اصول و كاربرد انرژي خورشيدي
|
اصول و كاربرد انرژي خورشيدي | |
|
مقدمه :
| |
منابع : سایت سازمان انرژی های نو ایران (سانا) - سایت وزرات نیرو - سایت سازمان محیط زیست استان تهران - سایت افتاب - سایت روزنامه همشهری |
نقشه بندي حساسيت محيط زيست و ارزيابي اکولوژيک خطوط ساحلي
نقشه بندي حساسيت محيط زيست و ارزيابي اکولوژيک خطوط ساحلي : با تاکيد بر آسيب پذيري به ريزشهاي نفتي
چکيده
نقشه بندي حساسيت محيط زيست، در ارزيابي اثرات زيست محيطي ناشي از اجراي يک پروژه خاص کاربرد زيادي دارد. يکي از نيازهاي اساسي سيستم نقشه بندي حساسيت محيط زيست، نقشه بندي حساسيت اکولوژيک است ،که متکي به شاخص زيست محيطي (ESI) است. ارزيابيهاي اکولوژيک با طبقه بندي و فهرست برداري از مناطق طبيعي و زيستگاهها آغاز مي شود. براي ارزيابي اکولوژيک، جهت تعيين حساسيت گياهان، جانوران و اکوسيستم ها از اثرات فيزيکي و شيميايي در مناطق استفاده مي شود. ارزيابي اين اثرات، نيازمند اطلاعاتي در مورد پراکنش و فراواني گونه هايي است که برخي از توسعه ها مانند آلودگيهاي نفتي بر روي آنها اثر مي گذارد. در اين مقاله به شرح روشهاي برآورد و ارزيابي اکولوژيک و طبقه بندي ميزان حساسيت و آسيب پذيري خطوط ساحلي دريا به ريزشهاي نفتي پرداخته شده است که به تهية نقشه هاي حساسيت ساحل منجر مي شود.
مقدمه:
نقشه بندي، نتيجه نهايي هر مطالعة فضايي و تنها وسيله نمايش پراکنش مکاني صفات کيفي و کمي پديده ها و فرآيندها در منطقه است. نقشه هاي حساسيت محيطي، اثرات زيست محيطي احتمالي انواع کاربري سرزمين يا توسعه را در فضاي جغرافيايي نشان مي دهد.اگر چه نقشه بندي حساسيت محيطي، بر ارزيابي و گزارش اثرات زيست محيطي ناشي از اجراي يک پروژه خاص برتري ندارد، ولي اين روش براي برنامه ريزي و مديريت در مناطق و ارزيابي اثرات اتفاقي طرحهاي توسعه، با صرفه تر و کارآمدتر است.
در حال حاضر ارزيابي و بيان اثرات توسعه بر محيط که جزيي از نقشه بندي حساسيت محيط به شمار مي روند، از حالت ضميمه طرحهاي جامع بيرون آمده و خود به عنوان برآيند ديگر مطالعات اکولوژيک و اقتصادي - اجتماعي، به راهنماي کارآمد انجام يا عدم انجام و انتخاب گزينه هاي توسعه تبديل شده است.
تعريف حساسيت محيطي:
حساسيت محيطي به معني واکنش آني اجزاي (عناصر) محيطي به تنشي معين و بروز تغييرات جزيي و بخشي در شرايط اکولوژيک است. به عبارت ديگر، حساسيت محيطي درجه اي از آسيب پذيري يا سهولت تحمل آسيب يا اثرات منفي ناشي از اجراي طرحهاي توسعه در واحدهاي زيست محيطي است .
ارزيابي اکولوژيک:
جمع آوري اطلاعات در خصوص تأثير احتمالي اثرات بر جوامع انساني و ساختار محيط زيست يکي از مراحل ارزيابي اثرات محيط زيست(( EIA است.
جنبه هاي اکولوژي (فرايندها و روابط) و جنبه هاي بيولوژي (فهرست گونه هاي بزرگ و نقشه هاي پراکنش) در تهيه گزارشات EIAبه يکديگر برتري ندارند(Spellerberg &minshull 1990).
مطالعات EIA اغلب به نقشه بندي منتهي نمي شوند(به استثناي روش رويهم گذاري) و در حد جدول ماتريس و نمودارها هستند، در صورتي که اجرا و مديريت پروژه هاي توسعه به نقشه دقيق اثرات نياز دارد. اين امر را ESM بطور فراگير و جامع انجام مي دهد. مطالعاتEIA نقطه اي (site) انجام مي شود، بنابراين نقشه بندي نتايج آن مشکل است، ولي ESM (نقشه بندي حساسيت محيط زيست) به صورت پهنه اي (Zonal) عمل مي کند و به خوبي قابل نقشه بندي است.
ارزيابي اثرات اکولوژيکي در يک EIA ممکن است موجود نباشد. براي برآورد اکولوژيک (توأم با ارزيابي اکولوژيک) براي تعيين حساسيت گياهان، جانوران، دوزيستان و اکوسيستم ها از اثرات فيزيکي و شيميايي در مناطق استفاده مي شود. امروزه ارزيابي ها و برآوردهاي اکولوژيک با تخمين و بررسي طبقه بندي و فهرست برداري از منابع طبيعي و زيستگاهها شروع مي شود. شناسايي و طبقه بندي برآورد مشاهده اي را بسط و گسترش مي دهد و بايد توصيف ها و واحدهاي مورد استفاده شده در برآوردها را آماده کند.
سنجش از دور، برنامه هاي کامپيوتري متنوع و سيستمهاي اطلاعات جغرافيايي (GIS)، برآوردهاي زيست محيطي را، بخصوص در برآوردهاي بزرگ مقياس بهبود مي بخشد. به عنوان مثال، مدلسازي اثرات احتمالي ريزشهاي نفتي در صورت استفاده از GIS، دقيق تر مي شود. اطلاعات کامل از قبيل نقشه هاي حساسيت مناطق (حساسيت پايه اي جوامع گونه هاي انديکاتور) به شکل ساده اي ذخيره و اطلاع دهي مي شود.
به طور خلاصه روش ذخيرة اطلاعات در نقشه سازي حساسيت زيست محيطي سواحل به آلودگي هاي نفتي به صورت زير تعريف مي شود:(Jensen et al 1990)
1- تهيه نقشه هاي پايه اي دقيق با استفاده از تصاوير ماهواره اي.
2- تشخيص و شناسايي حساسيت کرانه هاي ساحل دريا نسبت به نفت با دقت بالا.
3- استفاده از گزارش اطلاعاتي GIS براي ذخيره و مطالعة اطلاعات مربوط به حساسيت پذير بودن حيات وحش نسبت به نفت، ميزان در معرض قرار گرفتن به آلودگي و روشهاي حفاظتي.
در ارزيابيهاي زيست محيطي اطلاعاتي که در بر گيرنده کليه گروهها يا گونه هاي طبقه بندي باشد غير عملي است. بنابراين، گروهها و گونه هايي انتخاب مي شوند که مزيت خوبي دارند و در برگيرندة منطقي خصوصيات ديگر اعضاء نيز هستند(fry et al 1986)
تهية راهنمايي منطقي براي گونه ها بستگي به اطلاعات زيستگاه حيات وحش دارد.
يکي از روشهاي مفيد براي انتخاب گونه ها بدون در نظر گرفتن ناحيه به شرح زير پيشنهاد مي شود:
1- شناسايي کلية تيپ هاي زيستگاه بدون در نظر گرفتن ناحيه.
2- آماده کردن اطلاعات پايه اي گونه ها در زيستگاهها و استفاده گونه ها از زيستگاهها (مناطق تغذيه، مناطق زمستان گذراني وغيره).
3- حفاظت از گونه ها دربرابر آسيب در منطقة پروژه و امکان حفظ گونه هايي که داراي نيازهاي خاص زيستگاهي هستند و در منطقة پروژه اين نيازها مرتفع نمي شود.
4- مرتب کردن گونه ها براي طبقه بندي و دسته بندي.
5- بعضي گونه ها را در صورت مناسب بودن بايد مطابق اجتماعات گروه بندي کرد.
6- تحمل و بردباري دررابطه با هزينه و فشارهاي زماني در تفسير فهرست گونه هاي مورد استفاده در ارزيابي زيستگاه.
7- انتخاب گونه هاي شاخص به جهت تکميل طبقه بندي.
ارزيابي اکولوژيکي در عمل:
روشهاي ارزيابي اکولوژي براي طبقه بندي ميزان حساسيت و آسيب پذير خطوط ساحلي دريا نسبت به ريزشهاي نفتي استفاده مي شود. و در مواقعي به تهية نقشه هاي حساسيت ساحلي منتهي مي شود.
در زمان ريزشهاي نفتي يا ديگر حوادث آلودگي، به کاربرد روشهاي مناسب براي بهبود و اقدامات پاکسازي نياز خواهد بود
روشهايي براي سنجش و ثبت حساسيت و آسيب پذيري مناطق
ساحلي به آلودگي، به خصوص ريزشهاي نفتي وجود دارد.
Hayes & Gund lach يک مقياس موضوعي از 1 تا 10 را براي تيپ ساحلي بنا نهاده اند که براساس محاسبة يک شاخص آسيب پذير است. مردابهاي نمک و مانگروها بايستي ميزان بالاي شاخص و پرتگاهها، ميزان پايين شاخص باشند. براي هر چه بهتر ارزيابي کردن مناطق حساس ساحلي به اختلالهايي از قبيل ريزشهاي نفتي به اطلاعات زيادي نياز نقشه هاي سادة پراکنش نيز که داراي اطلاعات کمتري هستند مورد نياز است(Jensen et al 1990)
يکي از بهترين سيستمها براي ذخيرة اطلاعات در خصوص پراکنش فضايي و زماني در حساسيت، استفاده از GIS است. براي اطمينان از اينکه در نقشه هاي سوانح ريزش هاي نفتي اولويت به ويژگيهاي خاص داده مي شود، ساحل يا ويژگيهاي زير ارزيابي مي شود (syratt & Richardson1981)
1- جاذبه هاي پرنده شناسي
2- پستانداران ( از قبيل دلفين ها،فوک ها،سمورها و...).
3- ماهيهاي ساحلي و کرانه اي .
4- مردابهاي نمک و سواحل برخوردار از بستر لجن نرم .
5- بندرها و ديگر مناطق آبي کم عمق و حساس.
6-ايستگاههاي برخوردار از جاذبة علمي.
7- ساختارهاي ثانوي سواحل از قبيل دماغه ها و پشته ها .
8- سواحل جذاب و غير جذاب (از نظر زيبايي و توريستي) .
در طول مدت ارزيابي در مقياس و سيع ، مناطق حساس نقشه بندي شده و درجات حفاظت و روشهاي پاکسازي پيشنهاد مي شود. جدول 1 مثالي از طرح ريزش نفت در بندر sullom Voe انگلستان را نشان مي دهد.
گونه هاي انديکاتور گياهان، بعضي از پرندگان وساير جانوران بين جذر و مدي، پايه و اساس براي تهية نقشة حساسيت اکولوژيک خط کناره اي ساحل را آماده مي کند. ارزيابي حساسيت محدوديتهايي را نيز دارد. به عنوان مثال، ارزيابي نمي تواند کلية ارتباطات قسمتهاي مختلف اکوسيستم بين جذر و مدي را که ديناميک و پويا هستند شمارش کند،و در مواردي به دليل اضطرار و فوريت، ارزيابي حساسيت اکولوژيک به شکل خاصي انجام و از کاربري زمين و ارزيابي چشم پوشي مي کند.
يک فعاليت کالبدي براي يک ارزيابي اکولوژيک (خليج)
برخي ارزيابي هاي بيولوژيک درخليج با سوالاتي در مورد "چه" و "چگونه" شروع مي شوند. ارزيابي اساسي بايد بروي زيستگاهها صورت گيرد. براي مثال مردابهاي نمک، سواحل صخره اي و مرزهاي کناري، بخش قابل توجهي از مناطق حفاظت شده هستند که ممکن است در برگيرندة منابع طبيعي دريا تعريف شده در سطح ملي همچنين کنوانسيون هاي بين المللي مهم از قبيل کنوانسيون رامسر باشد.
سنجش کلية گروههاي طبقه بندي در يک خليج بصورت انتخابي است و ممکن است از نظر اهميت شامل گروههاي زير باشد:
1- حفاظت از گونه ها،بويژه آن گونه هايي که در قانون حفاظتي اعلام شده اند.
2- ثبت گروههاي طبقه بندي شده از قبيل پرندگان، پروانه ها و گياهان گلدار که به راحتي انجام مي شود.
3- گونه ها حساس نظير گونه هاي انديکاتور و گونه هاي حساس در مقابل انواع اختلال ها و آلودگيها.
4- گونه هاي موجود در فهرست قرمز.
5- گونه هاي مهم تجاري از قبيل نرمتنان صدفدار (shell fish).
6- گونه هاي جالب موجود در جوامع محلي، مانند قوها.
زمان و چگونگي سنجش و ارزيابي مناطق بسيار مهم است، زيرا گونه هاي مختلف در زمانهاي متفاوت پديدار مي شوند. اين ذهنيت هميشه وجود دارد که کلية راههاي سنجش و ارزيابي داراي محدوديت هستند و ممکن است به سمت گونه هاي معين متمايل شوند.
ارزيابي اثرات توسعه بيشتر در مورد پراکنش و فراواني گونه هايي به اطلاعات نياز دارد که برخي از توسعه ها بر روي آنها اثر مي گذارد (اثرات اوليه، ثانوي و ثالث). بعضي از گونه هادر سنجش اثرات و تشخيص مناطق حساس برخوردار از ويژگيهاي محدود از نظر فيزيکي و شيميايي مورداستفاده قرار مي گيرند. اين امر پيشرفت براي جمع آوري اطلاعات در مورد ويژگيهاي موجودات دريايي به خصوص گونه هاي مخصوص خليج است. اطلاعات در آزمايشگاههاي تحقيقات دريايي و يا در منابع منتشر مي شوند.
فراهم آوردن فهرست گونه ها ممکن است عملي نباشد، ولي مشاهدات، اطلاعات جامعي را از اکولوژي يک خليج به شکل واقعي امکان پذير مي سازد. لازم به ياد آوري است که به دليل اطمينان از شرح و تفضيل اطلاعات اکولوژي، مشاهدات نبايد محدود به يک دورة زماني کوتاه باشد. موضوعات اکولوژيکي بسيار گوناگون است، ولي به طور روشن بايد يک موضوع انتخاب شود. بيوماس، توليدات و ساختار جمعيتي گروههاي طبقه بندي شده بايد از بخشهاي مهم براي ارزيابي اثرات توسعه بر محيط زيست باشند. در يک ارزيابي اکولوژيک،فقط عواملي که به طور مستقيم با موضوعات حفاظتي ارتباط دارند و يا مورد استفاده انسان هستند مد نظر قرار مي گيرند.
موارد زير اساس و پايه فعاليت کالبدي براي اجزاي بيولوژيک و اکولوژيک در يک EIA هستند:
1- شناسايي محدوديت هاي منطقه .
2- مشاهدات اطلاعات در مورد وسعت و نوع مناطق حفاظت شده .
3- انتخاب يک طبقه بندي زيستگاهي و ثبت تيپ زيستگاهها.
4- انتخاب گروههاي طبقه بندي براي سنجش و ثبت روشهاي جمع آوري اطلاعات.
5- تشخيص اثرات اوليه، ثانوي و ثالث و تشخيص ماهيت، وسعت و بزرگي آنها.
6- طراحي و تکميل نظارت بر روشها و شيوة اقدامات .
اين فعاليت کالبدي به ويژه با در نظر گرفتن محدوديتهاي فضايي و زماني اثرات در نظر گرفته مي شود. به عنوان مثال، حتي اگر EIA براي سوزاندن زغال سنگ در ژنراتورهاي الکتريکي در 30 سال پيش اجباري شده بود، پيشگويي EIA در مورد اثر گازها بر زيستگاهها تا امروز نيز امکان داشت، وجود داشته باشد.
مراحل تهيه نقشه حساسيت محيطي:
1- تعيين محدوده براساس يافته ها
2- بررسي داده هاي پايه اي: نظير تفسير عکسهاي هوايي و ماهواره اي، نقشه هاي اکولوژيک و فيزيکي و عمليات آمار برداري ميداني.
3- طبقه بندي تيپ هاي محيطي مانند تفکيک و طبقه بندي محيط هاي طبيعي و دست ساخت انسان در مناطق ساحلي و اکوسيستمهاي آبي زيستگاهها که به سه دسته Supertidal, Subtidal, Intertidal تقسيم مي شوند. بررسي مناطقي نظير بنادر، بنادر ماهيگيري، ايستگاههاي فرهنگي و باستاني، اسکله ها و سکوهاي نفتي، ترمينالهاي نفتي و پتروشيمي که مورد استفاده انسان هستند.
4- تشخيص وضعيت پراکنشي و حفاظتي تيپ هاي محيطي ، زيستگاهها و منابع بيولوژيک جانوري و گياهي و نقشه بندي آنها در قالب واحدهاي زيست محيطي.
5- مرور وضعيت توسعه: نظير کاربردهاي اصلي، قبلي، فعلي و آتي.
6- تعيين نوع اثرات که هر نوع مجموعة خاصي از اثرات محيطي را به دنبال دارد.در اين مورد، از شاخص هاي زيستي مانند وضعيت گونه هاي خاص جانوري و گياهي مي توان استفاده کرد.
7- تشخيص اثرات و روشهاي تسکيني و بهبودي، در مواردي ممکن است اقدامات حفاظتي و حمايتي پيش بيني شده ،شدت اثرات منفي توسعه بر محيط را کاهش دهد.
8- تعيين نوع حساسيت مانند حساسيت هاي فيزيکي، شيميايي، بيولوژيکي، اوليه، ثانوي، برگشت پذير (کامل و ناقص)، برگشت ناپذير تند و کند و غيره.
9- تعيين رابطه حساسيت هاکه بر اساس آن نوع محيطي و اثرات آن به طور بالقوه ويا واقعي تعيين مي شود. اين مرحله اصلي ترين قسمت نقشه بندي حساسيت است وبراي ارزش گذاري درجه حساسيت به کارشناسان مجرب نياز خواهد بود.
10- تعيين سيستم نقشه بندي،زيرا نمايش گرافيکي حساسيتهاي متنوع، روش مفيدي براي مديريت محيط است. يکي از جنبه هاي بحراني نقشه بندي حساسيتهاي محيطي است. انواع حساسيت همراه با اثرات متنوع بالقوه و براساس درجه حساسيت ، ازطريق معيارهاي خاص موجود در شاخص هاي حساسيت بصورت جزيي و کلي قابل ترکيب بيان و يا بطور نمادي (هاشور، تغييرات تن رنگ، علامت، خط هم ارزش و يا ترکيب متفاوتي از آنها) به حالت کمي و کيفي قابل نمايش است. طبقات صفات کمي و کيفي حساسيت را نيز مي توان در نقشه و جدول هاي راهنما با يکديگر ترکيب و به يکديگر تبديل کرد.
11- درتعيين مقياس نقشه بندي، مقياس هاي 1:10000 تا 1:50000 از کارايي خوبي برخوردارند. در صورت استفاده از روش GIS ابعاد شبکه سلولي بايد متناسب با وسعت، هدف، دقت مطالعه و مقياس نقشه هاي موضوعي (پايه اي) و ترکيبي (نهايي) باشد.
12- در موردکدبندي پارامترهاي نقشه، تنها کد کلاس حساسيت استاندارد است و انتخاب بقيه آنها تا حدودي سليقه اي است. اين کدها در جدول راهنما و يا در داخل متن قابل تعريف هستند.
13- طرح راهنما به منظور تعيين انواع تيپ هاي محيط، اثرات توسعه، حساسيت ها و مقياس ها، نقشه بندي براي يک منطقه بزرگ و همچنين براي کنترل ميزان موفقيت مراحل اوليه و کارايي خروجي نهايي يا نتايج مطالعات براي مديريت هاي محيطي مورد نيازاست .اجراي مراحل اين روش نقشه بندي، در يک بخش کوچک و خاص از پهنه مورد نظر، ارزشمند است. اجراي طرح راهنما زمينه بازنگري و انجام اصلاحات لازم در روش کار را قبل از اجرا در تمام محدوده فراهم و از اتلاف سرمايه و نيروي انساني ممانعت کند. با وجود اين اجراي آن مي تواند اختياري باشد.
نتيجه گيري:
در رابطه با سنجش هاي کوتاه مدت و مختصر روشهاي ارزيابي اکولوژيک در شرح و گزارش برنامه ريزي و ارزيابيهاي اثرات توسعه بر محيط زيست، حداقل چهار نکته مهم وجود دارد:
1- نياز به درک پيچيدگيها و مفاهيم تغيير در سيستم هاي طبيعي
2- نياز به تعيين و بيان اطلاعات ممکن
3- اعتبار و اعتماد به اطلاعاتي که از آنها براي شناسايي استفاده مي شود
4- موجود بودن يک راه و روش طبقه بندي شده معتبر و قانوني اطلاعات
بعضي از ارزيابيهاي زيست محيطي در گزارش و شرح برنامه ريزي، پيشرفتهايي را در زمان هاي محدود داشته اند در هرصورت ، به دليل پويايي محيطها، اين ارزيابيها بايد به تنظيم شوند.
ارزيابيهاي زيست محيطي دقيق، بايد اطلاعات و مجموعه اي از فرآيندهاو الگوهاي اکولوژيک و خواص اکو سيستمها را در بر گيرد. در روش مشاهده اي بيشتر به جمع آوري اطلاعات نياز خواهد بود، در صورتي که بوسيلة سنجش از دور و GIS فرصتهاي بيشتري براي کاوش و جستجو و بهم پيوستن آنها از نظر زماني و مکاني در مراحل اکولوژيک پديد آمده است.به نظر مي رسد که به دليل مشکل تر بودن ارزيابي هاي کمي، روشهاي کيفي داراي اولويت و برتري مي باشند زيرا در روشهاي کيفي،توصيف ها و هزينه ها بسيار کمتر از روش کمي است.بعلاوه،در روشهاي کيفي،اولويتي براي مشاهدات وروشهاي مطمئن در نظر گرفته مي شود که مي تواند در مطالعه اثرات اقتصادي و ارزيابي مفيد باشد.
بعضي از ارزيابيهاي اکولوژيک بر اين اساس هستند که گياهان و جانوران به درستي شناسايي شوند. اين مورد اهميت شناسايي بسيار مهم است.با اينکه بعضي از کارشناسان در شناسايي به روش کمي اطمينان دارند،ولي همه مي دانيم که اشتباهاتي را داريم و بنابراين اگر در فهرست گونه هاي اساسي تصميمي گرفته مي شود، همواره فقط فرض مي کنيم که درست است و اين شناسايي گونه ها را در مراحل ارزيابي اکولوژيک EIA به کار مي بريم.
بديهي است که کليه مناطق طبيعي و نيمه طبيعي بايد حفاظت شوند و کلية آنها از تغييرات درکاربري زمين محفوظ بمانند، بخصوص اگر طرحهاي جديد در جهت کاهش زمين و تخريب منطقه باشند (بزرگترين تهديد درمورد تنوع گونه ها). تکرار در برآوردها و ارزيابيهاضروري است، زيرا در هر زمان ممکن است خساراتي در محيط زيست آيد.
مقاله : رامين شادي – معاونت محيط زيست دريايي سازمان حفاظت محيط زيست
منابع مقاله :
1- اونق،م. 1375 . نقشه بندي حساسيت محيط زيست، مجلة علمي علوم کشاورزي و منابع طبيعي، جلد سوم، شماره 2، ص 28-9
2- شريعت، م؛ منوري، م.1375. مقدمه اي بر ارزيابي اثرات زيست محيطي، سازمان حفاظت محيط زيست
3- مخدوم، م. 1361. الگوي ارزيابي تغييرات محيط زيست، مجلة محيط شناسي، شمارة 11، ص 34-25
4- مخدوم، م. 1372. شالوده آمايش سرزمين، دانشگاه تهران.
5-Buckley, R.1991. Perspectives in environmental management, springer –verlag
6-Lipton, J. and Galbraith, H. and Burger, J. and Wartenberg, D. 1993. A paradigm for ecological risk assessment, journal of environmental management. Vol-17, No.1, pp.1-5
7-Ryding, S.O. 1998 Environmental Management hand book, Ios Press, PP.211-214
8-Spellerberg, I.F. 1996 Evaluation and assessment for conservation, chapman and hall press, pp.205-234
نبايد به بهانه سفر رييس جمهور بمو را به ساخت پالايشگاه اختصاص دهند
مهدي خاني، عضو شوراي شهر شيراز: نبايد به بهانه سفر رييس جمهور بمو را به ساخت پالايشگاه اختصاص دهند
سبزپرس : روزنامه خبر جنوب ديروز به نقل از عضو شوراي شهر شيراز نوشت: نبايد کسي با بيت المال به صورت فله اي برخورد کند و اگر کسي قصد ساخت پالايشگاه در شيراز را دارد چرا مي خواهد اين کار را با تخريب محيط زيست انجام دهد
به گزارش سبزپرس، روزنامه خبر جنوب چاپ شيراز ( شماره 8903 روز 26 دي ماه 1390) ديروز نوشت: «مهدي خاني اولين ناطق جلسه ديروز شوراي شهر شيراز که گويا دل پري از وضعيت پارک ملي بمو و تخريب اين منطقه داشت گفت: تاکنون چندين بار در زمينه اقدامات تخريب گر دراين منطقه تذکر داده شده و بر ضرورت حفظ آن تاکيد کرده ايم اما به نظر مي رسد کسي به اين مسئله توجه نمي کند که منطقه بمو يکي از منحصربه فردترين زيستگاههاي طبيعي کشور و از سرمايه هاي ملي ماست که بايد حفظ شود
مهدي خاني گفت: نبايد به بهانه سفر رييس جمهور مصوبه اي صادر شود که بر طبق آن يک شرکت خصوصي 300 تا 400 هکتار از زمين هاي بمو را گرفته و تبديل به پالايشگاه کند و از سوي ديگر از سروستان تا اين منطقه را لوله کشي کنند
وي اضافه کرد متو.ليان اين قبيل امور ظاهرا درک صحيحي از جايگاه و ارزش محيط زيست و مسائل مربوط به آن ندارند چرا که اگر بخواهند 400 هکتار از اراضي بمو را به ساخت پالايشگاه اختصاص دهند و از سروستان تا انجا را لوله گذاري کنند ديگر چيزي از اين زيستگاه طبيعي نمي ماند در حالي که اين مطنقه داراي منحصربه فرد ترين گونه هاي جانوري و گياهي در ايران است
خاني خاطر نشان کرد: اجراي اين کار به معني از بين بردن سرمايه هاي ملي است و کساني که قصد اجراي اين پروژه را دارند يا متوجه اقدام خود نيستند و يا عرقي نسبت به اين مطئله ندارند
وي خطاب به مسئولان گفت: شما اگر فصد حفظ صنايع استان را داريد فکري به حال مخابرات راه دور، کارخانه بريزيستون و تمامي صنايع بحران زده کنيد
خاني افزود: پالايشگاه جديد مي تواند در کنار شهر سروستان به صورت مشترک بين سروستان و شيراز ساخته شود چرا که با توجه به مناسب بودن اين منطقه ديگر نيازي به احداث خطوط انتقال نيست. چرا بايد حتما در کنار پالايشگاه قديم شيراز يک پالايشگاه ايجاد شود
اين عضو شوراي شهر شيراز گفت: اين درست نيست برخي در حالي که از وضعيت شيراز اطلاعي ندارند در اين زمينه اظهار نظر تخصصي کنند چرا که ابتدا بايد از طرح تفضيلي شهر اطلاع داشته باشند و بعد به ابراز عقيده بپردازند. در حالي که به طور کل منطقه بمو طرح آمايش سرزمين ندارد و نمي توان ناگهان براي آن تعريف صنعتي ارائه داد
گفتني است پيش از اين محافل زيست محيطي شيراز از موافقت سازمان محيط زيست با طرح توسعه پالايشگاه شيراز در اراضي پارک ملي بمو خبر داده بودند در عين حال رييس سازمان محيط زيست همچنان اين موضوع راتکذيب مي کند
منبع : سبزپرس
پروژه حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي تا مرز تعطيلي کامل پيش رفت
برکناري 9 نفر از پرسنل و مديريت پروژه زاگرس : پروژه حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي تا مرز تعطيلي کامل پيش رفت
سبزپرس : بعد از گذشت 7 سال از آغاز بکار پروژه حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي، و در حالي که انتظار مي رفت با روي کار آمدن مدير جديد اين پروژه و ايجاد تغييرات اساسي در برنامه عمل ، اين طرح بين المللي دور جديدي از فعاليت هاي خود را براي حصول به نتيجه آغاز کند، با کنار گذاشتن تيم مشاوران و پرسنل تازه کار اين پروژه، طرح حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي در اغما فرو رفت
به گزارش سبزپرس، شيرين ابوالقاسمي مدير پروژه حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي که يکي از با تجربه ترين کارشناسان قديمي سازمان محيط زيست و مشاور معاون وقت محيط طبيعي سازمان محيط زيست _ محمد باقر صدوق- بود ، بعد از گذشت يک سال و نيم از فعاليت خود هفته گذشته با حکم اصغر محمدي فاضل معاون محيط زيست طبيعي سازمان محيط زيست برکنار شد
همچنين 6 تن از مشاوران اين پروژه به نامهاي بهرام زهزاد، هوشنگ ضيايي، محمد رضا خسروي، مژگان جمشيدي، آيرين کارگر و رضا گلجاني از دو ماه قبل به دليل تعطيلي برنامه هاي در دست اجراي اين پروژه توسط معاونت محيط طبيعي ، قبل از اتمام قراردادشان با اين پروژه کنار گذاشته شدند. از سوي ديگر دوتن از پرسنل ثابت اين پروژه نيز در همين زمان از اين تيم کنار گذاشته شدند تا اکنون اين پروژه بين المللي تنها با يک نفر پرسنل کارشناسي و يک نفر منشي و يک نفر مسئول سايت (که از بستگان رييس سازمان محيط زيست است)در دبيرخانه مرکزي به کار خود ادامه دهد
گفتني است هفته گذشته محمد رضا خسروي، مشاور ارزيابي اين پروژه که پيشتر قطع همکاري کرده بود با حکم اصغر محمدي فاضل به طور موقت عهده دار سرپرستي اين پروژه شده تا مدير جديد به زودي توسط معاون محيط طبيعي سازمان محيط زيست انتخاب شود
پروژه حفاظت از تنوع زيستي زاگرس مرکزي يکي از طرح هاي بين المللي سازمان محيط زيست است که بعد از گذشت 7 سال از اجرا هنوز به پيشرفت قابل توجهي نرسيده است . بر اساس اظهارات ارزياب بين المللي اين پروژه درسال گذشته برنامه عمل اين پروژه که پيشتر توسط اصغر محمد فاضل و يک تيم کارشناسي در سال هاي قبل تنظيم شده و به تصويب رسيده بود به دليل ايرادات ساختاري در برنامه مانع از حصول نتيجه در تمام اين سالها شده بود لذا به پيشنهاد ارزياب بين المللي و مديريت جديد پروژه برنامه عمل اين طرح با تغييرات عمده اي مواجه شد و قرار شد اين طرح تا سال 2014 به کار خود ادامه دهد اما اکنون نزديک به 4 ماه است که فعاليت هاي اين پروژه به کندي پيش مي رود و بيش از 80 درصد پرسنل کارشناسي و مشاوران خود را از دست داده است
منبع : سبزپرس
تجهيز بيمارستان هاي کشوربه دستگاه هاي بي خطر ساز زباله تا پايان سال 91
قائم مقام سازمان حفاظت محيط زيست خبر داد : تجهيز بيمارستان هاي کشوربه دستگاه هاي بي خطر ساز زباله تا پايان سال 91
سبزپرس : قائم مقام سازمان حفاظت محيط زيست از تجهيز بيمارستان هاي کشور به دستگاه بي خطر ساز زباله هاي بيمارستاني تاپايان سال 91 خبر داد
علي محمد شاعري در گفت و گو با سبزپرس گفت براساس توافق صورت گرفته با وزارت بهداشت تمامي بيمارستانها تا پايان سال 91 به دستگاه بي خطر ساز زباله هاي بيمارستاني تجهيز خواهند شد
قائم مقام سازمان حفاظت محيط زيست با اشاره به اينکه وضعيت زباله هاي بيمارستاني در شهر تهران بسيار مطلوب نسيت گفت : هم اکنون بالغ بر فعاليت پنج هزار مركز درماني اعم از درمانگاه ، كلينيك و پاراكلينيك خصوصي و همچنين مطب هاي پزشكان در سطح شهر تهران فعاليت دارند که براي جمع آوري بهداشتي زباله هايشان فعاليت خاصي صورت نمي گيرد و بسياري از اين مراکز اعم از مطب ها و درمانگاه ها به صورت كاملا غير قانوني و غير بهداشتي پسماندهاي توليد شده شان را دور از چشم ماموران شهرداري ، دور مي ريزند وزباله هاي عفوني و بيمارستاني بازباله هاي عادي شهري همراه مي شود. شاعري با اشاره به استفاده از سيستم زباله سوز مرکزي براي ساماندهي زباله هاي مراکز کوچک در ماني گفت : در حال حاضر 2 دستگاه زباله سوز مرکزي در تهران به منظور ساماندهي زباله هاي مراکز در ماني وجود دارد که در تلاشيم تعداد زباله سوز هاي مرکزي را افزايش دهيم
معاون محيط انساني سازمان حفاظت محيط زيست با بيان اينکه هم اکنون123 بيمارستان در پايتخت مجهز به سيستم تصفيه فاضلاب هستند افزود : 20 بيمارستان ديگر هنوز باقي مانده که از سوي وزارت بهداشت به آنها نيز مهلت داده شده به سيستم تصفيه فاضلاب مجهز شوند
شاعري با اشاره به اينکه سالانه 400 تن زباله بيمارستاني در کشور توليد مي شود گفت : در حال حاضر حدود 60 درصد زباله هاي بيمارستاني امحاء و بي خطر سازي مي شود
به گفته وي بر اساس آخرين توافقات صورت گرفته با وزارت بهداشت مقرر شد حداکثر ظرف مدت يکسال آينده تمامي بيمارستان هاي کشور دولتي و خصوصي مجهز به دستگاه هاي بي خطر ساز شوند
شاعري تاکيد کرد در سطح تهران نيز به بيمارستان ها مهلت 2 ماهه داده شده است
منبع : سبزپرس
تصويب «برنامه جامع مديريت پسماند خانگي» و کاهش پنج درصدي زباله هاي خانگي
معاون محيط زيست انساني سازمان حفاظت محيط زيست خبر داد : تصويب «برنامه جامع مديريت پسماند خانگي» و کاهش پنج درصدي زباله هاي خانگي
سبزپرس : معاون محيط زيست انساني سازمان حفاظت محيط زيست از تصويب «برنامه جامع مديريت پسماند خانگي» خبر داد و هدف اصلي اين برنامه را كاهش پنج درصدي ميزان زباله هاي خانگي دانست
به گزارش سبزپرس، معاون محيط زيست انساني سازمان حفاظت محيط زيست از تصويب «برنامه جامع مديريت پسماند خانگي» خبر داد و گفت: براساس اين برنامه، تا پايان برنامه پنج ساله، مديريت پسماند خانگي از 80 درصد به 100 درصد افزايش مي يابد
علي محمد شاعري در هشتمين جلسه كارگروه ملي مديريت پسماند گفت: همه زباله هاي خانگي با وجود روش هاي مختلف مديريت مي شود و تمام دستگاه هاي مسئول و همكار در اين زمينه اعم از مردم، وزرات كشور، بخش خصوصي، بانك و محيط زيست بايد همكاري و مشاركت جدي داشته باشند. او تاكيد كرد: در اين برنامه تفكيك از مبدا از دو درصد به 50 درصد افزايش پيدا خواهد كرد
شاعري با اشاره به جمع آوري مكانيزه پسماند هاي خانگي طبق اين برنامه گفت: جمع آوري مكانيزه پسماند هاي عادي از 20 در صد 80 درصد افزايش پيدا مي کند
معاون محيط زيست انساني ادامه داد: پردازش زباله خانگي از 80 در صد به 90 در صد، بازيافت زباله تر از 12 در صد به 80 در صد، بازيافت زباله خشك از پنج درصد 25 درصد و ساماندهي دفن بهداشتي به 60 در صد ارتقا پيدا خواهد كرد
شاعري ادامه داد: در اين برنامه پيش بيني شده است كه استحصال انرژي از بازيافت از صفر درصد به 10 در صد افزايش پيدا کند
قائم مقام سازمان حفاظت محيط زيست با تاكيد بر اينكه هدف اصلي اين برنامه كاهش پنج درصدي ميزان زباله هاي خانگي است، گفت: كارگروه هاي مديريت پسماند استاني با مشاركت شهردار، بخشداري ها، شوراي اسلامي شهر و دهياري ها در همه استان ها فعال تر خواهد شد
شاعري ادامه داد: طرح جامع و عملياتي براي همه بخش هاي پسماند پزشكي، ويژه و ساختماني به نوبت در كارگروه تصويب مي شود و براي اجرا به استان ها ابلاغ مي شود
معاون محيط زيست انساني سال 90 و 91 را شروع بسيار خوبي براي ارتقاي پسماند و مديريت پسماند دانست و گفت: نبايد پسماند را به عنوان زباله ببينيم، بلكه بايد به عنوان منابع بازيافت در چرخه اقتصاد كشور به كار برده شود
علي محمد شاعري گفت: كل پسماند هاي بيمارستاني تا پايان سال آينده مديريت پسماند اعمال مي شود و تمام آنها به نحو مناسب اعمال مي شود
در ادامه، مدير كل دفتر بررسي آلودگي آب و خاك با اشاره به اينكه تاكنون برنامه اي براي طرح جامع مديريت پسماند نداشته اند گفت: «برنامه جامع مديريت پسماند خانگي» نتيجه برنامه عملياتي است كه وزارت كشور با همكاري محيط زيست به ازاي پنج سال متناسب برنامه پنجم تهيه كرد
فرهاد پور سخا ادامه داد: براي نخستين بار برنامه مديريت پسماند هاي عادي به طور همزمان با پيش بيني بودجه هاي لازم برنامه ريزي شده است و با سناريوي علمي و با تكنولوژي متناسب طرح ريزي شده است
پور سخا تاکيد كرد: اين برنامه با پيش بيني 800 ميليارد تومان در وزارت كشور پيگيري مي شود كه از كل اعتبارات 150 ميليارد آن به استان هاي شمالي كشور اختصاص دارد
مدير كل دفتر بررسي آلودگي آب و خاك در پايان گفت: طي سه سال آينده بخش عمده اي از مشكلات پسماند عادي حل خواهد شد
منبع : سبزپرس
سلام به این وبلاگ خوش امدید