كنوانسيون تغيير آب و هوا و اهداف آن :

كنوانسيون تغيير آب و هوا در سال 1992 در اجلاس ريو با هدف تثبيت غلظت گازهاي گلخانه اي ناشي از فعاليتهاي صنعتي در سطحي كه از آسيب هاي ناشي از تغييرات اقليمي بر زندگي انسان و حيات روي زمين بكاهد، تدوين گشته و از سال 1994 اجرايي گرديد. اهم اهداف كنوانسيون و فعاليتهاي مرتبط با آن به قرار زير است:

  • تثبيت غلظت گازهاي گلخانه اي در جو در سطحي كه از اثرات خطرناك فعاليت هاي بشر بر سيستم اقليم جلوگيري نمايد
  • ارائه گزارش دوره اي وضعيت ملي تغيير آب و هوا به كنوانسيون, توسط كليه كشورهاي عضو
  • تهيه ميزان انتشار گازهاي گلخانه اي و جذب توسط چاهك ها بصورت دوره اي
  • تنظيم و اجراي برنامه هاي كاهش انتشار گازهاي گلخانه اي
  • همكاري و توسعه روشهاي انتقال تكنولوژي براي كاهش انتشار در بخش هاي مختلف انرژي، حمل و نقل، صنعت، كشاورزي، جنگل و زايدات جامد و مايع
  • همكاري منطقه اي و بين المللي در تهيه روش هاي تطبيق با پديده تغيير آب و هوا
  • در نظر گرفتن موضوع تغيير آب و هوا در سياست ها و برنامه ريزي هاي توسعه

كنوانسيون تغيير آب و هوا در 21 مارس 1994، 90 روز پس از تصويب آن در 50 كشور، اجرايي‌گرديد.

پروتكل كيوتو

پروتكل كيوتو در سومين اجلاس اعضاء متعهدين كنوانسيون تغيير آب و هوا در مورخ 11 دسامبر 1997 در كيوتو ژاپن تصويب و به مدت يكسال جهت امضاي كشورها و اعضاي كنوانسيون باز گذاشته شد. با الحاق روسيه به پروتكل كيوتو، اين پروتكل در تاريخ 16 فوريه 2005 اجرايي شد.
جمهوري اسلامي ايران در سال 1375، با تصويب مجلس شوراي اسلامي و تائيد شوراي نگهبان به عضويت كنوانسيون تغييرات آب و هوا درآمد. قانون الحاق ايران به پروتكل كيوتو نيز در سال 1384 به تائيد شوراي نگهبان رسيد.



از اهداف اساسي پروتكل, ايجاد ساختار اجرايي مناسب براي حصول به اهداف كنوانسيون و نيز تقويت تعهدات كشورهاي پيوست I كنوانسيون (كشورهاي توسعه يافته و اقتصادهاي در حال گذار) در كاهش انتشار گازهاي گلخانه اي و انتقال كمكهاي فني و مالي به كشورهاي در حال توسعه و كشورهايي كه بشدت متاثر از آثار تغيير اقليم هستند مي باشد. نمودار فوق هدف پروتكل كيوتو براي كاهش انتشار را نشان داده است.
هر يك از اعضاء‌ پيوست I بطور مستقل يا مشترك توسط پروتكل كيوتو متعهد شده‌اند كه انتشار گازهاي گلخانه‌اي را تا حد مشخصي حذف و يا كاهش دهند؛ بطوريكه ميزان انتشار شش گاز گلخانه‌اي كشورهاي توسعه يافته در محدوده سالهاي 2012-2008 به 5% زير سطح انتشار سال 1990 كاهش يابد. كشور ما بدليل قرار گرفتن در بين كشورهاي در حال توسعه, در دوره اول تعهد (2012-2008) اجباري براي كاهش انتشارات خود ندارد.

منبع :

همشهری انلاین