محیط زیست و مشکلات ان در جهان

گالاکتن, عامل افزایش تولید سوخت های زیست محیطی :

محققان بخش انرژی، برای نخستین بار آنزیمی را شناسایی کرده اند که قادر است به طور قابل ملاحظه ای مقدار شکر گالاکتن موجود در غشاء سلولهای گیاهی را افزایش دهد. گالاکتن نوعی گالاکتوز است که ۶ پیوند کربنی دارد و به راحتی با استفاده از مخمر به روش تخمیر اتانول تولید می کند. مدت زمان زیادی است که دغدغه مهم محققان، تلاش برای تولید سوخت های زیست محیطی پیشرفته از زیست توده های سلولزی بوده است.

بر خلاف اتانول، سوخت های زیست محیطی پیشرفته و جدید که از شکرهای موجود در غشاء سلولهای گیاهی تولید می شوند می توانند مستقیماً جایگزین سوخت های رایج مثل بنزین، دیزل و سوخت جت شوند. مصرف این سوخت ها به گونه ای است که به ازای هر گالن از سوخت پایه، یک گالن از سوخت جدید مورد استفاده قرار می گیرد و به هیچ گونه تغییر و اصلاحی که در حال حاضر بر روی سوخت ها صورت می گیرد تا برای مصرف در موتورها و تاسیسات زیر ساختی دیگر مورد استفاده قرار گیرند، نیاز ندارند.

آنچه که باعث می شود این نوع سوخت ها ( سوخت های زیست محیطی ) مکملی برای انرژی های تجدید پذیر به حساب آیند این است که تمایل بالقوه ای برای کربن خنثی بودن دارند، بدین معنی که بدون وارد کردن کربن اضافه ای به اتمسفر می سوزند.

به عقیده محققان در آزمایشگاه ملی برکلی، نخستین چالش برای تولید سوخت های زیست محیطی ، یافتن راهی برای به حداکثر رساندن مقدار شکری است که در غشاء سلولهای گیاهی وجود دارد و می تواند از طریق تخمیر به سوخت تبدیل شود. در تحقیقات جدید به این موضوع توجه ویژه‌ای شده است.

هنریک شلر، رییس بخش تامین کالای موسسه JBEI (Joint BioEnergy Institute) و سرپرست گروه بیوسنتز سلولی در آنجا می گوید: ما این خصوصیت آنزیم GT92 را به عنوان اولین آنزیمی که بیوسنتز گالاکتن را افزایش می دهد تأیید می کنیم. پیدایش β-۱,۴-galactan به عنوان یک کاتالیزور در فرایند سنتزی، ابزاری بسیار مهم برای علم مهندسی در بخش سوخت های زیست محیطی پیشرفته می باشد. از آنجایی که خودم طرفدار استفاده از سوخت های زیست محیطی در مقیاس بزرگ نیستم، ترکیبات کربن خنثی به عنوان مکملی در مقیاس کوچک برای انرژی های تجدید پذیر مثل انرژی باد و خورشیدی بسیار مفید هستند.

این تحقیق جدید به تازگی در مجله Plant Cell منتشر شده است.

منبع :

http://danyar.ir