌رحالي كه سازمان منابع‌طبيعي كشور د‌‌‌‌‌‌‌‌ر طول عمر 125 سال خود‌‌‌‌‌‌‌‌ تنها دو ميليون هكتار جنگل‌كاري انجام داده است. اين آمار نشان‌دهنده اين مساله است كه سازمان منابع طبيعي بيش از د‌‌‌‌‌‌‌‌و برابر درخت‌هايي كه كاشته، جنگل‌زد‌‌‌‌‌‌‌‌ايي كرد‌‌‌‌‌‌‌‌ه است. نكته قابل توجه اينجاست كه تمامي اين تغييركاربري‌ها با مجوزهاي قانوني و رسمي صورت گرفته است.»
 
 
 
منبع :
 
 
زیست بوم - برگرفته شده از روزنامه قانون
 
 
 

 

 

 

خرس هایی که گیاه خوار شدند

 

 

خرس هایی که گیاه خوار شدند :

 

 

زیست بوم: تغییر آب و هوا طبع خرس های گریزلی یا قهوه ای را نیز تغییر داده است، به طوری که بنا بر مشاهدات محققان، این حیوان بومی منطقه آمریکای شمالی برای تغذیه، گیاه آقطی را به سالمون ترجیح می دهد.
 
 
 
 
 
 
به گزارش گروه علمی ایرنا از ایندیپندنت، گرم شدن وضعیت آب و هوا به این معنی است که گیاه آقطی نیز زودتر از موعد و تقریبا همان زمانی می رسد که جریان های آب حاصل از ذوب یخ ها به صورت پرحجم و همراه با ماهی سالمون در جزیره کودیاک آلاسکا جاری می شوند. 
 
 
 
عادت غذایی خرس های قهوه ای این است که دراوایل تابستان از سالمون و در اواخر فصل از گیاه آقطی تغذیه می کنند 
 
 
 
براساس مطالعه صورت گرفته در دانشگاه ایالتی اورگان در آمریکا، این خرس ها که معمولا 70 درصد سالمون های منطقه غذای آنها می شوند، در تابستان بسیار گرم سال 2014 در اطراف رودخانه ها و جریان های آب شیرین مشاهده نشدند زیرا به مناطق مرتفع تر رفته بودند و از آقطی تغذیه می کردند، گیاهی که پروتیین چندانی ندارد و مصرف مستمر آن خرس ها را نحیف می کند. 
 
 
 
زیست شناسان هشدار دادند که گرم شدن کره زمین در این تغییر نامعمول رفتار خرس ها دخیل است و می تواند کل اکوسیستم را هم تحت تاثیر قرار دهد. 
 
 
 
محققان همچنین دریافتند که بقایای به جامانده از سالمون های مصرفی خرس ها نیز کاهش یافته و این امر بر حاصلخیزی جنگل های اطراف حوزه های آبی تاثیر منفی گذاشته است. 
 
 
 
براساس این مطالعه، گرایش خرس ها به گیاهخواری، یک ارتباط اکولوژیکی را از بین برده است. 
 
 
 
گفته می شود که به طور میانگین آقطی در هر دهه دو و نیم روز زودتر می رسد و اگر این رویه ادامه یابد، تا سال 2070 ، برای خرس های قهوه ای در دسترس تر از ماهی های سالمون خواهد بود.
 
 
 
منبع :
 
 
زیست بوم
 
 
 

 

پلنگ ایرانی یک قدم تا انقراض

 

 

پلنگ ایرانی یک قدم تا انقراض :

 

 

هنوز به‌درستی نمی‌دانیم، چند صد قلاده پلنگ در ایران باقی مانده است. در علم مدیریت حیات ‌وحش، پایش جمعیت ‌گونه‌ها بسیار مهم است و تنها از این طریق است که می‌توان درجه حفاظتی یک‌ گونه را تعیین کرد؛ درحالی‌که در کشور ما هنوز چنین اطلاعات زیربنایی وجود ندارد و در مقابل تنها آمار تلفات است که گاه و بی‌گاه از این سو و آن سو شنیده می‌شود. خبر مرگ یک پلنگ ماده و توله‌اش در منطقه جنگلی شهید‌آباد استان مازندران تنها یکی از ده‌ها موردی است که رسانه‌ای می‌شود و در‌این‌میان نه تعارضات میان دام‌د‌‌اران و گوشت‌خواران درشت‌جثه در ایران جدی گرفته می‌شود و نه متأسفانه آمارهای غیرقابل‌استناد جمعیتی دقیق‌تر و مستندتر می‌شوند؛ درحالی‌که همین موارد مهم است که در اصل پشتوانه حفاظت از این حیوانات زیبا و کم‌نظیر است. 
 
 
 
مرزهای فراخ بی‌اطلاعی
 
 
عوامل بسیاری در زندگی پلنگ‌های ایرانی ناشناخته هستند؛ به‌عنوان مثال تجربیات مختلف حاکی از آن است که اگر یک منطقه ظرفیت ۱۰ پلنگ را داشته باشد؛ اما بر اثر زادآوری این تعداد به ۱۳ الی ۱۴ پلنگ افزایش پیدا می‌کند، آن‌گاه سه الی چهار پلنگ اضافه به ناچار وادار به ترک محیط و پیداکردن یک قلمرو جدید می‌شوند؛ دقیقا همین نوع جابه‌جایی‌هاست که اغلب مشکل‌ساز می‌شود و در ایران نیز تحقیقات درستی بر روی آن انجام نشده است. پلنگ‌هایی که به این شکل مجبور به ترک زیستگاه می‌شوند؛ یا باید از جاده یا باید حتی از روستا گذر کنند و در این شرایط است که بیشترین آمار تلفات هم طبیعتا انتظار می‌رود. 
 
 
 
نباید فراموش شود همین آمار و ارقام غیرقابل‌استناد است که بر وضعیت حفاظتی به‌شدت تأثیر گذاشته است.  پلنگ حیوانی است که معمولا در شب فعال و طول شب نیز در فصل زمستان گاه از چهار الی پنج ساعت بیشتر است؛ در نتیجه این طولانی‌تربودن زمان شب به این معناست که حیوان زمان بیشتری هم برای جابه‌جایی داشته و بالطبع امکان دارد که بتواند خود را از مناطق ناامن دور کرده و وارد مناطق به نسبت امن‌تر شود.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 در عین اینکه در فصل‌های سرد سال تداخل با زمان جفت‌گیری نیز زیاد می‌شود؛ یعنی حیوان طبیعتا مدت زمان بیشتری را هم در قلمرو جابه‌جا خواهد شد؛ درحالی‌که در فصل تابستان خطرات برای پلنگ‌ها از جنس دیگری است. پلنگ‌ها در فصل تابستان به دلیل طولانی‌تربودن روز، مدت‌زمان بیشتری در معرض مشاهده از سوی عوامل انسانی هستند و بنابراین تعارضات زیادی هم در این فصل در ایران اتفاق می‌افتد.
 
 
 
 از‌آن‌جایی که بیشتر جابه‌جایی‌ پلنگ‌ها در اطراف محدوده آبشخورها یا آبگیرها صورت می‌گیرد، در نتیجه احتمال آسیب‌‌پذیری آنها در این مناطق بیشتر از سایر جاهاست؛ چراکه فرضا در مناطق کوهستانی‌تر احتمال مخفی‌شدن هست؛ درحالی‌که در نزدیکی آبگیر یا رودخانه چنین امکانی برای پلنگ‌ها وجود ندارد. بسیاری از شکارچیان نیز از این آسیب‌پذیری پلنگ‌ها استفاده کرده و آنها را در این مناطق شکار می‌کنند؛ چنانچه مورد تلفات اخیر مادر و توله شهیدآبادی نیز درست در نزدیکی چشمه رخ داده است. هم‌اکنون در دنیا ٩ زیرگونه از پلنگ‌ها وجود دارد که یک مورد در کل قاره آفریقا و هشت زیرگونه دیگر در آسیا شناخته شده‌اند. از این تعداد دو مورد با نام‌های پلنگ عربی و پلنگ ایرانی تنها در خاورمیانه پراکنش دارند. پلنگ ایرانی در حد فاصل افغانستان تا عراق زیست می‌کند و یکی از زیرگونه‌های منحصربه‌فرد در نوع خود است. 
 
 
 
جثه پلنگ ایرانی از جثه پلنگ‌های عربی بزرگ‌تر است. یک فرضیه مبنی بر این است که اندازه جثه گوشت‌خواران تا حد زیادی به اندازه طعمه غالب آنها بستگی دارد؛ مثلا در عربستان جثه طعمه‌های پلنگ به واسطه خشکی هوا اغلب کوچک‌تر از طعمه‌های پلنگ ایرانی است؛ درحالی‌که پلنگ ایرانی در کشور ما طعمه‌ای مانند گراز و حتی مرال دارد. شرایط اقلیمی از‌جمله مسائل تأثیرگذار است؛ به‌عنوان مثال در مناطقی که تغییرات دمایی زیاد است؛ یعنی اختلاف میان حداقل و حداکثر درجه ‌حرارت چشمگیر است، می‌توان جثه بزرگ‌تری را در پلنگ‌ها انتظار داشت.
 
 
 
 یک فرضیه دیگر هم مبتنی بر این است که در عرض‌های جغرافیایی شمالی‌تر هر چقدر که به سمت شمال برویم، جثه حیوان گوشت‌خوار بزرگ‌تر می‌شود؛ اما واقعیت این است که هنوز اطلاعات دقیقی درباره بسیاری از مسائل زیربنایی زندگی پلنگ‌ها از‌جمله فصل جفت‌گیری آنها در ایران وجود ندارد. موارد متعددی از جفت‌گیری پلنگ‌ها در فصل بهار یا حتی تابستان دیده شده؛ اما اطلاعات موثقی در دست است که باور گذشته مبنی بر انحصار فصل جفت‌گیری به زمستان و اواخر آن را رد می‌کند. موارد ضد‌و‌نقیض از این دست فراوان است و همین مسائل است که حفاظت از آنها را با چالش جدی مواجه کرده است. 
 
 
 
تعارضات پلنگ‌ها با انسان‌ها
 
 
مسئله تعارضات میان انسان و گوشت‌خوارانی مانند پلنگ‌ها درحال‌حاضر جزء مباحث روز مدیریت حیات ‌وحش است. شاید برای شما نیز این پرسش مطرح باشد که چرا در سال‌های اخیر تعارضاتی نظیر مورد پلنگ ماده و توله‌اش در شهیدآباد افزایش پیدا کرده؛ درحالی‌که در گذشته به این صورت نبوده است؟ برخی از دام‌داران این ادعا را مطرح می‌کنند که پلنگ‌ها به دام‌های آنها حمله کرده و بقای‌شان را به مخاطره می‌اندازند و به‌همین‌دلیل هم باید حذف شوند؛ اما سؤال اینجاست که چه چیزی پلنگ‌ها را از زیستگاه‌های طبیعی‌شان خارج می‌کند و به جای طعمه‌های طبیعی به سمت دام‌ها سوق می‌دهد؟
 
 
 
 
 
 
نتایج تازه‌ترین تحقیقات کارشناسان آلمانی و کارشناسان ایرانی مؤسسه میراث حیات‌ وحش پارسیان بر روی پلنگ‌ها نشان می‌دهد که در برخی مناطق پلنگ‌ها در فصل سرد به دام‌ها حمله می‌کنند؛ زیرا در این اوقات از سال طعمه‌های طبیعی آنها نظیر قوچ و میش‌ها به دلیل کمبود منابع غذایی یا نداشتن توانایی فیزیکی کمتر در دسترس هستند؛ درحالی‌که دام‌های اهلی به دلیل چرای کنترل‌ناپذیر در بیشتر اوقات سال در قلمرو زیستی همین گوشت‌خواران حضور دارند؛ اما از طرف دیگر در برخی مناطق، اوج شکار دام‌های اهلی در فصول خشک اتفاق می‌افتد که این امر بیشتر به دلیل وضعیت خاص پوشش گیاهی است؛ یعنی با کاهش پوشش گیاهی امکان شکار سُم‌داران نیز کمتر می‌شود، در مقابل این دام‌های اهلی هستند که با تمرکز زیاد در حواشی و اطراف چاه‌ها و سایر منابع محدود آبی یافت می‌شوند؛ بنابراین چندان عجیب نیست که گوشت‌خوارانی مانند پلنگ به یک شکار موفق با حداقل انرژی علاقه نشان دهند. 
 
 
 
شناسایی این قبیل تعارضات و دلایل وقوع آنها درحال‌حاضر جزء مهم‌ترین وظایف سازمان‌های دست‌اندرکار یعنی سازمان حفاظت از محیط ‌زیست است؛ بنابراین شایسته‌تر آن است که برای حل معضل تعارضات بیشتر از هر چیز دیگر بر مطالعات تحقیقاتی سرمایه‌گذاری شود؛ چراکه تجربه مدیریت حیات ‌وحش نشان داده که تنها در صورت داشتن اطلاعات علمی صحیح و موثق است که می‌توان به بهترین شکل ممکن از گونه‌های در معرض خطری مانند پلنگ‌ها حفاظت کرد.
 
 
 
منبع :
 
 
روزنامه شرق